Ita nec in morte a tenebr̄ꝝ clauſtris detinet̉. ſꝫ oportꝫ ꝙ mane fiat ꝑ ſurgentē glorioſi corꝑis nrīannia ſolis de qua gloriat̉ ecc̄īaCant̓. vi. Que eſt iſta q̄ ꝓgreditur ſic̄ aurora ꝯſurgēs. hec dieseſt mane de quā dicit̉ Prouerb̓.iiij. Semita iuſti quaſi lux ſplēdens ⁊ creſcēs vſqꝫ in ꝑfectaꝫ diem̄ que nūꝙͣ tendit ad veſperaꝫſic ergo mane facto: ſtetit iheſusin littore: Qui em̄ ſurrexit nō iterum ſedit in puluere ſꝫ immorlisſtetit Iob. xiij. In pulue̓ ſedeo⁊ ī puluere dornio ⁊ ſi mane mequeſieris nō ſb̓ſiſtaꝫ. Sic ergoſtetit qui nunꝙͣ de cetero ꝑ terrepondꝰ inclīabit̉. iij. Regū. xvij.Viuit dn̄s in cuiꝰ con. ſto. Roͣ. xiiij. ſtabit aūt. potes eſt em̄ dn̄sſtatuere illū: in littore: qd̓ vt dcit Geda finis eſt maris hoc eſtamaritudīs ⁊ inſtabilitatis fluctuū xp̄us Iob. xxxviij. hucuſqꝫꝓcedens venies ⁊ nō ꝓcedes amplius ⁊ hic confringes timentesfluctꝰ tuos Amaritudo enī mortis ⁊ inſtabilitatis immorlitatisad littus ē qd̓ eſt hora mortis ſoliditatē ſignificas gl̓oſe reſurrectonis nō oꝑetur aplius Apoc.xxi. Iam nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor neqꝫ dolor erit vltra q̄ pͥma abierūt. Sic̄ ergo hora ⁊ ſtatu ⁊ loco ꝓprietates ſue reſurrectōis demoſtrat ⁊ ſic ſoluit̉q̄ſtio quā fecit gregoriꝰ. Cur dominꝰ an reſurrectionē coraꝫ diſcipulis ſuꝑ vndas ambulauit Iohan. vi. ath̓. xiiij. Poſt reſurrectōeꝫ autē nō in vndis ſꝫ in ſolido littoris ſtas apparuit in vtroqꝫ em̄ qualis tūc fuit p̄ſignauitſcꝫ morlis quādo īviidis ambulauit Immoͣrlis qn̄ in littore ſtetit (no tamē diſcipuli) ſeptē quiſuꝑius dicti ſūt (cognouerūt ꝙih̓s eſt) Intnͣtū em̄ ſtupefecerateos infirmitas mortis ꝙ vix attollere mēteꝫ poterāt ad vitā refurrectōis Ita eciā ijdē cū apparetem viderūt ſpm̄ ſe videre putabant Yſa. liij. Quaſi abſcodtus eſt vultꝰ eius ⁊ deſpectꝰ. vn̄nec reputamꝰ eū al̓. iij. Quispoterit cogitae̓ diē aduētus eiꝰ?⁊ qͥs ſta. ad vi. e. maxime poſttot tormenta poſt tot vulnera ptot ꝓbr que ſuſtinuit (Dicit eigo eis ih̓s) hic incipit ſecūdumin qͦſua manifeſtat p̄tateꝫ ꝑ hocꝙ rethe in dextera nauis miſſumeſt piſcibꝰ impleuit Diuidit̉ authec ꝑticula in duo In quoꝝ primo ponit̓ manifeſtacio In ſecundo autē manifeſtati cognicō ibidicit ergo diſcipulꝰ ille: Adhucautē in pͥmo duo dicūtur ſcꝫ manifeſtacōis accepta occaſio ⁊ perſignū poteſtatis manifeſtacō Inpori autē duo dicit In quoꝝ primo vt accipiat maīfeſtādi occaſionem facit interrogacōeꝫ ⁊ inſecūdo ꝯueniēte occaſioni quam