Gen̄. xxxij. Vidi dn̄m facie ad faciem ⁊ ſalua facta eſt amnna mea(ille autē dixit eis) terciū eſt ī incredulitate apoſtoli obſtīaco. dicit aūt hic tria ꝑ q̄ vult certificari ſi credere debeat ſcꝫ ſimplicē viſū ⁊ duplice factū. de viſu dic̄ (iſi videro in manibꝰ eius fixuramclauoꝝ) hoc eſt vulneꝝ loca q̄ tābreu ſpacio triduiꝯūaluiſſe ẜmnatura non potuiſſent nec potuiſſent fuiſſe obducta (⁊ mittaꝫ digitu meū) in qͣ viget factꝰ ſb̓tilitas (in locū clauoꝝ) vt ſi viſusdecipiat̉: factꝰ digitoꝝ nūciet veritate (⁊ mitta manu mea ī latꝰeius) hoc ē in vulnꝰ lateris eiꝰ vtſi factꝰ vniꝰ digiti decipiat̉ onēsdigiti ſimul infallibile nūcient tactꝰ exꝑmētū (no credā) tata em̄videat mortis ſupplicia ꝙ vite ꝑ̄verba alioꝝ nō potea̓t credere exꝑmienta nec recipe reſurrectōisargumnēta que a diſcipul̓ referebant̉. VVidet̉ autē obici cōtra hocꝙ vt videtur thoͣs fuit infidelis⁊ inortaliter peccauit. Ad hoc autem quare dominꝰ hoc permiſitut thomas abſens ſic dubitaretAd hoc dicenduꝫ ꝙ reuera vt dicit Criſoſtomꝰ. thomas alijs tardior fuit ad credendum ea queerant de potencia diuinitatis xp̄iſicut patet ex ſuperius inductis⁊ ideo oportuit eum forcioribusargumētis ad fidē reduci Qd̓ ātqueritur vtꝝ tūc mortaliter ꝑeccauit Dicēdum videt̉ ſine p̄iudcio ꝙ nō qꝛ multa ſigna infirmitatis viderat ⁊ ꝙͣuis reſurrexiſſenō crediderat tamē nec cōtrariuꝫaſſerebat nec vni nec altei firmiter adherens ⁊ tales ſūt tardi adcredendum ⁊ quādo credunt fimiſſime credunt. ſicut enim dic̄Criſoꝰ. Laudabile eſt rem nonꝓbatam non cito credere. quiaſicut dicit ſalomon Qui cito credit leuis eſt corde. vnde dominꝰtalibꝰ dic̄ Lu. xxiiij. Oſtulti ⁊ tardi corde ad credēdū ⁊ / ar. xvj.Exprobrauit incredulitateꝫ ⁊ duriciam cordis eoꝝ. quia hijs quividerat eum reſurrexiſſe nō crediderūt. Tales autē ad fide ſunt iuuandi ⁊ nō pro incredulitate dānandi Ad hoc autem quod queritur quare dominꝰ permiſit vtvirtus reſurrectōis thome ꝓbata alijs indubitatā efficeretur vnGregoriꝰ Minꝰ michi ꝯtulit maria magdalene que cito crediditꝙͣ thomas qui diu dubitauit Ille enim dubitando cicatrices vulnerū tetigit ⁊ de noſtro corde vulnera infidelitatis amputauit Sicut ergo pharao induratus ⁊ petrus in negacōnem lapſus eſt.Ita diſpenſata vtilitate eciā thomas ad credendum tarditus fuit (Et poſt dies octo) Hic inducitur contra tarditatem thome ꝓbate reſurrectōis veritas. hꝫ atduas ꝑtes In qͣrū pͥma veritatis