Nō ꝯtriſtemini ſicut ⁊ ceteri quiſpē non hn̄t cōtra qd̓. ij. Coꝝ. ij.ꝯſolamini illū ne forte abūdaciori triſticiā abſorbeat̉ Ex morteenim dulciſſimi dn̄i tanta tenuiteos triſticia ꝙ nullam admittebat ꝯſolacōem nō cogitates qd̓ſcriptū eſt. ad veſpeꝝ demorabitur fletus: ad matutinū leticiaRuth p. Nolite me vore noēmhoc eſt pulchraꝫ ſꝫ vocate me mara hoc eſt amaram. qꝛ amaritūdine repleuit me valde altiſſimꝰoīpotes (Sꝫ ego veritatē dico vob̓) Tāgit h̓ receſſus ſui vtilitatē⁊ p̄mittit abſcōſioneꝫ ⁊ veritate.⁊ dicit ille qͥ mētiri nō p̄t. Roͣ. iij.Eſt aūt deꝰ verax om̄s homo medax (Expedit vob̓) hoc evtile eſtvob̓ (vt ego vada) qꝛ pn̄cia meocarnis tenet vos in ſenſibili cōſolacōne ⁊ non ꝑmittit redire nntꝰad ꝯtēplacōem deitatis ⁊ hoc eſtvnum Aliud ē ꝙ ſentire de me ſēſibiliter eſt ſentire ẜm infirmitatem ⁊ hoc ē imꝑfectōnis. Sentire autē de me intellcualit̓ ē ſentie̓ſpūaliter ⁊ hoc ꝯpetit deitati. Tercia cauſa ē: qꝛ remouēdo me a ſēſibus veſtris ero glorificatus ethoc facit ī vob̓ habilitateꝫ ad ſpiritꝰ recepcōnem ſicut diximꝰ ī antehabitis ⁊ ideo dicit Apl̓us. ij.Coꝝ. v. itaqꝫ nos ex hoc neminecognouimius ẜm carnem ⁊ ſi cōgnouimꝰ ẜm carnem xp̄m. ſꝫ nūcia non nouimꝰ ideo etiā dicit̉ hōiī p̄s. Accedat homo ad cor altū⁊ exaltabit̉ deꝰ ad cor altu accede̓impedit īfirmitas carnis ſēſibꝰexhibita. ſed qn̄ illa tollit̉ ad coraltu accedit̉ qn̄ xp̄us ī gloria deipr̄is eſſe cogitat̉ Sic̄ ergo: Expedit vob̓ vt ego vadam: penſandūaūt eſt qꝛ ſi pn̄cia carnis filij deiīpedit ſāctiſpus recepcōem qͣntomagis carnal̓ affcus in nob̓ ſpirituſanctū impediat. Gal̓. v. Caro cōcupiſcit adu̓ſus ſpiritum etſpiritꝰ adu̓ſus carnem. hec em̄ ſibi inuicem adu̓ſant̉ vt nō quēcūqꝫ vultis illa faciatis (Si em̄ nōabiero paclitꝰ nō veniet ad vos)Huiꝰ tamē cauſa non eſt ex ꝑtedn̄i. ſꝫ ex ꝑte carnalis affectꝰ diſcipulorū Int̓nͣtū enim mūdus ēſpiritꝰ ꝙ in nullo conformat̉ niſiin eo qͥ omno eſt ſpūal̓ nullo carnali ſolacio impeditꝰ. Vn̄ bernardꝰ Delicata eſt dn̄ia conſolacio.qꝛ non dat̉ admittetibꝰ alienaꝓpter hoc ergo expedit vt vadatvt ſpirituꝫ mittat qͥ ad carnales⁊ ẜm carnis infirmitates de xp̄oſentiētes venire n̄ poteſt. hebrev. Perfectoꝝ eſt ſolidus cibꝰ eorū q̄ pro cōſuetudine exercitatoshabent ſenſus ad diſcrecōem boin ⁊ mali⁊ hͦ eſt ꝙ dicit (Si aūtabiero) plꝰ a carnalibus ſenſibꝰveſtris vt me carnaliter de ceteronon diligatis. ſꝫ ſꝑem vram ī ſpiritualibꝰ meis ponatis (Mittaꝫeum ad vos) ſicut infati aufert̉