Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tangit dilectōnis ſignuꝫ. ſignūautem dilectionis eſt impleciomandatoꝝ. dicit em̄ Gregorius ꝓbacio dilectōnis ē exhibiciooperis. Videndū auteꝫ eſt quidſit hic amicicia que ꝓp̓etas amicicie quod ſignuꝫ ipſius Dicitautē Tuliꝰ amicicia eſt d̓inarum humanarūqꝫ rerū pari cuꝫvolūtate conſenſus ꝙͣuis hec deſcripcio in multis ẜm Ariſto. ſitreprehēſibilis ſꝫ hoc nos ad preſens curamꝰ quia amicicia vere eſt cōſenſus racōnabilis dilectionis ad one id quod eſt honeſtū diſſenſus ad on quod hōeſto videtur ꝯtrarium in hijsnullo modo derelinquere amicuꝫhic ergo patꝫ vnus amicoruꝫpendet ex altero ẜm voluntate.ceptum autē ſignū voluntatis enec aliter ſcire poſſumꝰ dei voluntatem niſi p̄ceptum cōciliumIn hoc autē verbo quatuor notatur. ſcꝫ dignacio dei nobiſcū ꝯnexio. ꝯnexionis ipſiꝰ appropiacō ſignū quod dat in littera. Dignacio notatur in hoc īfinite ſit dignitatis nr̄ vult aicus amicicia relacio ſit paritatis.Deut̓. xxxiij. dilexit populos idoꝯꝑat dilectōeꝫ ſua ad nos diloctōm adultere ſemper reſpi citad viꝝ alienū tn̄ viri ſui diloctōne ſit digna. Oſee. iij. Adhūc dilige muliere adulteramfornicariā ſic̄ diligit dn̄s filiosiſrahel ipſi reſpiciūt ad vinaciavuaꝝ. viacia autē ſunt nulluꝫgaudiū in ſe habencia q̄cūqꝫ inhoc mundo diliguntur. hec ergoamicicia eſt dignacōis. ipſa aūtamicicia diffinicōem eſt omnimoda ꝯſenſio volūtatis. vn̄ psͣ.In domo dei ambulauimꝰ conſenſu. p. Cor. xiiij. Non eſt deusdiſſenſiōis ſꝫ pacis. hunc auticōſenſum volumꝰ one quod devult ipſe vult qd̓ nos volumꝰhoc ſuppoſito qd̓ diximꝰ amicicia vea̓ fundata ſit ſuꝑ honeſtūDe ꝯſenſu autē nr̄o ad deū dicit̉Heb̓. x. volūtateꝫ dei facientes reportetis repromiſſiōes. De ꝯſēſudei ad nos dr̄ in pͣsͣ. Volūtatē tinienciū ſe faciet dep. eo. exau.ſal. fa. eos. Deū. iiij. dn̄s deus nadeſt onibꝰ obſecracōibꝰ nr̄is.eſt ergo vere amicicie ꝯſenſio. acicie autē ꝓpriū ē voluntas deiſit voluntas eoꝝ. vn̄ Gen̄. xxxix.Volūtas eiꝰ in manu dn̄i dirigetur qꝛ aicus dei aliā neſcit hrevolūtatē niſi dei Ioh̓. iiij. Meꝰ cibꝰeſt vt faciā voluntateꝫ pr̄is meiMath̓. xxvi. ſic̄ ego volo ſꝫ ſic̄tu vis. aicicie aūt ſignuꝫ ē qd̓ dicit (ſi feceritis p̄cipio vob̓) Siem̄ faceret p̄cipit ꝯſonarent voluntates ſic amici eſſent Lu. vi. Quid autem dicitismichi dn̄e dn̄e non facitis quedico? Amanti enim impoſſibileeſt leges amoris non cuſtodire.