Pax dei q̄ exuperat ōnē ſenſuꝫ cūſto. ⁊cͣ. Roͣ. xiiij. Nō eſt regnumdei eſca ⁊ potus. ſed iuſticiā ⁊ pay⁊ gaudiū in ſpūſancto Hec ē vera ꝯſciencie traquillitas in teſtīomō ſpūſſancti. Nō qūo mūdꝰdat) Tangit modū dandi paceiſtam. mundus autē dat extra n̄nitus. dat pace falſā ſicut ea̓t iude fallax oſculū Yſa. lvij. Non epax impijꝰ dicit dn̄s Sapiēciexiiij. in magno inſciēcie bello viuentes ⁊ tot ⁊ tam magna malapaceꝫ eē arbitrati ſūt (ego do vobis) vera pacem ⁊ vero mō̓ dadiqꝛ de interiꝰ ⁊ ad deum ⁊ ad ꝯſciencie qͣete ⁊ a vobis inſeꝑabileꝫ⁊ inter bella manēteꝫ Eph̓. ij. ipſe eſt pax nr̄a q̄ fecit vtraqꝫ vnuꝫOs. In pace in īdipſū dormiaꝫ ⁊requieſcā Sic ergo ꝑ fide oꝑantem ꝑ dilectōeꝫ habebitis ⁊ maifeſtacōne ⁊ tranqͥllitate dulcedinis ⁊ nichil vobis deeit (Nō turbetur cor veſtꝝ) Ex hijs onibusredit ad prīcipui iſtius exhortaconis. Dicit auteꝫ in vltima ꝑteqnͥqꝫ ⁊ ꝑmittit onbꝰ exhortacione a qua nichoauit ſermoem dices: Nō turbet̉ cor veſtrum: quoad veritatis intellectuꝫ ꝙ nō tremat intellectꝰ a fidei veritate Qn̄em̄ rara ⁊ alta dicūtur ad que honō poteſt: aliqn̄ eſt turbacio ītellectꝰ ⁊ querit intellectꝰ de modoquo fieri poſſit. Lu. p. Que cū audiſſet turbata eſt in ſermōe eiꝰ⁊ cogitabat qͣlis eēt iſta ſalutacōThob̓. xij. Cuꝫ hec audiſſent tuibati ſūt ⁊ tremētes ceciderunt infaciēs ſuas (neqꝫ formidet) quoad tremore affectꝰ ac ſi dicat neqꝫ ꝓpter hoc moueamī a ꝓpoſitoꝯcepto ꝑ meam doctrina Deut̓.xx. Quis eſt formidoloſus ⁊ corde pauidꝰ vadat ⁊ reuertat̉ ī domū ſuam ne pauere faciat cordafratꝝ ſuorū ſicut ipſe timore perterritus ē (Audiſtis qꝛ ego dixivobis) Quinqꝫ ſubiigit cōſolācia q̄ turbaciōeꝫ ⁊ formidine excludat Primū eſt ꝙ audiēs ⁊ dictu ē eis qꝛ (vado) recedēs nō ſēper avobis ſeꝑandus. ſꝫ in ꝓxioruerſurus ſū (Et venio advos)⁊ pꝰ reſurrectōeꝫ ⁊ in iudicio ẜmcorꝑalem pn̄ciam Ioh̓. xvi. Itevidebo vos ⁊ gaudebit/ cor vr̄mGen. xviij. Reuertes venia ad teī temꝑe iſto vitā comite (Si diligeretis me) ſecūda conſolacioqꝛ ſi diligitis me p̄cepta quibusvos inſtitui ſeruādo (gauderetisvtiqꝫ) qꝛ ꝑ hoc creſcit gaudiū veſtꝝ (quia vado ad pr̄em) apudque eciā ẜm humanitatē ſūmuꝫeſt gaudiū meum. vn̄ glo̓. qꝛ humane nature congratulandū ē q̄leuat̉ ad dextera patris Roͣ. xij.Gaude̓ cū gaudētibꝰ flere cū flētibꝰ. In hoc emī ſpes generat̉ oalij leuabuntur ad bona pociorabtītudinis Yſa. xxxv. Veniet īſyon cū laude ⁊ leticia ſēpiterna
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten