aduocas ⁊ nō deſerēs vos (ieternū) Qui. xi. cūqꝫ reqͥeuiſſꝫ in eisſpūs dn̄i ꝓph̓auerūt nec vltͣ ceſſauert nō ei ſic̄ a ſaule ſic a vob̓ rcedꝫ. p. ℟. xvi. ſpūs dn̄i receſſit aſaul ⁊ exagitabat eū ſpūs nequaa dn̄o. adhuc at n̄ xcedit avob̓ ꝓcarnis ꝯcupīa. qꝛ carnale ꝯcupiſcēcia ī vob̓ domabit ꝓ hac n̄ reqͥeuit ſꝫ r̄ceſſit ab origīali mūdo teꝑe diluuij Gen̄. vi. nō ꝑmaebitſpūs meꝰ ī hoīe qꝛ caro ē. Adhucat ꝓ inqͥetudīe ambicōis ⁊ auacie a vob̓ nō recēdꝫ ſic̄ r̓ceſſit a ſb̓merſis ī aqͣs diluuiij. colūba em̄reu̓tes ī archa cū nō īuenirꝫ vbireqͥeſce̓t pes eiꝰ Gen̄. viij. a ml̓tisem̄ aliqͣ iſtaꝝ triū cauſaꝝ receditſcꝫ ꝓpt̓ amaritudine ire ⁊ īuidievl̓ triſticie ſic̄ a ſaul ⁊ ꝓpt̓ inqͥetūdine ābicōis ⁊ auaricie ſic̄ a ſubmerẜ ī mūdi vaitatibꝰ vl̓ ꝓpter īmūdiciā libidis ſic̄ a mūdo orignali Reqͥeuit at ſuꝑ lumē veītatisfic̄ ī ꝓph̓is vt ī autoi̓tate īducta.Reqͥeſcit ſuꝑ ſaluatos ꝑ graꝫ vijtutis. iiij. ℟. ij. reqͥeuit ſpūꝰ helieſuꝑ helizeū q̄ īterp̄tat̉ dei mei ſalutae qd̓ ꝯpetit ſaluatis ꝑ grāꝫ v̓tutis Reqͥeſcit ſuꝑ flore ꝯu̓ſaconishoneſte Yſa. xi. flos de radice ieſſe aſcēdet ⁊ reqͥ. ſu. eū ſpi. dn̄i. ſicego requieſcēs manebit vobiſcūinet̓nū (ſp̄m) Ecce deſcripcio pernaturā qꝛ ſpūs ē q̄ cordibꝰ nr̄iseēncialit̓ illibat̉ ⁊ facit corda flāmaciā igne caritatis Rō. v. Caitas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑſpinſci qͥ da. ē nob̓. (veritatis)ē deſcripcō ꝑ lumē intellcus in qͦſplēdꝫ ꝑ veritatē qua docꝫ Ioh̓.xvi. Cū at venerit ille ſpūs veītatis do. vos o. veri. vn̄ ecꝓph̓as qſūt doctōe̓s īſpirare dr ⁊ ad amore accedē ⁊ ad veritatē d̓r illuminare. ſapͥ. vij. Per nacōes ī aīasſcas ſe trāſfert aīcos dei ⁊ ꝓph̓asꝯſtituit (que mūdꝰ acciꝑe n̄ p̄tqꝛ mund hoc ē mūdaoˢ exagitāttres ſpūs nequa q̄ paulo an iducti ſūt Apo. vi. vbi vidi de ore beſtie p̄ſeudo ꝓph̓e exire tres ſpūsīmūdos ī mod ranarū. ſūt ei ſpūsdemoīoꝝ ⁊ iō n̄ accipit p. cor. ix.q̄ ꝯuēciox ad belial aūt qͥ ꝯuēciotēplo dei cū ydolis. Obicit̉ āt ī cōtrariuꝫ. ſap. p. ſpūs dn̄i re. or. terraꝝ. ſꝫ ad hoc dd̓ ꝙ orb̓ terraruꝫibi dicunt̉ fideles hūiles ⁊ ſtabiles ⁊ fructificātes ſic̄ t̓ra ⁊ pacientes qn̄ ꝯculcāt̉ tribulacōnibꝰ. ſicergo mūdꝰ qͥ in maligno ē poītꝰnō p̄t eū acciꝑe. ſap. p. ī maliuolā aīaꝫ nō ītroibit ſapīa vl̓ ſpūsſapīe nec hītabit in corꝑe ſubdito pc̄tis. vel n̄ p̄t accipe hͦ ē a metolle̓ ſic̄ me tollit ꝑ mortē carnisadtēpꝰ. qꝛ ille ē īmorlis ⁊ iō ſuꝑvos reqͥeſcēs ſedebit Act. ij. Sūpra ſingulos eoꝝ ſedit ſpūſſcūs⁊ ſic aꝑte ſubiungit (qꝛ non vdit euꝫ) oculis corporeis (nec ſciteum) ſcīa cordis. Cecitas ei mundi tanta eſt ꝙ nec vidit ſpiritum