Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Mar. ix. Nichil impoſſibile credēti hinc eſt r̓darguit magdalenā Ioh̓. xx. Noli me tangenondū em̄ aſ. ad pa. m. Exaltacōem̄ fidei mirabiliū impetrat operacōem. ps. Accedat homo ad coraltu et exaltabitur deꝰ: vado adprēꝫ (Et qd̓cūqꝫ pecieritis preꝫin noīe meo hoc faciā) Petit̉ eipat̓ xp̄us faciet. dicit em̄: qd̓qꝫ: enī eſt de petibilibꝰ eciaꝫ ſibonū eſt qd̓ petitur niſi ſit de p̄tinentibꝰ ad ſalute. em̄ in noīexp̄i hoc ē in notamīe petit̉ niſi noͣxp̄i in petito expmat̉ Hoc autē in fide ad ſalutē petitur qꝛ criſtꝰ ſalute oꝑatur ſicut ih̓s ſaluator interp̄tatur Nath̓. vij. pevipMIIIIM III.tite accipietis q̄rite inueīetisiqipab) ct capulſate apeiet̉ vobis. psͣ. Sicbn̄dica te in vita mea in nomine tuo leuabo manꝰ meas In nomine enī xp̄ſ om̄a impetraturnota nomīs xp̄i in petente inpetito demōſtrat̉. Et huiꝰ cauſadicit̉ Ioh̓. xiij. pater amat filiū oma dedit ei in manꝰ vbicūqꝫ eſt nota filij in petēte ī petito illd̓ ſtatī facit filiꝰ accepta apre ptāte Ioh̓. xi. Ego ſcieba qſemꝑ me audis Heb̓. v. In ombꝰ exauditus ē ſua reuerencia(vt glorificet̉ pat̓ in filio) hoc ēvt glorioſus appaeat in filio pater qꝛ in ipſo omum bonorū dandorū nobis eſt autoritas Iac. i.Vedatū optimū one donumfectum deſurſū ē deſcendēs a preluminū ⁊cͣ. vn̄ dicit̉ Actu. iij Deꝰglorie glorificauit filiū ſuū iheſūGlorioſus em̄ apparet pr̄ ī filioqm̄ ad inuocacōeꝫ nomīs eius oma ꝯcedit. qꝛ tūc apparet oīa fecit filiꝰ ad gloria pr̄is ꝑfecit in nullo ꝯtrariꝰ fuit eideꝫ Yſaxxi. Veꝫ gloria domꝰ pr̄is eius ſuſpendā ſuꝑ eum Math̓. v. Gloīficent pr̄eꝫ veſtꝝ qui in celis eſtEx om̄bꝰ ergo hijs qͣſi ꝯcludēdodicit (Si qͥd pecieritis prem meum in nomīe meo hoc faciā) yſalviij. Tūc inuocabis dn̄s exaudiet ſcꝫ qn̄ nota nomīs mei in terelucꝫ in petito Ihere. xxix. Inuocabitis me ego exaudia vosIohel̓. ij. Vminis qͥcūqꝫ inuocauerit nomē dn̄i ſaluus erit. ſic ergo on̄ditur poteciā fidei ꝑfecteviue. (Si diligitis me) In capitulo iſto toto intēdit ꝯſolari diſcipulos ne in fide ꝓpter trāſitumſuū ab eis vacillēt hoc qͥdem fecit in pn̓cipio capituli. ſꝫ interpoſitis paucis de illuminacōe dubiorū fecerat quādam digreſſionē illa digreſſioe iam expoſita reuertit̉ ad ꝓpoſitū on̄dit iteruꝫcōſolacōeꝫ. qꝛ fidem oꝑantemte dilectōeꝫ ꝑfectum robur accipiūit ſeqndo xp̄m. Diuiditur athec ꝑs in duas ꝑtes In qͦꝝ prīaoſtendit robur ꝯſolacōneꝫ quāaccipiunt fidē oꝑante dilectionē In ſecunda autem redit ad