Vidēs in lumine trāſfiguracōnisiſtas beatoꝝ manſiones ⁊ onibꝰdelectamentis mundi exutus inipſis ꝑmanere deſiderabat athei. xvij. Luc. ix. dicens Bonuꝫeſt nos hic eſſe ſi vis faciamushic tria tabernacula. tibi vnummoyſi vnū ⁊ helye vnum Si ergo talem locum vobis p̄paueroꝑ mortis precul (iterū veniam)tempore reſurrectiōis ⁊ tempoe̓mortis ſinguloꝝ veſtrū ⁊ tempoeextreme diſcuſſionis Abbac. ij.Si mora fecerit expecta eū quiavenies veniet ⁊ non tardabit (⁊accipiam vos ad meipſuꝫ) ita qego ipſe educam vos de mundoEt hoc ſignatum eſt Gen̄. xxiiijvbi dicit ꝙ yſaac introduxit rebecca in tabernaculuꝫ ſare ⁊ accepit eam vxorē ⁊ intnͣtū dilexit eavt dolorem qui ex morte matrisacciderat temperaret. yſaac eī criſtus. rebecca eccīa pmitiua. tab̓naculuꝫ domꝰ eterna. ſaraquoqꝫſynagoge pͥmo erat ad habitadū exhibita ⁊ poſtea eccīe dataq̄ vxor in vno ſpiritū ꝯiūcta a d̓ifilio accipit ⁊ ꝓ ſynagoga diligit̉ Eciā iſtud ſignatū ē Gen̄. xliij. vbi dixit ioſeph de frībus ſuis Introduc viros domū ⁊ īſtrueꝯuiuu iā mecū comeſturi ſūt meridie Et Exodi. xv. Introduceseos ⁊ plantabis in mote hereditatis tue firmiſſimo habitaculotuo qd̓ operatus es dn̄e. ſic ergoaccipia vos ad me ipſū (vt vbiego ſū) in lumine btītudinis (⁊vos ſitis) Ecce ꝑpetua xp̄i ſocietas Apoc̄. xxi. Ecce tabernaculuꝫdei cū hominibꝰ ⁊ hītabo cū eis⁊ ipſi populꝰ eius erūt ⁊ ip̄e deuscū eis erit eoꝝ deus Eze. vlt̓. Nomen citatis ex die illa ⁊ deincepsdn̄s ibidē Tūc fiet idqd̓ di. Act.xvij. In ip̄o viuimꝰ mō. ⁊ ſumꝰIo. xij. Vbi ego ſū illic ⁊ miſtermeꝰ erit (Et qͥ ego vado vos ſcitis) hic on̄dit ꝯfortaciōeꝫ ⁊ ꝯſolacōem diſcipuloꝝ ꝑ vie ad beatitudinē certitudine. qꝛ ipſe eſtvia eoꝝ ad bt̄itudinis maſioēsDiuidit̉ autē hec ꝑs in duaſ qͣꝝpma certam ꝓpoint eē via In ſecūdā de via obiecta fibi remouꝫdubitacōeꝫ. dicit ergo: Quo egovado vos ſcitis: qꝛ qͥdā vie certitudo ē ꝑ certu terminū iō illa premit tit dicēs: qͦ ego vado vos ſcitis: ꝑ v̓tutes oīm opeꝝ ⁊ paſſiones ⁊ intecōnū ad prem vt obiectū ⁊ cauſā btītudīs in maſionibꝰ ſinguloꝝ Io. xvi. vado ad euqmiſit me ⁊ nemo ex vob̓ int̓rogat me q̄ va̓dis Ita em̄ ē clarꝰr̄ceſſus meꝰ ꝙ nemo interrogasdubitabit ſcientibꝰ cūctis abſqꝫdubitacōe qꝛ ad patrem ⁊ ad locum btītudinis vado Io. iij. Nemo aſcēdit in celū niſi qͥ deſcēditde celo filius hominis qui eſt incelo Et hoc ſigͣtur Act. p. vbi dicitur. videtibus illis eleuatus ē.