reuocare (Amē amē dico vobis)Dupliciter cōfirmat qꝛ nō tm̄ exp̄ſencia ſed ex ſignis tradiconisiam traditor in malicia confortabatur: ⁊ creſcebat in pertinaciaꝑuerſitatis (Quia vnꝰ) excepteab alijs malicie (exvobis) Nonmerito ſed numero ath̓. xxvi.Vnꝰ exvobis me traditurꝰ eſt iniſta nocte Marci. xiiij. Ame amēdico vobis. quia vnꝰ (ex vob̓ motradet) qui maducat inecumps.Qui ſiml̓ mecū dulces capiebascibos. ⁊cͣ. Per hoc tamē non prodidit quia omīs ſecū in eadē menſa cōmederūt. ſed voluit vt iudāſteleris ſui cōſciencia induce̓t qꝛlatere nichil poſſet eū qui occulta cordis ſui proteſtari poſſet. Etſic deū tradere ꝑtimeſcerēt. Cōſcius em̄ ip̄e ſibi de ſe putae̓ deberetoma dici (Aſpiciebāt e̓go adinuicē diſcipuli) tagit de verbo dn̄iiter innocētes ortam heſitacōem⁊ hoc eſt. Aſpiciebāt ergo quaſinouo ſtupore ꝑcuſſi. adinuicemdiſcipuli vt qͥſqꝫ diſceret ab alioſcelus de quo ſibi nō erat cōſciusac ſi diceret quilibet illud pͥme.Coꝝ. iiij. Nichil michi cōſciusſum ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſumqͥa plus credo verbo filij dei de meꝙ michi ipſi ⁊ hͦ eſt (heſitātes)ſiue dubitātes (de quo diceret)Dubitacio em̄ timor cordis fuit.quia ſermōem criſti verū eſſe nōdubitabant. que onni ſemꝑ veritate firmatum inuenea̓nt ⁊ abalia parte innocentes cōſcienciāde crimine nō redarguebat. Vnde ath̓. xxvi. Cōtriſtati valdeceperūt ſinguli dicere. Nunquidego ſum dn̄eˢ ⁊ hoc quidē primodixerūt ita ⁊ ꝙ iudas queres dixit. Nunquid ego ſum rabbi? Etr̓ſpondit dominꝰ tū dixiſti ꝑ qd̓eciam dn̄s eum non prodidit ꝙuis ille vt proteruꝰ quefierat. Dicendo enim tu dixiſti cōmune eſtNec per hoc tangit̉ niſi ille qͥ ſibicōſcius eſt de crimīe. poſt interrogacōnes autem ſinguloruꝫ factaſunt que hic dicūtur (Erat e̓gotangit̉ hic amonicio ⁊ cōmunisper qua non notabilis niſi apudſemetip̄m efficiebatur reuelacioꝓditoris. Et dicūtur hic tria ſcilicet ſignum amonitiue reuelaciom̄s. Augmentum malicie proditoris ibi. Et poſt bucellam ⁊tempꝰ excecacōn ſue congruumibi: Cum ergo accepiſſet ille bucellam: In prima harum parcium dicūtur qͣtuor ſcilicꝫ deſcripcio eius cui fit reuelacio. q̄ſtio facta ad illū ſymonis petri ⁊ ſignūreuelacōnis huius ſecreti. Dicitergo Erat autē (recumbēs) hͦ eſtreclinatꝰ (vnus) vnicē inter alios ſermonibꝰ iſtis territus ⁊ ſeip̄m fuſtīere nō valens eo ꝙ t̓rore ea̓t reſolutꝰ (ex diſcipul̓ eius)qui diſciplina caritatis ⁊ maſuetudinis ⁊ hūilitatis xp̄i perfecte