⁊ illūinabit te xp̄s. hoc eſt ad vitam lumē prebet vite qd̓ viuificabit ad vitā eternā ⁊ hoc qd̓ dicitglo̓. de alio nō dicit̉ lux venit inmūdum niſi de eo q̄ illūinat omnem homine veniente in hūc mildum (vt om̄s qui credit in me)luce que venit in mundū (in tenebris) dubietatis ⁊ ignoracie ⁊ infidelitatis (nō maneat) Io. viij.Ego ſum lux mūdi qui ſequiturnie n. am. in te. Itē primo lix intenebris lucet ⁊ tenebre eam nōcōprehenderūt (Et ſi quis audierit verba mea) Hic tagit qualiter offendes ipſum. qui tante eſtautoritatis ⁊ veritatis in iudicoeſt inexcuſabilis ⁊ habet duasꝑtes. In pͥma oſtēdit ꝙ ipſe talem in iudicio nō iudicabit. ſedne putet̉ p̄tranſire iudiciū oſtendit qͥs iudicabit euꝫ ibi: Qui ſꝑint̓ me. In pͥmo duo dicit ſcꝫ ꝙnō iudicat ⁊ ꝓpter qd̓ nō iudicateum. Dicit ego: Et ſi qͥs audieitverba mea: ꝓbata ꝑ ſcripturas⁊ miracula (⁊ nō cuſtodierit ea)per fidei deuociōem ⁊ teſtimoniūopeꝝ Iacō. p. Eſtote factores verbi ⁊ nō auditores tm̄ ⁊cͣ. psͣ. Intellectꝰ bonus onibus facientibꝰeum (ego nō iudico eum) iudicocōdemnaconis nūc. Ioh̓. iij. Nōmiſit deus filiū in miuduꝫ vt iudicet mūdum. ſꝫ vt ſ. m. ꝑ ip̄m. Infuturo autē iudicabit eū. qꝛ de illo iudico dr̄ Ioh̓. v. Pater nō uidicat quēꝙͣ ſꝫ om̄e iu. ⁊cͣ. Et hoc ēqd̓ ſeqͥtur (n̄ em̄ veni) in hoc aduētu (vt iudice mūdum ſꝫ vt) iniſto aduētu ꝑ gram redempcōis(ſaluifice mundū) iōd̓r. i. Coꝝiiij. Nolite an tempꝰ iudicare qͦuſqꝫ veniat dn̄s ⁊ illūinabit abſcōdita tenebrꝝ ⁊ ma. co. cor. p.Thimo. ij. Qui vult omēs hoīesſaluos fieri ⁊ ad agniconem fuinoīs venire (Qui ſpernit me) inme vel in meis Heb̓. x. Irritā qͥsfa. le. in. abſqꝫ vlla miſeracōe duobus aut tribꝰ teſtibꝰ moriturQnͣtomagis putas eū deterioraſuppliciā demeri qͥ filiū dei ꝯculcauerit ⁊ ſanguinē teſtamēti pollutum dixerit ⁊ ſpiritui gracie cōtumeliā fecerit pͥmi Re. ij. Qui contemnūt me erūt ignobiles (Etnon accipit verba mea) on̄dit̉ inq̄ ſpernit̉ qꝛ verba ſua nō accipiunt Actu. vij. Cōtinuerūt auresſuas Iere. vij. Noluerūt audie̓Heb̓. xij. Excuſauerūt ſe ne eisfieret v̓bū Quidā ergo cōtinentaures ꝑ nō audiēdi voluntatē ſic̄ꝓbat tres inducte autoritates.Quidā autē hn̄t ad ſermone diſplicēciā ꝓpterea qꝛ vicio ꝯtrariohn̄t īfectaꝫ aīalitatē Ecci. xxi. Audiuit luxurioſus ⁊ diſplicebit ei ⁊proiciet poſt tergū ſuum Quidaautē nō curant quia reputāt ſimplex. iij. Re. xiiij. Me ꝓieciſti ptꝰtergū tuū. Quidā aūt ꝯtemnūtꝓpt̓ ſuꝑbia ⁊ faſtū ſcl̓i. i. Re. xv.