a prīa a parentela a cognatorūdeuocōe. dicit ergo: erat autē: dudn̄s iuxta ſordane manet abſēsa lazaro cuius abſencia multis ēcauſis infirmitatis ſic abſenciamedici multis in corꝑe eſt cauſaꝑiculi. psͣ. ẜm trāſlacōem iheroimi Serua me dn̄e qm̄ ſperami īte qm̄ bene michi nō eſt ſine teDeut̓. iiij. vos qͥ adhe̓tis domīoviuitis vniu̓ſi: quidā: ſpecial̓ familiaritatis cū dn̄o. Ioh̓. xij. Lazarus erat vnꝰ diſcūbenciū cū domino: langues: qͣlitaꝰ notatur infirmitatis. laguor em̄ longꝰ angor ē. qꝛ ⁊ anguſtia angit ⁊ diuturnitate corpus atterit ⁊ viresꝯſumit ⁊ hoc dicit̉ ad magnitudinem miraculi notādam. qꝛ nōattritū ⁊ cōſumptū faciliꝰ eſſꝫ ſuſcitare Ecc̄i. x. Laguor ꝓlixꝰ grauat medicū. iij. Reg. xvij. erat lāguor fortiſſimꝰ ita vt in eo nō remanerꝫ alitꝰ: lazarꝰ: deſcrip̄cioē a nomīe cuius ſignificacio abaffectu nō eſt vacua. qꝛ lazarusadiutꝰ a deo interp̄tat. ps. Adiutor in oportunitatibꝰ in tribulacōe ſperent in te qͥ nouerūt nomen tuū Itē pͣsͣ. Niſi qꝛ dn̄s adiuiuit me paulominꝰ habitaſſꝫ īīferno aīa mea (a bethaīa ⁊cͣ) deſcribit̉ a patria ī qͥ dignitas ſuacognoſcit. legit̉ enni caſtellumhoc ⁊ vicū quendā in ihrl̓m adeum ⁊ ſorores p̄tinuiſſe iure hereditario ⁊ ideo de caſtello illo fuiſſe dicit̉ ſic̄ nobiles more vulgai̓de caſtris ſuis nati eē dicunt̉ alit̓autē de caſtello ⁊ non de villa velrure dicit̉ eē vt ciuilis ad v̓tuteꝫ⁊ nō ruſticꝰ eē credatur. Vnde ⁊nomē caſtelli bethamā vocabatur. hoc ē domus ꝯbediēcie. qꝛ legibus ibi ⁊ vrbaitatibꝰ reſpūblica fuit obediēter ordinata ⁊ ideodicit̉ a bethaīa (de caſtello) marie Prouerb̓. xxi. Vir obediēs loquit̉ victorias p. Re. xv. melioreſt obediēciā ꝙ victīe ⁊ au. ma.ꝙ offerre adipem arietū. ex locoem honorē habuit ꝓpter obediēcia p̄ceptoꝝ legis ⁊ virtutis ciuilitate. pͣsͣ. Glorioſa dicta ſūt dete ciuitas dei (marie ⁊ marthe.qꝛ in veritate in diuiſiōe paternehe̓ditatis martha caſtelluꝫ hocin ſortē hereditatiꝰ accepat. lazarus aūt hereditate paterna ī iheruſale accepat. maria autē magdalū tenebat caſtellum. ſꝫ tamenꝓpter dilectōeꝫ ſororis ⁊ hoſpitalitatis gram tres ſimul cum martha manebāt. qꝛ ipſa prudēciorfuit ad diſpenſādū ⁊ ideo eciā inrecepcōe dn̄i ſola aliqn̄ marthanominat̉. Lu. x. Intrauit iheſusin quoddā caſtellū ⁊ mulier quedam martha nomine excepit illum in domū ſuaꝫ ⁊ huic erat ſoror nomīe maria Ioh̓. xij. Anteſex dies paſche venit ih̓s bethaiam vbi fuerat lazarus mortuusquē ſuſcitauit ih̓s feceruntqꝫ illi