Itē In domo dei a. c. cō. Itē vnamines habitae in domo dn̄i ⁊ iovnum ouile ē ⁊ vnꝰ paſtor. Sciſmatici aūt ⁊ hij qui ꝓcurant diſſencōes iſta ꝯpagmnacōnem ſcindunt ouilis p. Cori. p. Obſecrovos fratres vt īdipſuꝫ dicatis ones ⁊ nō ſint in vobis ſciſmata.ſic ergo ꝯſtruitur ouile. ſic ergoqui non intrat ꝑ oſtium in ouileolui: non equoꝝ non hedorum ꝑvaccaꝝ Equꝰ em̄ non habet ītellectū qꝛ ſuꝑbum eſt animal ⁊ abicio excecat vt dicit Greg. Ps.Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulusin quibꝰ non ē intellectꝰ ulusautē ⁊ equus ſignant duo genera hominū in caul̓ eccien collocadoꝝ Equꝰ ſuꝑbū annial ē ex genere Rulus autē ſuꝑbum aīalēex altero ꝑente ⁊ ideo equꝰ ſignificat euꝫ qui ſe effert ex dignitate ꝓpria. mulꝰ at eū qui ſe effertex dignitate aliena ſibi cōiunctaAſim ecia ſunt ſine ſenſu nulluꝫſpūalem ſenſum habentes ⁊ iſtiſunt animales p. Cor. ij. animalis homo nō p̄cipit ea que ſūt ſpiritus dei ſtulticia ei eſt illi ⁊cͣ. Canes eciam ſunt detractores ⁊ lat̄tores in quelibꝫ quos eciā deusin caulas ſuas nō cōgregat. pocalip. xxij. Foris autē canes ⁊ venefici ⁊ impudici. ſic eciā porci īiundi ꝑ luxuria a caul̓ dei excluduntur ⁊ demonibus tradunturSed oues intra caulas dei recipiuntur. Quis enim ſimplex eſt aīmal manſuetū ſubiectum nō reclamas ad omne quod fit ei: vtile lana carne ⁊ lacte inteſtinis ⁊fimo. De ſimplicitate quidē dicitPſalmiſta. Nos populꝰ paſcueeius ⁊ oues manus illius hoc eſtſimplices ad obediendū De maſuetudine ⁊ paciencia Ihere. xi.Ego quaſi agnus manſuetus qͥportatur ad victimam Subicctum eſt qꝛ non contendit de pr̄elacōe ſꝫ obedit in onibus Heb̓.xiij. Obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſb̓iacete illis. ipſi enim peruigilantquaſi racōem redditui ꝓ animiabus vr̄is. nō reclamas ⁊ hoc fitꝑ paciēcia. yſa. liij. Sicut ouisad occiſionē ducet̉ ⁊ ſicut agnꝰcoram tondē. ſe obmuteſcet. Devtilitate Ezech̓. xxxiiij. Carneseorum comedebatis ⁊ lac ⁊ lanisoperiebamini. gregem autē meum non paſcebatis De vtilitateinteſtinoꝝ ⁊ fimi. inteſtina quidem ſunt opera miſericordie queꝓſunt pauꝑibus Iob. xxx. Cōpaciebatur anima mea pauperiSūt eciā vtilia ad deuocōem inoracōne. ps. Vndic animia meodn̄o ⁊ om̄a que intra me ſunt nōmini ſācto eius. fimꝰ eciā ꝓdeſtquando peccatoꝝ conſideracio etnicendit deuocionē ad remittendi ⁊ humiliat penitentem. vndeIob ſecundo. Sedens in ſterquilimo teſta ſamē radebat. qͥa