Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Inuenta ē colligacio in viris iudā⁊ habitatoribꝰ ih̓rl̓m reuerſiſunt ad iniqͥtates pr̄m ſuoꝝ (vtſi quis ꝯfiteret̉ ip̄m criſtū)eſt meſſiā in lege ꝓmiſſum vnctum a deo dinitatis vnctōe. (extra ſynagogam fieret) ta anathema ab onibꝰ eiceret̉ Ihe̓. xi.Eradamꝰ eum de terra viuēcium nomē eius memoret̉ amplius ath̓. xxiiij. venit hora vt onis qui interficit vos arbitreturobſequiū ſe p̄ſtare deo (ꝓptereapn̄tes eius dicebat) accuſacōemſuaꝫ in filiū ꝯuertētes (qͥa etatēhabꝫ ſe loquat̉) Gal̓. iiij. qn̄to temꝑe heres ꝑuulꝰ eſt: nichildiffert a ſeruo. ſꝫ ſub tutoribꝰactoribꝰ ē vſqꝫ ad prefinitū tꝑsa pre ac ſi dicant a iugo nr̄e obediecie eſt abſolutꝰ a cura p.rinth̓. xiiij. qn̄ factꝰ ſum vir euacuaba erat ꝑuuli Sic ergo intentes iſtū inducere ad negaduꝫ potuer̄t. ſꝫ magis veritas emicuit (Vocauerūt ergo rurſū hoī ⁊cͣ) Hic notat̉ imraculū nitunt̉ obnubilare qꝛ negare nonpn̄t vt ſaltē nomī xp̄i non att̄buatur ad hoc inducūt blandicias vt illiciat. verfucias vt decipiat. ꝯuicia vt ad ip̄aciaꝫ moueant. īiurias vt t̓roībꝰ cogat ēVocauer̄t ergo rurſū hoīne fuerat cecꝰ: vt blādiendo emollirēteuꝫ vt alij miraculū qd̓ negaripoterat attribue̓t xp̄o Ihe-xx. ꝑſequamur eum ſi qūo decipiatur p̄ualeamꝰ aduerſus ꝯſequamur vlcionē ex eo Daniel̓. vi. Prīcipes q̄rebant vt īueniret occaſione danieli vt mouerent ex latere legiꝰ nullāqꝫ cauſā ſuppoſicōem reciꝑe potuerunt( dixer̄t ei) ceco nato blādiētes(da gloriā do) de te iam ſanato hoc attribue deo xp̄oſtultum ē. qꝛ dare gloria deo eſtcōfiteri veritatē. Ioſue. vij. Filmi da gloriā deo ꝯfitere pctm̄tuū) Nos ſcimꝰ qni hic homo)non deꝰ (pctōr eſt) qꝛ ſabbatunon cuſtodit. yſa. liij. Nos reputauimꝰ qͣſi leproſū ꝑcuſſuma deo humiliatū Math̓. xi. dicunt ſit vorax potator vim peccatoꝝ publicanoꝝ amicꝰ (Dixit ille) blandicijs illectꝰ ( Sipctor eſt neſcio) hoc eſt approbo. vel ſi pctōr eſt ſimpliciter hocneſcio: certo ſcirem in meipſo ſi eſſet. qꝛ tunc curatꝰ eēm. ideo quia neſcio pctōrem: ipſe certo eſt pctor: Si pctoreſt neſcio: Criẜ. hoc eſt nonenucio vel dicat̉ ſicut iacꝫ lrā egoneſcio eum pctōreꝫ hec habꝫduas cauſas vei̓tatis ſcꝫ ſi pctoreſt in conſꝑcu vr̄o ego hoc neſciohoc ē approbo. vel ſi pctōr ſimplicit̓ hoc neſcio certo ſciremin meipſo ſi eſſꝫ. quia tunc curatꝰ non eēm̄ ido qꝛ neſcio pctōrēipē certo eſt pctōr Io. viij.