Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Hic autpn̄tes eius?) ſic ſupple vnnidicatū eſt pctm̄ iſta cecitate. ido Thob̓. iij. dr Neqꝫ vnidictā ſumas de pctīs meis ne reminiſcaris delicta mea vel pn̄tuꝫmeoꝝ hoc eſt qd̓ ſeqͥtur (vt cecus naſceret̉) in vindictaꝫ talisſui vel ꝑntum pcti. qꝛ deus nonpunit ſine pctō ſicut dictum eſt.(Rndit ih̓s) deſiderantibꝰ ſuasingerens illumīacōnes. Yſa. lx.Surge illumīare ihrl̓m quia veint lumē tuū (neqꝫ hic peccauit)Iob. xvij. Non peccaui ecia in ain. o. in. Item. xvi. paſſuꝰ ſū abſqꝫ vlla iniqͥtate cum adde. mn. h.preces Itē. vi. vtinam appederentur pct̄a mea ca. qua pa. in ſtatera. (neqꝫ ꝑn̄tes eius) Sedtra hoc obicit̉ Yſa. xliij. Patrestui pͥmo peccauerūt interp̄testui p̄uaricati ſunt in me. Sedſoluit̉ ea quē dicta ſūt. qͥa peccatuꝫ non e cauſa pene niſi ſine o. ſꝫ non oportuit pctm̄ ſit iſtius pcti cauſa meritoria ido addit (Sꝫ vt manifeſtetur operadei in illo) ac ſi dicat eſt oecus natus ad punicōeꝫ pcti. ſedpocius diſpenſatiua ē cecitas iſtavt manifeſtato oꝑe miraculi virtus dina appareat ſic ad fidēedificent̉ credētes Sed ſi obicit̉ deꝰ bonoꝝ noſtroꝝ indigꝫad hoc nobis bn̄faciat multominꝰ indigꝫ maloꝝ noſtroꝝ vtvirtute ſuam ad edificacōeꝫ nr̄ofidei on̄dat. quia multis modisalijs in ſalutē noſtra on̄dere pōt.Ad hoc dicendū quidē aliteron̄dere potuit. ſꝫ nullꝰ modus itafamiliaris ꝯuenies nobis fuit ideo defectu que meruimꝰ incdere ꝑmiſit vt ſalutē deſideremꝰ oblata ſalus grata faciat nob̓ſaluatōis graciā hoc cecitatem iſtā deus diſpēſauit. hoc ēqd̓ dicit Ioh̓. xi. Infirmitas hec eſt ad mortē ſꝫ gloria di vtglorificet̉ filius dei p eam. Eccīxliij. audiētes auribꝰ noſtris animirabimur illic p̄clara oꝑa mirabilia ( oportꝫ.) Hic tāgit̉tempis ad miracula faciēda congruencia. Et dicūtur duo ſcꝫ congruitas ncc̄itas Congruitaˢgit̉ cum dicit: me oportꝫ: hoc eſtoportunū ē. ꝙͣuis nccarium ſꝫvolūtariū oportꝫ (ōꝑari opea̓eiuꝰ miſit me pr̄is) Ioh̓. vi.eſt opus dei vt credatis in eumque ille miſit ideo oꝑa fidē edificancia ſūt oꝑa a pr̄e filio iniuncta a filio impleta ꝑfcā Ioh̓.qn̓to. Pat̓ meꝰ vſqꝫ operat̉ ego operor Yſa. xxvi. Oīa oꝑanoſtra oꝑatꝰ es in nobis domīeLu. ij. In hijs que pr̄is mei ſuntoportꝫ me. (donec dies ē) dies ē pn̄cia lucis ſuꝑ nos. dupliciter ſcꝫ corꝑaſe pn̄ciam fidem dumviuimꝰ. quia poſt vitā valꝫ nobis oꝑacio ſolis. psExibit homo ad opus ſuuꝫ ad