dn̄m arguere de arrogācia ẜmonis in cōpacone ad prēs ⁊ ideo q̄runt ſi ſe maiorē eſſe reputet abiha in que deus a morte tempalinō ſupportauit Gen̄. xxv. deficiēsetate mortuꝰ eſt ſenex ⁊ plenꝰ dierū (⁊ ꝓphete mortui ſūt) ⁊ ideoarrogancia ē ꝙ diciꝰ illos a morte eē ſupportandoˢ qui tuū ẜuantſermone cum a morte nō ſupportētur qui verbū dei audiūt ⁊ ſermone Dan. xij. Daniel vade adp̄finitum ⁊ requieſces ⁊ ſtabis īſorte tua in fine dieꝝ. iij. Re. xix.Sufficit michi dn̄e tolle animamea nō em̄ melior ſuꝫ ꝙ patresmei (que teipſū facis?) hoc eſt inmagnitudine arrogacie cui te cōꝑabis ex quo ſūmis ⁊ maximiste anteponis? Criſtꝰ auteꝫ nō ſefecit magnū ſꝫ pater genuit eummagnū ⁊ ipſe forma homīs accipiens fecit ſe ꝑuum Phil̓. ij. Exinamuit ſemetip̄m formam ſeruiaccipiēs (Rn̄dit ih̓s) Hic̄ exportur cōcluſio calume. habꝫ auteꝫduas ꝑ̄tes cōtra duo que ꝑ calumani xp̄o impofuerat. dixerūt eiſermone eius eē falſū ⁊ arrogante ⁊ iō xp̄s prio on̄dit ſermoneſuū eē veꝝ ⁊ ſecūdo on̄dit euꝫ nōeſſe arrogātem ibi: abraha patveſter: dicit ergo in pͥmo tria ſcꝫꝙ in ſermōe ſuo nō habet a prepuatam gloriā ꝙ pr̄is dei habetgloriā ꝙ hic glorificatꝰ a iudeiseſt ignotus ⁊ a xp̄o cognitus.dicit ergo. (Si ego) priuata gloria (glorifico meipſū) ⁊ eſt locūcio ꝑ ypoteſim. ac ſi dicat ſi egoꝑuata gloriā a pr̄e hēreꝫ ſic̄ vosmichi impoitis ⁊ illa p̄uata gloria glorificarem ineipſū (gloriamea nichil eſt) ⁊ minꝰ ꝙͣ nichiqꝛ vanā eſſet illa gloria pͥ. Machab̓. ij. cuiꝰ gloria ſtercus ⁊ vermis ēhodie extollit̉ ⁊ crs nīueqꝛ cōuerſus in terram ſuā Oſeeiiij. gloria eorū in ignomna cōniutabo (Eſt pat̓ meꝰ) ſb̓ſtancialis (qͥ glorificat me) voce ⁊ ſignis in hūana forma latētem Iohan. p. vidimꝰ gl̓am eius gloriam quaſi vnigeniti apre. yſaiexxij. erit in ſoliū gloīe domuī patris ſui (que vos dicitis qꝛ deusnr̉ eſt) Ille enī ꝙ ip̄e ſit pr⁊ glorificator meꝰ teſtīonijs ſcriptue⁊ vocis ⁊ oꝑibus oſtendit Exoxv. Iſte deus meꝰ ⁊ gl̓ificabo eūdeuꝰ patris mei ⁊ ex. eu. Daruchiij. hic deus noſter ⁊ non eſtimabit̉ aduerſus eu. psͣ. Quis ſimilis tui in fortibꝰ dn̄e magnificatus in ſcītate terribilis atqꝫ laudabilis ⁊ faciens mirabilia (⁊n̄cognouiſtis eū) arguit iudeoꝰ deignorancia dei que inuocabant.Et dicit quatuor redargucioneignorancie. confeſſionem ſue ſciencie. abdicaconem ignorancie.oſtenſionem ſciencie. Dicit ergoEt non cognouiſtis eum: ꝙͣuisper opera in me demonſtratum.