Ad ſua deſideria coaceruabūt ſibi ma. prū. au. ⁊ q. a. vi. qui ⁊cͣ.(Rn̄derunt e̓go iudei ⁊ dixer̄t) h̓ex veritate nō valentes reſiſteread ꝯtumeliā ſe ꝯuertūt. Diuiditur autē in duo. in quoꝝ primodeſcribit̉ illata dn̄o ꝯtumelia. inſecūdo a dn̄o opponit̉ pacienciaDic̄ ergo (Nōne bn̄dicimꝰ nos)hij ſunt qͥ omnē maledictū benedictū reputat ꝑ qd̓ doctores veritatis infamant Iob. xiij. Nūqͥdhabebūt fine verba ventoſa autaliquid tibi moleſtū eſt ſi loquaris?quaſi dicet .n. qꝛ ſe bn̄dicerereputat cū cōtumeliam irrogat.Os. Sepulchꝝ pates eſt gutieoꝝ linguis ſuis doloſe agebat:venenū aſpidum ſub labijs eoꝝquoꝝ os maledictōe plenū eſt ⁊amaritudine ⁊ dolo. (qꝛ ſamaritanꝰ es tu) alienꝰ a lege diuinahuiꝰ auteꝫ dicti erant tres cauſe.vna qꝛ ſamaritanis p̄dicaueratiua ſiquuim vi⁊ a ſamaritanis cū iocuditate receptꝰ Ioh̓. iiij. Secūda qꝛ iudicabāt ꝙ aliquid de lege reciperꝫ⁊ alia quedā abiceret ſic̄ fecerūtſamaritani ſicut imponebat ei ꝙſabbatu nō veneraret̉ ⁊ alia madata cuſtodiret Ioh̓. ix. Nō eſthic homo a deo qui ſabbatū noncuſtodit Terciā cauſa ē qꝛ in pabolis ſamaritanos laudauit ⁊ extulit in miraculis. In ꝑabol̓ Lux. Samaritanꝰ qͥdē deſcēdit appropīas ⁊ alligauit vulnera eiusIn miracul̓ ſic̄ in curacōe deceꝫ leproſorū vbi laudauit eū qui r̄diuit cū graciaꝝ actōe ⁊ dixit illumeſſe ſamaritanū ⁊ ex hijs cauẜ dixerūt eum factu eē ſamaritanum(⁊demoniū habes) hoc ido dicebant qꝛ videbant eū ſigna facere ⁊ illa non deo ſꝫ demonio attribuebat math̓. xij. Lu. xi. In beeſſebub prīcipe demomioꝝ eicit demoniā. Rn̄dit ih̓s) Iſta reſpōſio diuidit in duas ꝑtes In quarū pͥma negat falſitatē ⁊ ꝯfiteturveritatē. In ſecūda iudicio dei cōmittit hoc ꝙ blaſpheniat̉. Dic̄ergo (ego demoniū n̄ habeo) qd̓eſt negacio falſitatis quod ꝑ hocoſtēdo. qꝛ eicio demonia Math̓.xij. Si ſathanas ſathanaꝫ eicitquo ſtabit regnū eius? porro ſi īdigito dei eicio demoīa ꝓfecto peruenit in vos regnū dei Exo. viij.Digitꝰ dei eſt hīc. hoc eſt demonſtracō d̓ine ptātis. nec poteſt idēeēdigitus dei ⁊ digitꝰ ſathane ergo: demoniū n̄ habeo: Sed tūcqueritur quare nō negat ſe eē ſamaritanū cū eciā hoc fuerit ei imipoſitū Ad qd̓ dicendū ꝙ ad minꝰ ſpūaliter fuit ſamaritanꝰ. qꝛfuit hominū cuſtos ⁊ ideo hoc nōnegauit ſꝫ tacuit Ioh̓. vij. O cuſtos hominū quae̓ me poſuiſti cōtrariū tibi? Yſa. xxi. Cuſtos qͥ denocte cuſtos qͥ de nocte. psͣ. Eccenō dormitabit neqꝫ dormiet qͣ cuſtodit iſrl̓. Vel dicatur ꝙ hoc ꝙ