Cōſurgētes duo p̄ſbiteri in medio populi poſuerūt manꝰ ſuasſuꝑ caput fuſāne que flēs ſuſpexit ad dn̄m erat enī cor eius fiduciam habens in dn̄o (Eriges atſe ih̓us dixit ei) cui ſoli relicta fuit mulier ad ꝯdemnandū vel adſoluendū abſoluit muliere ⁊ idodicit hic duo. abſolucōem a calūmacōe accuſanciū ⁊ abſolucōema criminis ꝯdemnacōe. dicit egoerigens ergo ſe ih̓s dixit ei: hoc ēeſt erigens miſericordiam ⁊ iuſticiam ad mulieris defenſiōem.psͣ. Exurgat deꝰ ⁊ diſſipetur mimici eius ⁊ fugiat qui oderūt euꝫa facie eiꝰ. Itē Exurge dn̄e adiuua nos ⁊ libera nos ꝓpter nomēſcm̄ tuuꝫ (mulier vbi ſūt q̄ te accuſabatꝰ) ac ſi dicat vide ꝙ ꝯſciencia ſimilis crimis eos effugauit Roͣ. viij. Deꝰ qui iuſtificat ⁊quis eſt q̄ cōdemnet̉? qͥs accuſabit aduerſus electos dei? Yſa. l.Iuxta eſt qui iuſtificat me qͥs ēqui ꝯtradicit michiº ⁊ hoc ē qd̓ſequit̉ (nemo te ꝯdenauit? Ro.viij. ſi deꝰ pro nob̓ quis ꝯtrnosYſa. l. Ecce dn̄s deus auxiliatormeꝰ quis ergo equi ꝯdenet me(q̄ dixit nemo dn̄e) Psͣ. Nō tīebo milia populi circūdantis meexurge dn̄e ſaluū me fac deꝰ meꝰItē Dn̄s michi adiutor nō tīe.qͥd fa. mi. hō (Dixit autē ih̓s necego te ꝯdemnabo) ecce abſolucōpeccatriciꝰ ab eo q̄ potuit ſolꝰ abſoluere ⁊ ꝯdemnare Iac̄. ij. ſuperexaltat autē mīa iudiciū. Sꝫ obſcit̉ qꝛ dn̄s dedit legem de occidēdā adultera. videt̉ ergo ꝯtra feciſſe qn̄ abſoluit eam ⁊ ſic videt̉ fauere crimībꝰ qui cū poteſt nō punit crimina. ij. Thi. ij. Si negauerimꝰ eum ille fidelis pͥmanꝫ ſeipſum negare nō pōt. negarꝫ aūtſe ſi iuſticiā deſererꝫ. videt̉ ergoꝙ iuſticia negauit ⁊ ſeipſum eēiuſtū negꝫ qn̄ abſoluit crimīoſāAd hoc dicendū ꝙ aliud iudicium dei ⁊ aliud hoīs. Deꝰ auteꝫ iudicat de corde. hō autē nō niſi deoꝑe mamfeſto ⁊ accuſata ab eoqͥ accuſare pōt ⁊ debꝫ. hoc ē cuiꝰ ītereſt ⁊ ideo deꝰ in iudicio nō vtitur teſte niſi ꝯſciencia rei qͥ iudicat̉. homo autē exterioribꝰ indiget teſtibꝰ cū ergo one iudiciumꝯdenacōis fiat ad cautela futurorū maloꝝ quē ꝯſcīa a futuis ꝑꝓpoſitū de ceteo n̄ faciēdi ⁊ doloreꝫcōmiſſi abſoluit: ille ī iudicio deiabſoluit̉ ⁊ n̄ ꝯdēnat̉ ⁊ quē teſtesexteioe̓s abſoliuit ī iudicio hoīsabſoluit̉ ⁊ n̄ ꝯdenat̉ ⁊ ſic xp̄s h̓vt hō ꝑ euacuacōeꝫ teſtiū abſoluit ad lrāꝫ. abſoluit iuſte a iudicio hoīꝫ vt deꝰ āt peītētē abſoluita iudico dino ⁊ ī vtroqꝫ iuſtꝰ ⁊deteſtator fuit eͥmīs. ſꝫ cme accuſaciū deteſtatꝰ fuit vt hō ⁊ c̓mē adl̓te̓ deteſtatꝰ fuit vt deꝰ qn̄ pͥmamdedit ī illiꝰ crimīs abolicōeꝫ. Adid ergo qd̓ obicitur dd̓ ꝙ cōtra