Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Deut̓. xxij. Si dormierit vir cuꝫvxoē alteriꝰ: moriatur ambo adult̓ adultera (hmōī lapidarehoc autē non videtur dicere pmducte leges. ſꝫ ſimplicit̓ ambomoriātur. Ad hoc rn̄det quidaꝫ amara mors eſt lapidacio etqꝛ ſcelꝰ magnum ē. ideo dicūt mortē lapidacio intelligiturDeūt̓. xxij. Si puellā virginē deſpōſauerit vir inueneit ea aliquis in ciuitatē ꝯcubuerit cuꝫea: duces vtrūqꝫ ad porta ciuitatis lapidibꝰ obruet puellā. qꝛnon clamauit eſſꝫ. in ciuitate.vir qꝛ humiliauit vxoreꝫ ꝓximiſui auferes malū de medio tui ab illa lege formabāt accuſacōem (Tu ergo qd̓ dicis ecce iudicij a dn̄o expeticio q̄runt auteꝫdoloſe ſic̄ infra patebit Proū..Abſcōdamꝰ tediculas ꝯtra inſōte fruſtra Sap. ij. Circuuemiaiuſtū qm inutilis eſt nobis ꝯrius oꝑibus nr̄is ideo ſic formabant accuſacōeꝫ aūt cōtra maſuetudīeꝫ miſericordiā dānandam diceret ſic ſibi ꝯtrariꝰ eſſꝫqui dixit Math̓. vndecimo Diſcite a me quia mitis ſū humiliscorde Oſee ſexto. Miſericordiaꝫvolo non ſacrificiū ſciēcia dei olocauſta Ihere. tercō Tufornicata es cum amatōibꝰ multis ⁊cͣ. aūt dicerꝫ liberandaꝫ ſicdicerꝫ contra legis iuſticiamtra moyſē ſic ſicut trāſgreſſor diſceſſionē a moyſe docēs ꝯtraiuſticiā accuſaret̉ Hoc autē dicebant temptātes eum) hīc oſtēdit̉ malicioſa eoꝝ intēcio (vt poſſent eum accuſare) cauſa intelligēde iuſte ſentēcie. qꝛ de iuſticia nichil curabat Math̓. xxij.quid ne̓ tēptatis ypocrite Iob.xix. en deciēs cōfudiſtis meerubeſcitis opprimētes me. deem̄ nichil erubeſcebāt mala ītecione ſue temptacōis dn̄m opprimere intebant̉ vt accuſabilēpoſſent facere ī iudicio pylati qn̄caperetur ad morte. vn̄ Matheixxvi. Sumꝰ vero ſacerdos oēspopuli qͥrebant teſtimoniū cōtriheſū inuenerūt cūmulti faſſi teſtes acceſſiſſent (ih̓s autē inclinas ſe deorſū) hic ponit̉ confutacio malicie ſapiēcie reſpōſūhabet autē quinqꝫ ꝑagraphos.In quoꝝ pͥmo in humilitate diſcutere ſe iudices docet ſentenciam differēdo ꝓnos eſſe adiudicandū. In ſecundo docꝫ qualis debeat crimīs iudex. In tercio ad humilitatē ſe cōuertēs docet qualiter iudices eciā poſt ſentencie dictacōem ſe debent diſcutere ante ſentencie promulgacionem. In quarto iam huius doctrina confutati iudices receduntab accuſacione. In quinto vl̓timo oſtenditur qualiter ſoliiheſu mulier relicta eſt ad condemnacionem vel liberacionem.