Deut̓. xxij. Si dormierit vir cuꝫvxoē alteriꝰ: moriatur ambo adult̓ ⁊ adultera (hmōī lapidarehoc autē non videtur dicere pmducte leges. ſꝫ ſimplicit̓ ꝙ ambomoriātur. Ad hoc rn̄det quidaꝫꝙ amara mors eſt lapidacio etqꝛ ſcelꝰ magnum ē. ideo dicūt ꝙꝑ mortē lapidacio intelligiturDeūt̓. xxij. Si puellā virginē deſpōſauerit vir ⁊ inueneit ea aliquis in ciuitatē ⁊ ꝯcubuerit cuꝫea: duces vtrūqꝫ ad porta ciuitatis ⁊ lapidibꝰ obruet puellā. qꝛnon clamauit cū eſſꝫ. in ciuitate.vir qꝛ humiliauit vxoreꝫ ꝓximiſui ⁊ auferes malū de medio tui⁊ ab illa lege formabāt accuſacōem (Tu ergo qd̓ dicis ⁊ ecce iudicij a dn̄o expeticio q̄runt auteꝫdoloſe ſic̄ infra patebit Proū. p̄.Abſcōdamꝰ tediculas ꝯtra inſōte fruſtra Sap. ij. Circuuemiaiuſtū qm inutilis eſt nobis ⁊ ꝯrius oꝑibus nr̄is ⁊ ideo ſic formabant accuſacōeꝫ ꝙ aūt cōtra maſuetudīeꝫ ⁊ miſericordiā dānandam diceret ⁊ ſic ſibi ꝯtrariꝰ eſſꝫqui dixit Math̓. vndecimo Diſcite a me quia mitis ſū ⁊ humiliscorde Oſee ſexto. Miſericordiaꝫvolo ⁊ non ſacrificiū ⁊ ſciēcia dei⁊ nō olocauſta Ihere. tercō Tufornicata es cum amatōibꝰ multis ⁊cͣ. aūt dicerꝫ liberandaꝫ ⁊ ſicdicerꝫ contra legis iuſticiam ⁊ cōtra moyſē ⁊ ſic ſicut trāſgreſſor⁊ diſceſſionē a moyſe docēs ꝯtraiuſticiā accuſaret̉ Hoc autē dicebant temptātes eum) hīc oſtēdit̉ malicioſa eoꝝ intēcio (vt poſſent eum accuſare) ⁊ nō cauſa intelligēde iuſte ſentēcie. qꝛ de iuſticia nichil curabat Math̓. xxij.quid ne̓ tēptatis ypocrite Iob.xix. en deciēs cōfudiſtis me ⁊ nōerubeſcitis opprimētes me. de hͦem̄ nichil erubeſcebāt ꝙ mala ītecione ſue temptacōis dn̄m opprimere intebant̉ vt accuſabilēpoſſent facere ī iudicio pylati qn̄caperetur ad morte. vn̄ Matheixxvi. Sumꝰ vero ſacerdos ⁊ oēspopuli qͥrebant teſtimoniū cōtriheſū ⁊ nō inuenerūt cūmulti faſſi teſtes acceſſiſſent (ih̓s autē inclinas ſe deorſū) hic ponit̉ confutacio malicie ꝑ ſapiēcie reſpōſūhabet autē quinqꝫ ꝑagraphos.In quoꝝ pͥmo in humilitate diſcutere ſe iudices docet ſentenciam differēdo ⁊ nō ꝓnos eſſe adiudicandū. In ſecundo docꝫ qualis debeat eē crimīs iudex. In tercio ad humilitatē ſe cōuertēs docet qualiter iudices eciā poſt ſentencie dictacōem ſe debent diſcutere ante ſentencie promulgacionem. In quarto iam huius doctrina confutati iudices receduntab accuſacione. In quinto ⁊ vl̓timo oſtenditur qualiter ſoliiheſu mulier relicta eſt ad condemnacionem vel liberacionem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten