diſcipuli dixerūt hoc dn̄o ⁊ nō ipſe philippo Ad hoc rn̄det augꝰ.dices ꝙ vtrūqꝫ veꝝ fuit ſꝫ priusdixerūt ea q̄ matheus dicit diſcipuli dn̄o. ⁊ tūc rn̄dit qd̓ ibi dicitur nō hn̄t neceſſe quoꝙͣ ire ⁊ illud date vos ill̓ maducare ⁊ tūcſpecialit̓ dixit philippo hͦ qd̓ hicdicit Criſoſtomꝰ tn̄ dicit ꝙ dominꝰ ex benignitate ſua ſepe pauitturbas ⁊ ꝙ aliud miraculum eſtiſtud ⁊ aliud qd̓ refert Aatheꝰꝙͣuis ī multis ꝯcordēt ⁊ tunc obiectio nulla eſt Dicit ergo volenserige philippū ad d̓initatis poteciā ⁊ ideo pͥmo ꝑ q̄ſtioneꝫ eū excitat vt ꝯſiderꝫ qꝛ ex p̄cio nll̓a emodi ſuppetebat facultas Ipſe em̄tā potēs fuit vt ex qͦ vellꝫ paſce̓t.⁊ hͦ ē qd̓ ſequit̉ ex v̓b̓ euāgeliſte(hͦ autē dicebat temptās eum)Sꝫ cōtra hͦ iteꝝ obicit̉ Iac. p.Nemo cū tēptat̉ dicat qm̄ a deotēptat̉. ipſe em̄ intēptator malorū ē ⁊cͣ. ſꝫ ad hͦ dicēdū ꝙ duplexē tēptacio. vna ē que ē impulſiotēptatoris ad illicitū. ⁊ temptatvtrū mouere poſſit a bono ⁊ īclinare ad caſum ⁊ ſic dicit Iac. ꝑVnuſquiſqꝫ tēptat̉ a cōcupiſcēcia ſua abſtractꝰ ⁊ illectus ⁊ ſictēptator ē dyabolus qͥ īſidiandocircūuolat ⁊ ꝓmittēdo decipit ⁊ſuadēdo blādit̉ ⁊ opprimendo rapit ⁊ minādo terret ⁊ deſperandofrāgit vt dicit btūs Gregoriꝰ ſupor iob. habet aūt qͣſi īſtrumētaquibꝰ hoc ꝑficit ꝯcupiſcēciam ⁊improba volūtate ⁊ alia quibusin pctm̄ inclinat hoīeꝫ ſic diciturIac. p. Eſt autē alia tēptacio exꝑimēti accepco ⁊ hec ē duplex ſcilicet hoīs quiꝓbat ſeipſū qd̓ habeat in ſeipſo. pͥ. Coꝝ. xi. probetautē ſeipſū homo ⁊ ſic de pane illo edat ⁊ de calice bibat. alia eſttēptacio dei qͥ nō deꝰ ſibi exꝑmīetū accipit. ſꝫ pociꝰ homini de ſe vl̓de alio exꝑmmentū facit. qꝛ ꝓdeſthomini aliquādo vt ſeipſū ꝯgnoſcat vt vel magis de ſe cōfidat vl̓magis hūiliet̉ psͣ. Proba me domine ⁊ tēpta me vre renes meos⁊ cor meū ⁊ vide ſi via iniqͥtatis īme ē hͦ ē fac̓ me videre vl̓ alios etſic tēptauit abrahaGen. xxij. ſiceciā h̓ tēptat philippū vt imbecillitatem fidei ſue cognoſcat ⁊ fidēoīpotencie verbi accipiat Sic ergo dixit Hic tēptans eū (Ipſexp̄us vt deꝰ (ſciebat) ⁊ ideo nonſibi ſꝫ diſcipulo ītēdit facere probacōis exꝑimentū Gen̄. xlij. iamnunc exꝑimentu vr̄i capīa. ſapi.v. Deus tēptauit illos ⁊ inueniteos dignos ſe (qͥd eſſꝫ facturꝰ)ex potēcia ſue d̓initatis ſine precio facultatū t̓renaꝝ Actu. v. Argētū ⁊ auꝝ non ē michi ⁊cͣ. yſalvi. Venite ⁊ comedite abſqꝫ argento ⁊ abſqꝫ vlla cōnutacone(Rn̄dit ei philippꝰ) ꝑ ſe ⁊ ꝓ orbus alijs ex puſilla fide qua adhūc habebāt apl̓i (ducentorum