ꝯſubſtāciali ſūt adoptati ī filiosSic eī teſtionio ꝯſcīe clarificatfiliū ſuū pr̄ eternꝰ Io. xvij. Pat̓clarifica filiū tuū vt filiꝰ tuꝰ clarificꝫ te. qꝛ autē poſſent dice̓ ꝙ illud teſtioniū in cordibꝰ ſuis nōꝑceperūt. ideo ſb̓iūgit neqꝫ voceeiꝰ ⁊dicit qͣtuor q̄ ex parte eoꝝ ⁊culpa eoꝝ īpediūt hmōi teſtimonij cogmōōeꝫ in ip̄ẜ. pͥmū eſt ꝙ(neqꝫ vocē eiꝰ) hoc eſt intellectuvocis (vnꝙͣ audiſtis) qꝛ ſic̄ dicGlo̓. qꝛ nō aure carnali. ſꝫ tm̄ ſpiritualit̓ capit vocis eiꝰ intellcus.ꝙͣuis em̄ vox pr̄is ſiue in homībꝰſiue in ſcripturis ſiue in ſb̓icā creaturā aliqn̄ ſonuerit. tn̄ intecovocis nō niſi interiꝰ aure ruelata accipit̉ Io. iiij. voce qͣſi aure lenisaudiui ⁊ qͣi furtiue ſuſcepit auismea venas ſufurrij eiꝰ. 3. Re. xix.ſibilꝰ aure tenuis ⁊ ibi dn̄s ⁊ qꝛaures nō tenues facitis ſꝫ infidelitate ⁊ carnali ſēſu ſcripturaꝝ olnubilatis. iō nō auditis cuꝫ eo odicit audiā qͥd loqͣtur in me deꝰ.Gal̓. p. cū placuit ei qͥ me ſegregauit ex vtero nir̄is mee ⁊ vocauit me ꝑ grāꝫ ſuā vt reuelarꝫ filium ſuū ī me at̉. xvi. Caro ⁊ ſāguis nō reue. ti. ſꝫ pr̄ me. q̄ in cel̓e (neqꝫ ſpecie eiꝰ vidiſtis) eo ꝙinuiſibil̓ ſit ſpēs eiꝰ. ſꝫ hoc intelligit de viſiōe cognicōis eiꝰ qꝛ carnali intellcū plem deū vt ē intelligē ⁊ vide̓ nō potuer̄t Exo. xxxiij.Nō videbit me homo ⁊ viuet. hͦeſt hūana vita ⁊ intellcū me nonvidebit qꝛ ſicut dic̄ Hermes terinegiſtꝰ vix mente attīgitur cūmētis acies omno a carne auertitur Io. p. nemo vidit deū vnꝙͣSꝫ ꝯ hoc ē vt videt̉ qd̓ d̓i Ioh̓..xiiij. qͥ vidꝫ me vidꝫ ⁊ prem. qꝛinentis intellcū ꝯſiderat virtuteꝫprīs in ip̄o ⁊ hoc nō eſt n̓ intellcuq̄ a carne ſeꝑatur ſic̄ dicit termegiſtꝰ. Eſt ei deꝰ in corꝑalis ⁊ neovidꝫ eū in ſpē corꝑali ṅ in ſb̓iectacreatura ⁊ hoc mō multi viderūtdeū in corꝑali ſpē Gen̄. xxxij. Vidi dn̄m facie ad fa. ⁊ ſal. fca ē aīaipil Amontinmea. ſꝫ hoc mō nō loquit̉ hic dominꝰ ſꝫ pociꝰ qꝛ in viſiōe ſpem diuinitatis eiꝰ nūꝙͣ cognouerūt ⁊io rep̄hēſibiles ſūt. qꝛ hͦ carnal̓in eis īpediuit intellcus qꝛ ⁊ vocedni audier̄t ſic̄ dr Exo. xxxiij. Loqͥbat̉ dn̄s ad moyſē faciē ad faciem̄ ſic̄ ſolet hō loqui ad amicū ſuum. ſꝫ hͦ totū fiebat in ſb̓icā creatura ⁊ iō redarguit eos dn̄s qꝛ ꝑhmōi auditꝰ ⁊ viſiōēs ad intellectualē dei cogcōeꝫ nō ꝑuener̄t ethͦ ē qd̓ dic̄ ꝙ nec vocē dei ītellcualit̓ ⁊ ſpūalit̓ ꝑ̄ceperūt nec ꝑ viſionū ſpēs ad ſpūalē ītellcm̄ ꝑuenerūt ⁊ t̓cō dic̄ cauſā (⁊) hͦ ē qꝛ (v̓bū eiꝰ) hͦ ē dei aure auditū vel inſcriptuīs lectū (n̄ hētis) ad intellectū ſpūalē (ī vob̓) hͦ ē ī corde vro(manēs) gloͣ. ꝑ qd̓ poſſitis veroad eiꝰ cogcōeꝫ. manꝫ eī v̓bū apd̓eū q̄ v̓bi capit intellcm̄ ⁊ h̓ venit