Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

peticōes cordis tui. de tercio dicit̉Math̓. vi. Orātes nolite ml̓ta loqͥ ſicut ethinci faciūt. hij eī putatoracōnibꝰ rethoricis ꝑſuadere ⁊hij nō orat in ſimplicitate Iob.xli. Nō ꝑcam e v̓bis potentibꝰ ⁊addep̄candū ꝯpoſitis ſicut orōesrethorice cōponuntur. tales em̄ inmultiloqͥo putāt exaudiri. de qͣito dicit̉ Ioh̓. ix. Scimꝰ qꝛ peccatores deꝰ nō audit. ij. Mach̓. ix.Orabāt ſceleſtꝰ dn̄m a qͣ miſericordiā nō eat ꝯſecuturꝰ Iſti egoſūt veri adoratores qꝛ veritas eſtr̓ctitudo ſola mēte p̄ceptibilis vtdicit Anſelmꝰ. primū at ad oracione appoiit r̓ctitudinē cordis.ſcd̓m rectitudine intencōnis. tercui autē rectitudīeꝫ ſimplicitatis⁊ quartu rectitudinē opis. Sicergo dicit veri adoratores (adorabūt) hoc eſt oroē appropinqͣbūtpsͣ. Adorabo ad templū. ⁊cͣ. adoracio em̄ eſt que v̓tute ⁊ feruorēdeuoconis aſcendit. qͥ calorē caritatis igneſcit ⁊ fraglācia aromiatū oīm virtutū coraꝫ deo odore ſꝑgit. De pͥmo dr Can. iij. Que eſtiſta q̄ aſcēdit ꝑ deſertū ſicut v̓gula fumi ex aronia. mirre ⁊ thurisde ſcd̓o in pͣsͣ. Cōculcauit cor meum intra ⁊cͣ. de tercio dicit̉ eciā inps. Airra ⁊ gutta ⁊ caſia ⁊cͣ. ſuꝑpleſpirant ex qͥbus delectauerūtte filie regū in honorē tuo Talibꝰei adoram̄tis deꝰ delectat̉ (premecce qͥs adorat̉ cuius .ſ. nomē dulceſcit adorāti qui pat̓no affcū ſuſcipit orōem qͥ ad eſſe gracie formiat ⁊ gn̓at orante qui ꝓuidēciāpr̄is erudit ad oroem. de pͥmo horū dicit̉ Sapīe. xvi. Subſtāciatua em̄ dulcedine tua quā in filios habes on̄debas. hec eī eſt dulcedo q̄ ſonat in noīe pris. de ſcd̓oIo. xi. Pat̓ gras ago tibi qm̄ audiſti me ⁊ ego ſcieba qꝛ ſꝑ me audis In p̄r̄no em̄ affectu ſemꝑ exaudit filiū duvere ſit filiꝰ ⁊ nō alienus pͣs. Filij alieni mentiti ⁊cͣ.qꝛ ore ſe dicūt eſſe filios ⁊ nō habent ſpūm pr̄is. de tercio dr Io.p. Dedit eis ptātem filios dei ficri ⁊ ibidē ex deo nati ſunt ath̓vi. Pater noſter qͥ es in celis. fomat em̄ pater celeſtis adceleſtiade qͣrto dicit Roͣ. viij. Quid oronius ẜm ꝙ oportet neſcimꝰ ipſeautē ſpūs poſtulat pro nobis gemitibꝰ menarrabilibꝰ. ſpiritusautē ille eſt ſpiritꝰ pr̄is ⁊ ſic patet ꝙ pat̓ eſt adorādus (in ſpiritu ⁊ veritate) cōdicio eſt vere adorantis ⁊ in duobꝰ eſt. ſpūs enimdicit abſtractōnem a carneLuc.xxiiij. Spiritꝰ carnem ⁊ oſſa nohꝫ ⁊ ideo in ſpū adorat qͥ a carne⁊ carnis deſiderijs ⁊ fataſticis cōcepcionibꝰ abſtrahitur in qͥbusanimales homīes occuꝑantur pmo Coꝝ. ij. Amnialis homo nōꝑcipit ea que ſunt ſpūs dei. ſtulticia enī eſt illi Gal̓. v. Spū ābulate ⁊ carnis deſideiā nō ꝑficietis