homo putredo ⁊ filius hōinis vermis (acciꝑe ex ſe quicꝙͣ) qͥa inhil boni hꝫ ī ſeipo. Roͣ. vij. Scioꝙ nō habitat ī me hoc ē in carnemea bonū. i. Coꝝ. iiij. qͥd habesqd̓ non accepiſti? qd̓ ſi accepiſtiquid gloriaris? (niſi fueit ei datum de celo) Iacobi .i. Omne datu optimū ⁊ one donū perfectū deſurſū ē deſcendes ⁊cͣ. p. Paralipvltīo. Tua ſūt vniuerſa ⁊ que demau tua accepimꝰ. q. d. cū egepurus hō ſim ea q̄ habeo adeo accepi. Ecce ioh̓is humiliacō (ipſivos mihi teſtimoniū p̄hibetis)dicendo cui teſtimoniū perhibuiſti. (qꝛ dixeri. Ioh̓. i. nō ſū egoxp̄us) ⁊ in hoc tagit̉ xp̄i excellencia. Augꝰ. rſpuit a ſe falſū honorem vt teneat ſolida virtutem.Criſtus em̄ vere ē deꝰ ego hō (ẜquoniā miſſus ſū ante illū) ſicutſeruus an dn̄m. ⁊ ſicut p̄cō anterege. ⁊ ſicut ꝓpheta an deū apparentē. Luce. ¶ Tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis ⁊cͣ. ⁊ ibidē ipſep̄ibit an̄ illū in ſpū ⁊ virtute helye. ⁊ de hoc ſuꝑ Luca multa dcāſunt. Sic ergo on̄dit xp̄i ſuꝑ hominē ẜm d̓initatē peminēciam(Qui hꝫ ſponſā) hīc on̄dit baptiſādi poteſtatē ⁊ potencia ⁊ baptiſmi xp̄i latent̓ innuit gram. Dicit aūt qͣtuor. pͥmo on̄dit in xp̄oeē d̓ine generacōnis potēciaꝫ. Inſcd̓o ſuūpius ad hoc amicicia. ⁊nullā inuidiā. tercio on̄dit ad regeneracōem multoꝝ ſuā leticiaꝫ.qͣrto declarat ad hoc ꝙ ip̄e decreſcat rōnabilem iuſticiā. dicit egoqui vt regn̓acionis hn̄s in ſe potenciā: habet ſponſā: hoc ē qui fecundare pōt ad gn̓acionem ſpūaliū filiorū ſponſā ecc̄īam ē (verꝰſponſus) Qui aūt talis ē oportetꝙ ſit verus deus ꝙͣuis nob̓ cōformis ſit ꝑ aſſumptā hūanite. hicem̄ ex ꝯforimi ſibi ſpōſa eccīa. poteſt ꝑ potencia dinitatis gn̓are filios ſpūales: ⁊ aliꝰ qui nō habeiuſdeꝫ potencia nō poteſt eē ſpōſus ſꝫ pōt eē amicus ſpoſi. Ephev. viri diligite vxores veſtras ſic̄⁊ xp̄us dilexit eccīam. ⁊ ſemetipſū tradidit ꝓ ea vt illam ſanctificaret. mūdans ea lauachro aqͣ īverbo vite. vn̄ gloſa. ſponſa ē eccleſia que gn̓at ⁊ virgo ꝑmanꝫ.Ozeē. ij. ſponſabo te mihi ineternū. Ephe. v. ſacramentū hoc magnū eſt. ego aūt dico in xp̄o ⁊ eccleſia. vnde qͥ generandi ex ſe nōhabꝫ potencia ſponſus eē non poteſt. Yſaye. lxvi. Si ego q̓ gn̓acōem alijs tribuo ip̄e ſteril̓ ero?dicit dn̄s (amicus at ſponſi) .ſ.ꝑanymphus vt ego ſū ⁊ ille quiſponſā non fecūdat ſꝫ p̄parat eaꝫin ornatu vt digna ſit tato coniugio ē ille (qͥ ſtat) ꝑ gracia a ſpōſo accepta. Roͣ. xiiij. Stabit atpotes eſt em̄ dn̄s ſtatue̓ illū. ſtatatꝑatus ad imperiū ſponſi. iij.Reg. x. Btī viri qͥ ſtantate faciēꝫ