Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

miſiſti ih̓m xp̄m. hec em̄ eſt vitaeterna veritatē autē habet qꝛ ſicut eſt verū aurū qd̓ aliene natue̓non ꝑmixtū eſt ita eſt vera vita qmorti doloribꝰ mortis penitus ēimꝑmixta. Apoc̄. xxi. Abſtergetdeꝰ oēm lacrimā ab oculis ſcoꝝ iam erit ampliꝰ. neqꝫ luctꝰneqꝫ clamor neqꝫ vllꝰ dolor qͥ̄ prima abierūt. Alta autē eſt adeovt mēs humana videat alcius aſcēdat eſt qͥeta in q quieſcit̉ Ita nichil ampliꝰ deſidea̓tur hec ſūt alta mirabilia de qͥbꝰdicit ps. Mirabilis in altis dn̄sIn hijs accedit ad cor altuexaltat̉ deꝰ Ad hec alta aſſumitnram mētem deus vt dicamꝰ dn̄ieſt aſſumpcio nr̄a ſancti iſrahelregis nr̄i ibi introducti ad rgemaſſuerū ſedentē in excelſo thronodicemꝰ Heſt. xv. Valde mirabil̓ es dn̄e faciēs tua plena grciaꝝ om̄e ei mirabile altū ibi dicemꝰ psͣ Illūinās tu mirabiliter a montibꝰ etͣnis ad qd̓ lumēturbati ſūt ſicut ceci omīs inſipietes corde Dulciſſiā autē eſt hec vita. qꝛ ſicut dicit augꝰ. ibi vita ifonte ſuo bibit̉ Yſa. lv. Delcābitur ī craſſitudīe aīa veſtra guſtatur emī videt̉ ibi qꝛ dulcis eſtdn̄s p. Pe. ij. Sic emī fit qd̓ dicitur n pͣs. Aīa eiꝰ in bonis demorabit̉ Et illd. qui replet in bonisdeſideriū tuū Sic̄ ergo vita intelſcūali. d̓ina. vigili. pura. et firma. vera. alta. dulci viuētes etna vita poſſidebimꝰ eſt qd̓ dicitGen. xxxij. Vidi dn̄m faciē adfaciē ſalua facta eſt aīa mea. ibierit qd̓ dicit̉. ij. Coꝝ. iij. In ean ymagine trāſformam̉ a claritate in claritate tanꝙͣ a dn̄i ſpūibi em̄ ſicut dr̄ p. Ioh. ij. Similes ei erimꝰ videbinmus ſicutieſt vigilibꝰ oculis ſemꝑ aſpiciemꝰ eſt vere hēre vitā eter Ioh̓is. x. Ego veni vt vitā habeant abudanciꝰ habeat (em̄ miſit deꝰ) ex ꝑte eius mittit̉ miſſiōis finē om̄a dcā ſūtdeclarat dic̄ duo tāgit em̄ pͥmofinis miſſiōis oppoſitū. Et ſcd̓otāgit in miſſiōe fine ꝓpoſitū. dic̄ergo em̄. q. d. bn̄dico ſic dilexit mūduꝫ ⁊cͣ. ad que ſanctificā miſit filiuꝫ non em̄ dura cogitans miſit deꝰ pater (filiū ſuummūduꝫ) carne factū in mūdo viſibilē effectū (vt iudicet) hoc eſtꝯdemnet (mūdū) ſentēcia finali eſt oppoſitū eius qd̓ intēdit̉in miſſione (ſed) miſit (vt ſaluet̉) a ꝑiculo cōdemnaciōis eterne (mūdus) quē creauit (per ipſum) filiū Roͣ. viij. Si deus iuſtificat qͥs eſt qui cōdemnet̉ Yſail. Prope eſt qui iuſtificat me qͥseſt qui cōtradicet michi Ioh̓is.xij. veni vt iudicem mūdumſed vt ſaluificem miūdum. Sedcōtra hoc eſſe videtur quod dicitIoh̓. v. Pater iudicat quēq