Ad obiecta dicit idē hugo ꝙ dominus in v̓bis iſtis ſecretū conſiliū ſuū. amico ſuo in codemo ruelauit ⁊ nō ad hec iſta vt cōmuneſentenciam ꝓtulit ſꝫ poſt reſurrectionē qn̄ Math̓. vltio dixit baptiſantes eos in noīe patris ⁊ filij⁊ ſpūſſancti. ⁊ ꝑ hoc patet ꝙ verbū domini nō excidit ſꝫ obligarepͥmo incepit qn̄ ꝯmuniter vt ſtatutū ꝓmulgat̉. Alij qͥdem r̓ſpōdent aliter dicētes ꝙ multiplicit̓inſtituit̉ baptiſmus. qnͣtū enimad tͣnitate oꝑante virtutē r̓generatuā: dicūt baptiſmū inſtitutuin baptiſmo dn̄̄i qūo ip̄e baptiſatus fuit. Math̓. iij. ⁊ Luc. iij. qꝛibi trinitas apparuit. qnͣtum admateria ⁊ ſpiritū inſtitutꝰ eſt h̓qnͣtum autē ad forma debita inſtitutꝰ eſt Math̓. in fine. Sedqͣntū ad aꝑcionem īanue īſtitutus eſt Luc̄. iij. Sed hec ſolucionulla ē qꝛ in baptiſmo dn̄i quidfactū ſit on̄dit̉ nihil aūt ꝑ modūſtatuti ꝓmulgat̉. Similit̓ athei vltio qͥd fieri debeat p̄cipit⁊ nō ꝓmulgat̉ aliquod ſtatutūhic aūt directe ſtatuit̉ ⁊ ideo ſolucō hugōīs ē vera ⁊ tenēda (dic̄ad eū incodemꝰ) hic ponitur explanacō vt melius ꝯprehendat̉.habꝫ autē duo: queſtioneꝫ dubitatis. ⁊ illuminacōnem dubiū illud illucidātis. In pͥmo duo dicutur. pͥmo em̄ ponit dubiū. Et īſcd̓o racōnem infert dubitantis.De p̄moait: dic̄ adeū nicodemꝰdubitatis eē quere tunc primo apparet ei veritas. ſꝫ querit vt diſcere intendes ⁊ nō temptator iſidioſus. ath̓. vij. q̄rite ⁊ inuenietis Qūo) qͥ modū queit in verbo nō dubitauit. ſciuit em̄ verbūeē ſapiencie et ſic nō eē euacuandum. Yſaye. lv. Verbū qd̓ egreditur de ore meo nō reuertet̉ adme vacuū ſꝫ modū querit. Lūc. i.vnde hoc ſciā: ego em ſum ſenex.(poteſt hō naſci cū ſit ſenex?) denato em̄ ꝓcedit natura in ſeniū⁊ nō reuertitur. de ſemo īiuuētutem ⁊ natiuitatem pͥme infancieErat em̄ incodemus vt dicit gloſa figurā tenens cathecumnorūqui nondū nouerūt ea que ſuntde ſpū regenerate. Vn̄ ſupra ī nocte venit. 1. Coꝝ. ij. Amnal̓ homo nō ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei.ſtulticia em̄ eſt illi. qꝛ ſpūalit̓ examinat̉. ſciuit āt ille carnalia tm̄ꝯgnoſcens qd̓ dixit Yſaye. lxv.Puercentū annorū moriet̉ ⁊ peccator cetum anorum maledictꝰ ē⁊ ideo n̄ putabat eē aliqua rgn̓acōem. ſꝫ putabat ꝙ atiqui in peccatis eēnt morituri ⁊ naſcitui̓ naſcutur n̄ renaſcituri. Nūquid poteſt ⁊cͣ) racio eſt īpoſſibilitatis eorum que dicebāt̉. nō em̄ vidit reditu ad vterū vn̄ exierat ⁊ ideo dicit (Nūquid poteſt aliqͥs in vetrēnir̄is ſue: carnalis: iterato introire) qd̓ āguſtia vētris ⁊ perfectio