Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ymber tēꝑaneꝰ in gloria ſicutymber ſerotinꝰ. Yſa. xxx. Eruntoculi tui vidētes p̄ceptorem hoceſt mgr̄m et aures tue audiētesverbū poſt tergū mouentis. Auctoritate aūt tangit dic̄ ſcimꝰqꝛ (a deo veniſti mgr̄) Illi credendū eſt per omnia ſe a deobat veniſſe. Io. iij. Qui de celo venit ſuꝑ oēs eſt Lath̓. xxij. Agrſcimꝰ qꝛ verax es et viā dei in veritate doces. ⁊cͣ Ioh̓. xiij. A deo exiuit ad deū vadit (Nemo em̄ p̄tfacere hec ſigna tu facis niſi ſitdeus eo) eſt autoītatis diuine quia ſigna credidit Ideoſigna racōnē inducit Ioh̓. xv.Niſi ſigna feciſſem inter eos quenemo alius facit pctūm haberent Ioh̓. ix. A ſeculo non eſt auditu quia qͥs aperuit oculos cecinati niſi eſſet deus eo. poſſꝫfacere qͥcꝙͣ Sed cōtra ath̓. vij. Multi dicent michi in die illadn̄e domīe none in noīe tuo ꝓphetauimꝰ None in noīe tuo demoma eiecimꝰ? Et ego ꝯfitebor illiſqꝛ nūꝙͣ noui vos. Sed ad dicendū miracula fiūt ꝓpter infideles vt ꝯuertātur ſed illi qui miracula faciūit illa facere pn̄t niſi deꝰ vt oꝑans ſit ipſis Sedqꝛ miracl̓a vt dicit Gregoriꝰ Aliqn̄ fiunt ad demōſtrandā ſanctitate ꝑſone Semꝑ autē ad demoſtrādum ſanctitate eccleſie. Ideoaliqn̄ fiunt per bonos in p̄ſenciaīfideliū ad fidem edificādoꝝ. aliqn̄ fiunt malos in fide tn̄ eccleſie Sed hic nycodemꝰ ſumit argumentū a faciēdi ſigna: qꝛdn̄s fecit illa in ptāte ſua ſine inilocacōne ſupplicacōne hoc dicit̉ niſi fueit deus eo intelligit̉ diuina v̓tus oꝑans habitet in xp̄o ſicut in alio ſanctoqui ſupplicaciōem impetrat fieri ſigna. ſꝫ ſicut aliqͥd diuinuꝫ latens in corꝑe criſti. ſicut ipſi iudei viderūt igneū quiddā diui radiare de ipſo ideo nycōdomus venit ad q̄rendū veritatē abipſo ſicut ab eo in latebat aliqd̓ diuinū iſte eſt lrē intellcūsTn̄ verum eſt deꝰ eſt qͣdrupl̓in creatui̓s ſcꝫ eſſencia pn̄cia potēciā ꝑ̄ mhabitatem gram corꝑalem viionē naturale glorie informacōnem pͥmo eſt inonbꝰ. ſcd̓o in ſanctis. tercio niō in xp̄o. qͣrto moin glorificatis Sꝫ cum hoīe d̓r eſſe qn̄ ei p̄ſtat auxiliū oꝑaciōeꝫps ipſo ſum in tribulacōe eripiam. ⁊cͣ. p. Coꝝ. xv. ego atſꝫ gracia dei mecū. homo autē eſtin deo ſicut in cōtinente Actu. xvij. In ipſo viuimꝰ mouemur ſumus. Math̓. xij. Qui colligitmecū diſpergit non eſt inecucōtra me eſt Deus autē dicit̉ eſſecum xp̄o quia diuinū aliqͥd radiabat de ip̄o qd̓ ipſuꝫ deū eſſe oſtēdebat Actu. x. Pertranſiuit bene