tangit factū. Nupcie aūt. Hic dicuntur ſollēnitates nupciaꝝ ẜmlrām que a dn̄o in ꝑadiſo ſūt inſtitute Gen̄. ij. Faciamꝰ ei adiutoriū ſimile ſibi ⁊ adā dixit in ſpūſācto ꝙ obre relinquet homo patre ⁊ matre ⁊ adherebit vxori ſue⁊ erūt duo in carne vna Sexusāt a dn̄o diſtinctꝰ eſt Gen̄. pͥmoMaſculū ⁊ feminā creauit eos.Conuctio ſanctificata cum diciterūt duo in carne vna per vitā indiuiduā ſibi adherētes Actus cōcubitus imꝑatus cū dicit̉ Creſcite ml̓tiplicamini fructꝰ inditus adeo. ij. ach̓. vij. Qui inueīt heminis natiuitate quiqꝫ inuenitomū originē ⁊ vitā ⁊ ſpiritū donauit vobis Nup̄ciaꝝ ergo factūeſt ⁊ officiū nature ⁊ bonū mortalium ⁊ ciuilis ſocietas ⁊ remediūcōcupiſcencie ⁊ ſic eſt ſacrmentūeccleſie. in quo propter fide thori⁊ bonū ſacramenti ⁊ bonū prolisexcipitur cōcupiſcēciā que aliasrū eret inpreceps honeſtate nupciarū. Officiū ergo nature eſt vtile ſocietas quil̓ facit ad populationem patrie ſacramētum autē eccleſie eſt honeſtū ⁊ fructuoſum ⁊hijs de cauſis matrimoniū eſt averbo incarnato p̄ſencia ſua approbatū vt hoc quod primo pater in paradiſo inſtituea̓t. hoc eciam primo verbū nicarnatu ſuapreſencia cōprobaret. Et hoc eſtꝯtra hereticos nupcias cōdemnates qui manichei antiquitꝰ nuncautē paterni vocatur. hac de cauſa dicit apoſtolꝰ Eph̓. v. Sacramentū hoc magnū eſt. ego autēdico in criſto et in eccleſia hoc ergo eſt factu Sunt autē allegorice ⁊ moraliter ⁊ litteraliter ⁊ ānagoyor ſiniul accipiēdo nupcie hominis ⁊ homis ⁊ nupcie dei et hominis Nupcie hōinis ⁊ hominisſunt maris et femie legittimarūperſonarū conuictio indiuiduaꝫvite cōſuetudinem retinētes ⁊ ꝑhoc ꝙͣdicit̉ maris ⁊ femine damnatur om̄s mnaturalis concubitus Roͣ. primo Femine eorum immutauerūt natua̓lem vſum in euvſum qui eſt ꝯtra naturā maſculi ī maſculos ⁊ femine in femiasturpitudine operātes In hoc autem ꝙ dicitur legittimarū perſonarū damnatur omnis inceſtuſcōſanguineorū carnalium vel ſpiritualiū in gradū non cōceſſo peipetratus. ath̓. xiiij. Nō licet tibi habere vxorē fratris tui Leuit̓.xv. per totū. Gen̄. primo. Relinquet homo patre ⁊ matrem cumquibꝰ ſupple non cōtrahet et adherebit vxori ſue. per hoc autē ꝙdicit indiuiduam vite conſuetudinem retinentes intelligitur fides vt vterqꝫ coniugum alteri fidem thori ſeruet ⁊ per hoc omniˢſolutus vel adulterinus damnator concubitus: quia indiuiduavite cōſuetudinem non ſeruat.