facta ꝑ xp̄m. qui iā manifeſtatꝰꝑ iohanem cepit vocare diſcipulos. Et habet hec pars duasptes. In quarū pͥma agit̉ de vocacōe philippi. In ſcd̓a de fructuillius vocacōnis facto in vocacō ēnathanaelis ibi (nueīt philippus nathanaelem ⁊cͣ) In priorihaꝝ dicūtur tria. Vocaconis tepus qn̄ facta e (quia ī craſtinuvoluit exire in galileam) et ſic̄ dicitAugꝰ. in libro de cōcordia euangeliſtarū ſcd̓o. Iſte ē primus introitꝰ xp̄i in galileaꝫ in qua diſcipulū vocauit. ⁊ miraculuꝫ de mutacōne aque in vniū fecit: andeq̄mitteret̉ ioh̓es in carcere. Iterato tamē intrauit poſtea ⁊ fecit imraculum de filio r̄guli. Tūc ergopoſtꝙͣ andreas ad teſtim omuꝫioh̓is venerat ⁊ petrus ꝑ andreafuit adductus (voluit) voluntatebn̄placiti qua nr̄am ſalutē deſiderauit. Roͣ. xij. ꝓbetis que ſit volūtas dei bona ⁊ bn̄placens ⁊ perfecta Psͣ. benigne fac̓ dn̄e in bonavolūtate tua ſyon vt edificenturmuri ihrl̓m: qui de fidelibꝰ ad fidem vocatis edificant̉ ſicut dicit̉ī viſionē paſtorū (exire de iudea)largē dicta vbi iohānes baptiſabat iuxͣ bethamia ſic̄ ſupradictūeſt (in galileaꝫ) de q̄ patria diſcipulos vocabat. Actuū. ij. Nōneonēs iſti qͥ loquūtur galilei ſūt?Alia eciā de cauſa in galileā veītq ibi angelo nunciante fuit conceptus qꝛ ibidē apuericia nutritus. Hijs ergo de cauſis (voluitexire in galilea ⁊ inuenit philippū) ex intecione qͣſitu. Luce. xv.q̄rit diligent̓ donec inueniat. Inuenit autē p̄ditu ⁊ errabundumPsͣ. Inueni dauid ſeruū meumoleo ſācto meo vnxi eū: qꝛ ⁊ manūfortē fecit apoſtoluꝫ ī virtutispugna: ⁊ aſpectu deſiderabilemin cōtemplacōne veritatis. ꝑfeciteū ⁊ ſeruū ſuū in obediēciā mandatoꝝ. ⁊ ideo vnxit eū oleo miſericordie in remiſſione p̄ctōrum ⁊vnctione cōſecracōis in apoſtolūqd̓ pretēdit philippꝰ qui p̄ſagonoīe apoſtolice dignitatis: os lāpadis interp̄tat que ardet caitate. Psͣ. Ignitu eloqͥum tuū vehementer. Et lucet veritate Ioh̓isv. Ille erat lucerna ardes ⁊ lucesCan. viij. lapades eius lāpadesignis atqꝫ flamaꝝ que lucet clara veritate doctrine: qui ⁊ pͥmumadduxit eunuchū candacis r̄gieAct. viij. (⁊ dic̄ ei ih̓us) ecce modus vocacōnis (ſeq̄re me) hͦ ē doctrinā ⁊ exemplū imitae̓. Rath̓.ix. ſeq̄re me Ioh̓. vltīo ſeq̄re meqꝛ eſt ſeq̄la ad fidei ꝑ̄cepconemde qͣ hic loqͥtur: ⁊ eſt ſeq̄la ad regime percipiendū de quo loqͥturath. ix. ⁊ ē ſeq̄la ad martiriūſuſtinendū de qͦ loqͥtur Ioh̓. vl.videt̉ autē non bene cōtinua eſſehyſtoria. qꝛ matheus marcus ⁊lucas dicūt ꝙ ſtatī pꝰ baptiſma