vnde ſēſus eſt (Symonis) hoceſt qui tūcſymon. poſtea autemvocādus ea̓t petrus (vnus ex duobus) ſingularis dignitatis ī auditumagiſtri. qui ſe a cōmunitate diſcipulorū excepit. Ecciaſtes.vij. virū vnū de mille reperi mulierem ex onbus nō inueni (qͥ audierāt a iohāne) verbū em̄ iohānis penetrauit corda eorū. Heb̓.iiij. viuꝰ ē ſermo di ⁊ efficax ⁊ ponetrabilior om̄ gladio ancipitiattingens vſqꝫ ad diuiſione anime ⁊ ſpiritus cōpagūquoqꝫ medullarū ⁊ diſcretor cogitacionuꝫ⁊ intencionū cordis. Roͣ. i. Fidesex auditū. auditꝰ autē per verbūxp̄i. (Et ſecuti fuerāt ih̓m) autore ſalutis Ecci. xxiij. gloīa mgͣnaſequi dn̄m. longitudo em̄ dieruꝫaſſumet̉ ab ipſo (Inuenit hicprimū) tangit̉ hic vocati ꝑ iohānem ⁊ cōuerſi fructus ꝓpter quēeciā ſpecialiter nomīatur ⁊ nomēalterius nō exprimit̉. ideo quiade fructu eius nulla mēcio habet̉Tangit autē hic tria .ſ. que vocauit. modū vocaconis et ꝙͣdignevocatus petrus a dn̄o eſt r̓ceptꝰ(primū dicit) qꝛ poſtea a domīomiſſus pluimos adduxit ī achaya ⁊ in alijs locis (fratre ſuum)cui ex cognacōne carnis plus qalijs tenebat̉. ij. Thimo. pͥmo.Sollicite me qͣſiuit ⁊ iuenit detilli dn̄s inuenire grama domino⁊mīani. Gen̄. xxxvij. fratres meos quero. Can̄. vltio. quis mihidet te fratrem meū fugentē vbea̓matris mee vt inuenia te ſolumforis. foris em̄ eſt qui in xp̄o nōeſt. id eſt obediente (ſymonē) qͦnoīe prius vocabat̉. Exo. xxiiijOmnia q̄ locutus e nobis deusfaciemꝰ ⁊ erimꝰ obediētes. (Etdicit ei) modus ē vocacōis. Apocalipẜ vltīo qui audit dicat veniduo em̄ dicit. inuentū enim oſtēdit .ſ. petrū ⁊ vocatū adducit. depͥmo dicit (inuenimꝰ) ſicut lapidem p̄ciōſū ⁊ ſic̄ theſaurū abſcōditū. Et de vtroqꝫ. athei. xiij.Inuēta vna p̄ciōſa margarita ecce primū: que theſauꝝ cū inuenithomo abſcōdit: ⁊ p̄ gaudio illiꝰvadit ⁊ vēdit om̄a que habet īemit eū. Can̄. iij. Inueni queꝫ diligit aīa mea (meſſyaꝫ) hebreūeſt ⁊ ideo euangeliſta interponit(qd̓ eſt interpretatū xp̄us) hocē vnctus rex ⁊ ſacerdos. Yſaye.lxi. Spūs dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me dn̄s. Ps. vijxit te deus deus tuus oleo leticiepre cōſortibꝰtuis (Et adduxit eū) ſic̄ anadochꝰ (ad ih̓m) .i. ad ſaluatorē. ⁊ex hoc accepit ecc̄īa ꝙ in ſacramēto baptiſmi ⁊ cōfirmaconis vtitur adducētibꝰ qui pn̄tant ſuſcipientes ſacramētum qͥ patrini latine. grece aūt anadochi vocaturvt dicit dyoniſius. Mathei. xxi.Soluite ⁊ adducite michi. Psͣafferte dn̄o filij dei. hoc ē cōnu̓ſū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten