benigna ꝯu̓ſio. ſecunduꝫ dulciſſima de illumīacōe facienda dn̄iallocucō. terciū eſt dubij qd̓ qͣrebat ſapiētiſſima ſolucio. quartūeſt illumnatoꝝ cū doctore familiaris manſio. quintū autē eſt hore aduētus eoꝝ ad xp̄m determinacō dicit ergo: ꝯu̓ſus ih̓us: quiſēꝑ ꝯu̓tit̉ ad eos qͥ ad ſe ꝯuertūtur. qꝛ ad lram nō terga. ſꝫ faciēꝫdulciſſima ad eos ꝯu̓tit ⁊ recipitvenientes. Zach̓. p. Cōuertimiin ad me ⁊ ego ꝯu̓tar advos. ps.Conu̓tere dn̄e aliquātulū ⁊ depcae̓ ſuꝑ ẜuos tuos. Tren. vltīo.Cōuerte nos dn̄e ad te ⁊ cōu̓tem̄qꝛ illa vera ꝯu̓ſio ē ⁊ ſi qͥs alit̓ cōuſus ē ꝑuſus e(et vides eos) oculis benignitatis. Gen̄. xliiij. Adducite fratre vem ad me ⁊ ponaꝫoculos meos ſuꝑ eum (ſequētesſe) quia alit̓ oculo benignitatiseos nō vidiſſet. ſap. iij. reſpectusē in elcos eiꝰ ⁊ (dicit eis) Ecce benigna ⁊ dulcis allocucō de futua̓illuinacōne. Cant̓. ij. Sonet voxtua in auribus meis. vox enimtua dulcis. Psͣ. Diffuſa eſt grāin labijs ⁊cͣ. (quid q̄ritis ?) nonignoras interrogat. ſed queritvt illuminacionis accendat deſideriū. ps accedite ad eū ⁊ illuminamini ⁊ faciēs vr̄ē nō ꝯfundentNō aūt dicit quē queritis? quiade ꝑſona illuminati fuerūt per iohanne ſic̄ ad paſſionem vadētisIoh̓is. xviij. vbi ꝑſona q̄rebateciā intrepidus dixit. quem queritis? quia ſciuit ꝙ de ſalute aliquid diſce̓ q̄rebant. queritis autem dicit. quia hoc eſt ſtudioſoꝝPs querite facieꝫ hoc ē agniconēveritatis eiꝰ ſēꝑ. math̓. vij. Querite ⁊ inueniētis: p̄ulſatē ⁊ apīetvobis (Qui dicūt ei rabbi) noīemagiſtri nomat quē vt ſapiēteꝫp̄dicacōne ioh̓is ꝯgnouerat quiſolꝰ ſcie̓ viā ſalutis facit. Math̓.xxiij. Vnꝰ ē magiſter vr̄ qͥ ī celiseſt. nō autē vocant dominū cuiusadhuc per miracula ptātem nonꝯgnouerunt que poſtꝙͣ ꝯgnouerūt magiſtꝝ ⁊ dominu vocauer̄t.Ioh̓is. xiij. Vos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e. ⁊ bn̄ dicitis. ſū eterqd̓ autē ſeqͥtur (qd dicit̉ īterpretatū magiſter) Interp̄tacio eſteuāgeliſtē. qꝛ in greco ſcripſit etRabbi eſt verbū hebreum. vndelocuco diſcipulorum ſic ſeriatimfuit cōiūcta (Rabbi vbi hītas ?)Cauſa autē ꝙ habitacōnem qͣrebant fuit vt habitacione ſcita ſepevenirent auſu familiari ⁊ diſcerent ab eo viam ſalutis: Sed qͦmodo querunt habitaconem eiꝰcuꝫ ip̄e dicat ath̓. viij. Vulpesfoueas habent. volucres celi indos. filius aūt hominis ⁊cͣ. Ihe̓.xiiij. Quare qͣſi colonꝰ futurꝰ esin terra ⁊ quaſi viator declinasad manendum? Ad hoc dicend̓ꝙ ꝓpriam domum non habuit īterra. ſed ſicut peregrinꝰ ab alijs