Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ideo d̓r aſcendere: qꝛ ꝯtemptūſacramētorū aſcendere facit. Yſaye. xiiij. In celū conſcendā ſuperaſtra dei exaltabo ſoliū meū. Os.ſuꝑbia eorū qui te oderunt aſcendit ſemꝑ. huiliter em̄ debꝫ homodeſcendere. vt dicit Iheroꝰ. vt mncreaturis ſūt mateia ſacramentorū. ſalutē q̄rat qui ī guſtu creature cōtra deū ſuꝑbiens morte inuenit Sic em̄ tangit modū percipiendi ſacramentū gram ſacraienti humilitatē. Iacobi. iiij.deus ſuꝑbis reſiſtit humilibꝰ ātdat gram. qͥſicolūbam: eccetercotangit hic bonitatis figura. qꝛlūba innoces auis ē: ſine felle amiaritudinis et hec figura cōpetebat. qꝛ ſicut dicit̉ Gen̄. viij. colūba nūcia fuit clemēcie de aqͣs diluuij peccatores ſb̓mergētis tulit ad archam ramū virētisoliue. Ita nunc in aqͣs baptiſmifert beniuolēcie cōplementū perſubmerſione p̄ctōrum. Mathei.iij. Vidit ſpiritūſanctū ſicut colūbamdeſcendentē. Luce. iij. deſcendit ſpūſſanctꝰ ſicut colūba in ipſū. Sed queritur ẜm queꝫ modſpūſſanctus fuit in hac columbaplus ꝙͣ in alia? Aut em̄ fuit pervione ad ip̄am: tunc ſpūſſanctus ẜm colūba fuit. ſicut filiꝰeſt homo. aut non fuit vnitus:ſic fuit aliter in ip̄a in aliacreatura. Adhuc aūt queriturre pocius elegit colūbe ſꝑem inapparꝫ ꝙͣ alterius aīalis vel aldeius creature? Ad hec aūt ſine preiudicio dicendū eſt ꝙͣuis eciāin corꝑali ſpē attributa ſint ꝑſonis ꝓpria: nulli alij ꝑſone cōueinunt ſicut vox ſonuit ſuꝑ filiūhic ē filius meꝰ dilcus: attribuitur patri filio vel ſpirituiſācto; ſpirituiſancto attribuiturꝓprie colūbe ſpes pat̓ neqꝫfilio. tamē nec pater vnitus ē voci. nec ſpūſſanctus colūbe. qꝛ qͣtūor modis apparet deus in creatura .ſ. veſtigiū ymagineꝫ ſiceſt eencialiter pn̄cialit̓ in omnicreatura. ſcd̓o apparet ad maīfeſtacōnem alicuiꝰ oꝑacōnis. ſicpater ē in vocē ſpūſſanctus ī colūba. Apparet eciā in gͣcie alicuius oꝑacōne. ſic pater filius ſpūſſanctus ſūt in ſanctis et inalijs eciā in quibꝫ effectus graciarū gratū facienciū vel gratis datarū oꝑantur. Apparꝫ ecia vnioneꝫ. ſic ſolus filius apparuit īhūanis ideo on̄ſione manifeſtaconis ſue ē in colūba non inalijs. Ad ſcd̓m dicēdum ꝓprietates iſtius auis bonitate oſtendunt ſpirituſſancti. qꝛ primumſignum clemēcie columba tulitīaqͥs. talia autē multa notata ſūtLuce. iij. nec oportet hic repeterehoc eſt ego qd̓ dicit. Quarto dicit locū vn̄ deſcendit dices de celoqꝛ decelo vbi ē locꝰ gr̄e glorioveniēs īdicabat ibi celoꝝ aꝑcōeꝫ