animi vltro teſtificatꝰ ē. ſꝫ ī tēꝑereqͥſicōis qn̄ vtile fuit. Ecces. iij.Tēpꝰ tacēdi ⁊ tēpꝰ loquēdi. ꝓubio. xij. Teſtis r̄petinꝰ ꝯcinnat līgua mēdacij. Ecci. xx. Ab ore fatui reprobabit̉ ꝑabola. qꝛ nondicit ea in tꝑe ſuo. Tercio ſubiūgit dignitate mittēciū cū dic̄ (iudei) qͥ lege acceperūt q̄ noticiā deihabuer̄t qͥ ſucceſſores fuer̄t promiſſionū q̄ facte ſunt priarchis.De pͥmo dicit. pͣsͣ. Nō talit̓ fecitom nacōm ⁊ iudicia ſua nō maifeſtauit eis. De ſecūdo baruch.iiij. Ameqͥor eſto ppl̓us dei: qꝛ q̄deo placet maīfeſta ſunt vob̓. psͣNotꝰ in iudea deꝰ in iſrl̓ magnūnomē eius De tercō. ro. xv. Dicoxp̄m miſtꝝ fuiſſe circūciſionis adcōfirmadas ꝓmiſſiones patrū.Vij ergo tāte dignitatis viri iniſerūt. Miſer̄t autē (ab iheroſolimis) q̄ibi fuit ciuitas tociꝰ terreinetropol̓. yſa. ij. De ſyon exibitlex ⁊ v̓bū dn̄i de ihrl̓m ⁊ prudētesmiſer̄t. qꝛ (ſac̓dotes: maiores: ⁊leuitas) minores. Mal̓. .ij. Introgabant ſacerdotes lege ⁊ ibidēlabiā ſacerdotis cuſtodiūt ſciām⁊ legē reqͥrūt de ore eius. qꝛ agelꝰ dn̄i exercituū ē De leuitis autēd̓r paꝝ ate. Pactū meū fuit cū leuitis dicit dn̄s exercituū. pactuꝫmeū vite ⁊ pacis. Si auteꝫ q̄ritqͣre tā ſollēnes nūcios miſer̄t: dicit Criſoſtomꝰ ꝙ ſollēnitate nūciorum allicere intēderunt Iohanne vt aliqͥd de ſe ſupra ſe ſentiret⁊ tunc eū calūmaretur Alij autēꝓbabilius dicūt ꝙ magna vitaioh̓is eos ad hͦ excitauit vt talesmitterēt (vt īt̓rogaret eū) Ecorintēcio indagande veritatis Hocem me̓tur rn̄ſionis certitudineꝫ.(tu q̓s es) 5. p. ioh̓. iiij. Nolite oīſpiritui crede̓. ſꝫ ꝓbate vtꝝ ſpiritꝰ ex deo ſint (⁊ ꝯfeſſus ē ⁊cͣ) Hicponit̉ teſtimoniū ioh̓is ⁊ hꝫ duas ꝑtes In qͣrū pͥma ioh̓es de ſern̄dꝫ In ſecūda autē rn̄dꝫ de ſuobaptiſmo h̓ ⁊ īterrogauer̄t ⁊ dixer̄t Adhuc pͥor haꝝ hꝫ tres ꝑtesIn qͦꝝ pͥma rn̄dꝫ ītecioni q̄retiūqua vocē nō exp̄ſſerūt In ſecūdavero rn̄det duabꝰ q̄ſtionibꝰ in vooē exp̄ſſis. ibi ⁊ interrogauer̄t eūqͥd vero In tercō aūt breuis poītdeſcripcio nūcioꝝ ibi ⁊ q̄ miſſi fuerāt In pͥma haꝝ p̄cui tria facitſcꝫ ꝯfeſſionē de ſe aſſercōeꝫ de xp̄o⁊ ꝯfeſſionis de ſe explātacōnemDicit ergo ⁊ cōfeſſus ē de ſe veritatem. qꝛ confeſſus eſt ſe non eſſeqd non ea̓t. Ecci. iiij. pro aīa tuanō cōfundaris dicere veꝝ Eſt em̄confeſſio adduces gloriam ⁊ eſtꝯfeſſio adduces ignomīaꝫ. ro. x.Corde credit̉ ad iuſticiā ore autfit cōfeſſio ad ſalutē (⁊ nō negauit) ſe eſſe qd̓ erat vt enim dicitGregorius magis enim elegit ſolide ſb̓ſiſtere ī ſe ꝙ humana opimone rapi ſupra ſe. Apoc. ij. Tenes nomen meum ⁊ non negaſti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten