¶ diſtinctioſiſtit. vt patet ꝑ ꝯmentatorē in li. de cauſis. ſbeatitudo includit in ſui rōne intrāſmutabilitatem. gͦ beatitudo non eſt idē qd̓ vita eterna¶ P. beatitudo eſt hoī cōicabilis. ſꝫ eternitasvite nō p̄t ei ꝯūicari. qꝛ qd̓ in tꝑe factū eſt n̄p̄t eē eternū. gͦ vitā eterna non eſt idē qd̓ beatitudo ¶ P. quēcūqꝫ in ꝑpetuū durāt quodāmodo vite ebernitatē ꝑticipāt. ẜm ꝙ eternuꝫlargo mō accipit̉ ꝓ ꝑpetuo. ſꝫ dānati in ꝑpetuum durabūt. in ignē eternū miſſi vtꝫ matl̓xxv. nō aūt habebūt beatitudinē. ſꝫ ſummā miſeriamq gͦ beatitudo et vita eterna non ſūt idē¶ Sꝫ cōtra. id qd̓ eſt finis hūane vite eſt beatitudo: ſꝫ vita eterna eſt finis hūane vire vtro. vj. habetis fructū vr̄m in ſcīficatione. fineꝫvero vitā eternā. gͦ ⁊cͣ ¶ P. vltima beatitudohoīs cōſiſtit in viſione dei vt ex sͣ dcīs ptꝫ. ſedin hͦ ꝯſiſtit vitā eterna vtꝫ Io. xvij. hͨ eſt vitaeterna vt cognoſcāt ⁊cͣ. gͦ beatitudo eſt idē qd̓vitā eterna ¶ Ilterius videt̉. ꝙ beatitudo ſitidē quod pax. pͥmo ꝑ hͦ qd̓ in pͣs dicit̉. q̄ poſuit fines tuos paceꝫ: ſꝫ finis ciuitatis dei de qͣibi loqͥtur eſt beatitudo. gͦ beatitudo idē eſt qd̓pax ¶ P. augͥ. dicit. xix. de ci. dei. poſſumusdicere finē bonoꝝ nr̄oꝝ eē pace ſicut et eternāvitā. ſꝫ vitā eterna eſt idē quod beatitudo. gͦ ⁊pax. ¶ P. illud qd̓ naturaliter deſiderat̉ alomnibꝰ et ꝓpter quod alia agūtur videt̉ eſſehoīs beatitudo: ſꝫ pacē om̄s deſiderāt ⁊ ꝓpterip̄am agūt q̄ agunt. vt auḡ. dicit et dyo. xj.c. de di. no. ergo pax eſt ipſa beatitudo ¶ Ppax quietē quandā importat. ſꝫ om̄is mutationis finis eſt quies. et ꝑ exemplū in naturalibus on̄d̓i p̄t. ergo totius vite nrē mutabilisfinis eſt pax. et ſic pax eſt idē quod beatitudo¶ Sꝫ cōtra. beatitudo eſt operatō quedā ẜmph̓m. ſꝫ pax nō nominat actū aliquē. ſed immobilitatē tm̄. ergo pax nō eſt idē quod beatitudo ¶ P. pax maxīe ad appetitū vel voluntatem refert̉. qꝛ eſt quedā ip̄ius quietatio. beatitudo aūt p̄tipue̓ ꝯſiſtit in intellcū vt ſupradcm̄ eſt. ergo beatitudo nō eſt idē quod paxUIlterius videt̉. ꝙ beatitudo nō ſit idē quodregnū dei. regnū em̄ quod dicit̉ a regendo adgubernatōem ꝓuidētie ꝑtinere videt̉. ſꝫ ꝓuidentia cōſiſtit in ordinatōe eoꝝ q̄ ſunt ad finēip̄m. ergo regnū dei nō videt̉ ad beatitudineꝫpertine̓ q̄ eſt vltimus finis ¶ P. dyo. dic̄. xica. de di. no. ꝙ regnū eſt oīs finis et ornatuset legis et ordinis diſtributio. ſꝫ hͨ diſtributōnon ſolū ꝑtinet ad hoīes. ſꝫ ad om̄s creaturasqͥbus deus pccā diſtribuit. beatitudo autē adſolas creaturas rōnales gͦ btītudo nō eſt ideꝫ.xlix.quod regnū dei ¶ P. regnū n̄ imꝑtat aliquaperfectionē niſi in p̄ſidente. ſꝫ q̄ preeſt in regimine regni eſt vnus tm̄ vtꝫ per ph̓m. m. viijeth̓. ergo regnū dei nō dicit aliquā perfcōnemniſi in ipſo deo. ſꝫ btītudo n̄ ſolū dicit̉ perfectōnem in deo ſꝫ in oībus beatis. ergo bratitudonō eſt idē qd̓ regnū dei ¶ P. beatitudo n̄ patitur ꝯmixtioneꝫ alicuius mali. ſꝫ in regno deipn̄t eſſe aliqͣ mala. vn̄ math̓. xiij. dicit̉. ꝙ in fine mūdi angeli colliget de regno dei oīa ſcandala. ergo regnū dei n̄ eſt ipſa btītudo ¶ Sꝫꝯtra eſt quod aug. dic̄ in ench̓. ꝙ tres primepetitōnes in orōe dn̄ica ad futurā beatitudinēpertinet. vna aūt eaꝝ eſt. adueniat reg. tuū.ergo regnū dei ad beatitudinē ꝑtinet ¶ P. illud quod ꝓmittit̉ ſcis in p̄miū eſt beatitudo.ſꝫ regnū dei eſt huiōi. vtꝫ marb̓. v. beati qͥ perſecutionē patuitur ꝓpter iuſticiā qm̄ ip̄oꝝ eſtreg. ce. ergo reg. ce. eſt ipſa beatitudo ¶ ℟dicē. a. j. q. ꝙ bonū qd̓ oīa ꝯcupiſcūt eſt eſſe.vtꝫ per boetū in ſi. de conſol̓. vn̄ vltimū deſideratū ab omnibꝰ eſt eē perfcm̄ ẜm ꝙ eſt poſſibile ī natura illa. omē aūt quod hꝫ eē ab alioperfectionē ſui eē ab alio hꝫ. qꝛ tāto perfectius eſſe recipit vnūquodqꝫ. qͣnto verius ꝯiungitur eſſendi principio. vn̄ inferiora corporaꝓpter longe diſtare a pͥmo principio eē corriptibile hn̄t vtꝫ. ij. de generatōe. Et ideo vltiꝰfinis cuiuſlibet rei hn̄tis eſſe ab alio ē duplexvnus exteriꝰ ẜm ſcꝫ id qd̓ eſt deſiderate perfectionis principiū. alius interiꝰ .ſ. ipſa ſua perfectio quam facit coniūctio ad principiū. Vr̄cū beatitudo ſit vltimꝰ hominis finis. duplexerit beatitudo. vna q̄ eſt in ipſo .ſ. q̄ eſt vltimaeius perfectio. ad quā poſſibile eſt ip̄m peruonire. et hͨ eſt beatitudo creata. Alia vero eſt exͣip̄m. per cuius contūctionem p̄miſſa beatitudo in eo cauſat̉. et hͨſeſt beatitudo increata q̄eſt ip̄e deus ¶ Ad .j. ergo dicē. ꝙ ſicut ipſe deus eſt bonus per eſſentiā ſuam. om̄ia vero aliaſūt bona per participatōnem. vt dicit̉ in li. doebdo. ita ipſe ſolus deꝰ eſt beatitudo per ſuāeſſentiam. alij vero beati ſunt participatione.vn̄ beatitudo creata eſt q̄dam participatō etſil̓ itudo beatitudinis increate. n̄ ē tn̄ eſſentialiter beatitudo qͣſi faciens homines per eſſentiam ſuā beatos. et ſic intelligenda eſt auctoritas boetij ¶ Ad .n. dice. ꝙ beatitudo creatanon eſt ſummū bonū ſimpl̓r. ſꝫ ſummū bonuꝫinter bona hūana. ſed deꝰ eſt ſummū bonumſimpl̓r. et ideo racio non ſeqͥtur. ¶ Ad iij. dicē. ꝙ duplex eſt diligibile. vnū quod diligit̉per modū beniuolentie. qn̄ volumus bonumS 5
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten