Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cipationem qualis dicta eſt. ſed hec opinioabſurda eſt. vt patuit di. xvii. ij. lib̓. Et ideoſimpl̓r cōcedimus veraꝫ hoīs beatitudinē eſſepoſt hanc vitā. nō negamus tn̄ quin aliqͣ beatitudinis ꝑticipatio in hac vita eſſe poſſit. ẜmꝙ hō eſt ꝑfectus in bonis rōis ſpeculatiue pͥncipaliter. et practice ſecūdario. et de hac felicitate ph̓s in li. et h̓. determinat. aliā q̄ eſt poſthac vitam nec aſſerēs nec negans. Ad. j. gͦdicen. ꝙ ſicut dcm̄ eſt in iij li. di. xxxvij. beatitudines ibi dicūtur actus quidā ꝑfcāꝝ virtutum ẜm quos hō eſt in quadā ꝑticipatōe et ſimilitudine future beatitudinis q̄ eſt vera beattudo Ad. ij. dicendū. ꝙ illi ph̓i qui futuraꝫvitā non poſuerūt de beatitudīe loquētes. norlocuti ſunt de vera beatitudine: ſꝫ de ꝑticipatōebeatitudinis ſicut dc̄m eſt Ad. iij. dicē. ꝙ finis hūane vite plus ſuperat finē vite alioruꝫaīalium. ꝙ vita ſuperat vitā. et ex hͦ ipſa vitahoīs eſt nobilior qꝛ ad nobiliorē fineꝫ ordinatur. vn̄ non oportet ꝙ includat vllimū finemſuum ſicut vita alioꝝ animaltū includit.Ad .iiij. dd̓. ꝙ ꝙͣuis hō naturaliter deſideretfinē. non tn̄ naturaliter deſiderat ea q̄ ſunt adfinem. ſed ea deſiderat appetitu rōnali ꝯſiliando de eis et eligēdo ipſa. Nec eſt inconueniesaliqͥd qd̓ ẜm ſe eſt odibile eſſe appetibile ī ordine ad finem. ſicut ſectio mēbri eſt appetibilis ꝓpter ſanitatē. ⁊ hͦ mō mors quā natural̓rquilibet refugit eſt appetibilis ꝓpter beatitudinem. ſitut dicit̉ phil̓. jͣ. deſideriū hn̄s diſſolui et eſſe cum chriſto. Ꝙueſtio ſecundaD. .ij. ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ beatitudo ſitqͥd increatū. pͥmo ꝑ hoc qd̓ dicit boetiꝰin. iij. de ꝯſol̓. ꝙ beatitudo eſt ipſa diuinitasvn̄ ꝯcludit ꝙ om̄is btūs eſt deus P. qd̓ jſuperabundantiā dicit̉ vni ſoli cōuenit. ſꝫ deeſt ſummū bonū cū ſit omīs bonitatis ca. beatitudo etiā eſt ſummū bonū cū ab om̄ibus tanꝙͣ finis vltimus deſideret̉. gͦ beatitudo eſt ipſeſolus deus P. illud qd̓ ꝓpter ſe tm̄ deſiderabile eſt hꝫ rōnem fruibilis. vt patet per auguſ. ſed beatitudo eſt tm̄ ꝓpter ſe appetibilisvtꝫ per ph̓m in. j. eth̓. gͦ beatitudine fruenduꝫeſt. ſed ſolo deo fruenduꝫ eſt. vtꝫ per aug. inj. de doc. xp̄iana. gͦ ſolus deus eſt beatitudoP. de rōne beatitudīs eſt ꝙ ſit in ea ſufficientia: ſed in ſolo deo ſufficientiā īuenit appetitꝰhūanus. vn̄ augꝰ dicit in li. ꝯfeẜ. inquietū eſtpor noſtꝝ donec perueniat ad te. ergo ſolusdeus eſt ipſa beatitudo P. omne qd̓ ineſtnob̓ l̓me nob̓ eēntialiter. l̓ eſt accn̄s. ſꝫ beatitudo non eſt de eſſentia hoīs. qꝛ ſic omnis hō etſemper eſſꝫ btūs. gͦ ſi eſt aliqͥd in hoīe erit accidens. ſed accidens nō poteſt eē finis ſb̓e. cuꝫſb̓a ſit nobilior accidēte. gͦ impoſſibile eſt beatitudinem aliqͥd eē in nobis. ⁊ ita erit aliqͣd increatum: Sꝫ cōtra eſt. ꝙ ſicut iuſticie ꝑticipatione dicunt̉ hoīes iuſti. ita per beatitudīsparticipatōem dicunt̉ homines beati. vtꝫ oērboetiū in. iij. de ꝯſol̓. ſed iuſticia eſt aliqͣd creatum in nobis. ergo et beatitudo. P. felicitas addita nu̓o bonoꝝ eſt eligibilior. vtꝫ ꝑph̓m in. j. eth̓. ſꝫ deꝰ quocunqꝫ addito non eſteligibilior. ergo felicitas eſt aliqͥd aliud ꝙͣ deus. et ita eſt aliqͥd creatū in nobis. Iteriꝰvidet̉. ꝙ felicitas non ſit actus. qꝛ ẜm boetiuꝫin. iij. de ꝯſol̓. beatitudo eſt ſtatus omniū bonorum congregatōne perfectus. ſed ſtatꝰ nōnominat actuꝫ. ergo beatitudo non eſt actus P. actuuꝫ noſtrorum nos ſumus cauſa. ſiergo beatitudo in actu noſtro conſtaret. noseſſemus cauſa noſtre beatitudinis. qd̓ eſt abſurdum P. ſi aliquid quod eſt in nobis fitvltimus finis hoc erit p̄cipue illud quod nūoꝓpter aliud querit̉. ſed delcatio non queriturꝓpter aliud ſed ꝓpter ſeipſam. ergo in delcātione maxmie conſiſtit beatitudo. ſed delcātionō eſt actus ſed paſſio. ergo felicitas nō eſt actus. Pº. ab vno agente et ẜm vnū habitūpoſſunt eē actus diuerſi. ſi ergo beatitudo eſſꝫactus. eſſent etuſdem beati diuerſe beatitudines quod eſt abſurdū. P. beatitudo vie ēquedā ſimilitudo beatitudinis patrie. ſed beatitudo vie non poteſt dici actus. qꝛ ſic dormietes amitherēt beatitudinē. ergo beatitudo patrie nō eſt actus Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ ph̓s dic̄ inj. eth̓. ꝙ felicitas eſt operatio ẜm perfcām virtutem. P. illud ꝓpter qd̓ eſt res eſt vſtiꝰfinis rei; ſed omnis res eſt ꝓpter ſuā operacinem. vt dicit̉ in. ij. celi et mundi. gͦ operacō ꝓpria hominis eſt vltimus finis eius. et ita beatitudo ipſius eſt actus quidā. Pº. hō ẜmhoc beatus eſt ꝙ ad dei ſil̓itudinem maximepertingit. ſed ſcd̓m hoc ꝙ actu agit maximedeo aſſimilat̉. qꝛ ſic eſt maxime in acturemotus a potecialitabe. gͦ beatitudo hominis conſiſtit in eius operatōne IIterius videtur. ꝙbeatitudo hominis non ſit idē quod vita ebetna. viuere em̄ vtuētibus eſt eē. vt d̓r. ij. de amma. ſed beatitudo ſcd̓m ph̓m non conſiſtit ineſſendo. ſed in operādo. gͦ beatitudo hominisnon eſt aliqͣ vita. P. racō vite in motu cō