peccali magis infirmet̉ ꝙͣtum ad paſſibilitatēcorporis ex qua fames cātur cui per alimentūſubuenit̉. tn̄ ex alterā parbe eſt grauior infirmitas et periculoſior cui ieiuniū ſubuenit. ſcꝫꝯcupiſcentie morbus qͦ in ſtatu innocētie nonerat. et ideo ad hunc morbum extirpandū magis intēdere oportet. ſitut etiam medici periculoſiori morbo ſollicitius ſubueniunt ¶ D. iij.qōem dd̓m. ꝙ ꝙͣuis aliqͣs actus a pluribꝰ virtutibus poſſit ꝓcedere ſicut ab imperantibusipſum vel dirigentibꝰ ad euꝫ vel quocūqꝫ mo.do ad ipſū iuuantibꝰ. tamen illtus virtutis ꝓpeactus d̓r q̄ elicit ipſū a qua ſcꝫ ꝓcedit formaliter. quaſi in ſil̓itudinem ſpeciei. ſicut calefactōa calore. ſꝫ tam virtutes ꝙ actꝰ virtutū penesob̓a diſtinguunt̉. et ideo actus ab illa virtuteelicitur qui ſecū conuenit in ꝓpria ratione obiecti. et qꝛ ieiuntū in obiecto cum tēperantia conuenit ꝙͣ tum ad illam tēperantie partē que abſtinentia d̓r. ideo eius actus ꝓprie ietuniū eſt.ꝙͣuis ab alijs virtutibus ꝓcedere per dictosmodos etiam poſſit. ¶ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ actusiuſticie eſt reddere debitū. non autē eſt debitūfacere decimam de tēpore. ſꝫ de rebus poſſeſſisaliquo modo. Dicit̉ autē ieiuniū decima totiꝰanni per quandam adaptatōem. et ideo nonoportet ꝙ ſit actus iuſticie. ¶ Ad. ij. dd̓m.ꝙ fortitudinis eſt perferre moleſtias ab exteriori illatas. hͦ autē non eſt in ieiunio. ¶ Ad.iij. dd̓m. ꝙ in omnibus virtutibus moralibusdirigit̉ prudentia. vt in. iij. li. di. xxxiij. dcm̄ ēet ſic actus aliarum virtutū ſunt etiam prudentie. ¶ D. iiij. qōem dd̓m. ꝙ duplex eſt p̄ceptum ſcꝫ turis natural̓ et turis poſitiui. Precepto iuris naturalis ꝓhibentur ea q̄ ſunt ẜm ſemala. ſꝫ preceptis iuris poſitiui ꝓhibentur eaque pn̄t eſſe occaſiones malorū. vel preciptunt̉aliqua ordinantia ad virtutē quam legis pofitor inducere intēdit. et ꝓpter hͦ ius poſitiuūvt dicit tullius eſt a naturali deriuatū. vnd̓ adlegem poſitiuaꝫ pertinet vt dic̄ ph̓s in. x. eth̓ordinare nutritōes iuuenū et ad inuentōes virorum .i. opera et ſtudia vt arceant̓ a malis.et ꝓducātur ad bona. In ieiunio gͦ eſt aliquidqd̓ ad preceptū iuris natural̓ pertinet. ſcꝫ tantam abſtinentiam carni adhibere ne ſpiritui rebellet. tēperantia vt em̄ dic̄ ph̓s in. iij. eth̓. meſurā accipit ex ꝯſeruatione ſalutis corporal̓. vn̄multo magis ex ꝯſeruatōne ſalutis ſpūal̓. mediu antem tēperantie non excedere ad tus naturale pertinet. ſꝫ determinatio talis abſtinentie ẜm determinatū tempus et determinata cibaria ad ius poſitiuum pertinet. qd̓ moderathominū actus. et hͦ modo ieiuniū ſub preceptoeccleſie cadit ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ decor eccleſieprincipal̓r in interioribus conſiſtit. ſꝫ etiam exteriores actus ad eundē decorē pertinent niqtum ab interiori ꝓgrediūtur. et inꝙͣtum interiorē decorem ꝯſeruant. et ſic ieiuntū ad decorēeccleſie ordinatur. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ duplexeſt genus ſuꝑerogationis. qd̓dam qd̓ total̓rexcedit neceſſitate ſalutis. et hͦ non poteſt cadere ſub precepto. ſꝫ ſub conſilio. j. corm. vij. devirginibꝰ autē ꝑ̄receptum domini non habeo.conſiliū autem do. Aliud genus ſuꝑerogationis eſt quod aliquo modo ad ncc̄itateꝫ ſalutispertinet. ꝙͣuis non ẜm hunc vel illum modū.ſicut de ieiunio ex d̓cis pabet. et ideo determinatio modi in talibus poteſt cadere ſub precepto eccleſie vel cuiuſcunqꝫ legiſſatoris. ¶ Adiij. dd̓m. ꝙ precepta turis poſitiui magis oblgant ex intētione legiſlatoris ꝙͣ ex ipſis verl̓et ideo tranſgreſſor talis magis eſt reputādꝰqui obuiat intētioni legiſſatoris ꝙͣ qui deuiatin aliquo a legis ordinatione. intētioni autemlegiſlatoris obuiat q̄ ex contēptū vel ſine aliqͣrationabili cā ordinationem non ſeruat in quoꝓbabiliter credi poteſt ſi legiſſator adeſſꝫ eūobligare non velle. talis non eſt reputandusprecepti tranſgreſſor. et ideo non eſt neceſſarium. ꝙ quicūqꝫ aliquem diem ab eccleſia inſtitutuꝫ ieiunare omittit ꝙ mortaſiter peccetpoteſt em̄ hoc aliqn̄ omnino ſine peccato contingere. aliqn̄ ſine mortali cū veniaſi. aliqnādoetiam cū mortali. et hͦ ẜm diuerſas occaſionesqͥbus homo inducitur ad ieiuniū frāgendum¶ D. v. qōem dd̓m. ꝙ ieiunium actus ſatiſfajctionis eſt. qꝛ et pro libidine peccati preteritiſubtractionem delectationis recōpenſat. afflictionem etiam addens. et futurā peccata impedit. concupiſcentiam debilitans ¶ Ad. j. ergodd̓m. ꝙ ieiunium ꝙͣuis elicitiue ſit actus tēperacie. tamē a iuſticia imperari poteſt. et ſic eritſatiſfactoriū. ſicut eciam adulteriū intēperantiam admixtam iniuſticie habet ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ preceptū legis nature non eſt niſi de eo qd̓eſt neceſſariū ad ſalutē. et ideo qd̓ ſub taſi pricepto cadit non eſt ſatiſfactoriuꝫ. ſꝫ ad ſatiſfactionem exigitur. Et ſic eſt de elemoſina ſcd̓mꝙ cadit ſub precepto. ſꝫ preceptum eccleſie poteſt ad idem ordinari ad qd̓ ordniatur ſatiſfactio. et ideo ieiuniū qd̓ ſub precepto eccleſie cadit ſatiſfactorium eſſe poteſt. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫꝙ neqꝫ corpus peccat neqꝫ anima ꝓprie ſoqͥn̄do. ſꝫ homo. et ideo qui peccat punitur. ſiue ſitpena corporalis ſiue ſpiritualis. tamen ec pena