diſtinctioordinatū ab eccleſia ꝓpter peccatorū ſatiſfactionem abſtinentiā ſeruans. In ſatiſfactōe aūtpeccatoꝝ non ſoluꝫ oportet ꝙ ab illis hō abſtineat q̄ lex virtutis ꝓhibet. ſed ec̄ ab illis q̄bus ſalua virtute vti poſſemus. qꝛ qͦ illicita cōmiſit. oporret ec a licitis abſtinere. vt aug. dicvnde ieiuntū ab eccleſia inſtitutū preſupponitabſtinenciā illaꝫ q̄ ad virtutē exigit̉. et additabſtinenciā quandā ab illis q̄ medium v̓tutisnon corrumpūt. Et ideo yſi. hͨ duo in predcadiffinitōe ieiunij ꝯprehendit .ſ. a bſtinenciamab illis q̄ virtutē corrumpūt in hͦ ꝙ dic̄ ꝑtimonia victꝰ. et ab illis q̄bus ſalua virtute aliasvti liceret in hͦ ꝙ dicit abſtinenciaqꝫ ciboꝝ. ¶Ad j. gͦ patet ex d̓cis ſolutō. ¶ Ad. ij. dd̓mꝙ diffinitō illa Iero. ītelligit̉ de ieiunio ſpūali. et non de ieiunio corporali ¶ Ad. iij. dd̓.ꝙ ieiuniū ex ſuo nomine directe miportat abſtinenciā in cib̓. vnde ille obſeruatōes q̄ a ieiunantibꝰ patribꝰ obſeruate legunt̉ non ſunt decen̄tia ieiunij. ſed ad modū ieiunandi ꝑtinet.et ꝓpter hͦ non oportet ꝙ in diffinitōe ieiunijmentō de eis fieret. ¶ Ad. iiij. dd̓ꝫ. ꝙ intelligenda eſt in p̄dcā diffinitōe tal̓ abſtinenciā acib̓ alias licitis. qualē eccleſia ieiunantibꝰ d̓betminat. et ſic obiectō ceſſat. ¶ Ad. v. dd̓ꝫ. qpredcā diffinitō non dat̉ de ieiunio qūo aliqͦsd̓r ieiunus. ſed de ieiunio eccleſie vt dcm̄ eſt¶ Ad. ij. qōem dd̓. ꝙ ſicut ſupra dcm̄ eſt omdet pepū alunqenis actus qͥ in ſui rōe includit aliqͣd qd̓ ad mōdum v̓tutis ꝑtineat. actus virtutis dici p̄t qͥtum eſt de ſe. ꝙͣuis poſſit et bene et male fieri.ob hͦ ꝙ forte non includit in ſui rōe om̄e illd̓qd̓ ad virtute exigit̉. Quia aūt virtus infir.mitati nature ſb̓uenit qua ad malū de facili intimat̉. ideo omniū virtutū c̓ca delectatōes corporales exn̄tium. ex qͣrum ſuperabūdancia p̄cpue contingit ꝓpter cōnaturalitatē noſtri adeas. modus eſt in retrahendo ab eis. ſicut ptet in tēperantia et in omnibꝰ partibꝰ ei aſſignatis. Ꝙuia gͦ nomine ieiunij actus nob̓ quidam exprimit̉. quo qͥs a delectatōnibꝰ factꝰ.ſcꝫ cib̓ ſe abſtrahit. cōſtat ꝙ in ratōe ſua mōdum v̓tutis importat. ⁊ ideo actus virtutis diti dēt. ¶ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ mediū virtutis n̄ eſtmediū ẜm eq̄diſtantiaꝫ ab extremis. ſꝫ accipit̉ẜm ratōem rectam. et ideo contingit id qd̓ eſtparuꝫ vni eſſe ſatis alteri. ſicut qd̓ eſt paru ſanō in tib̓ eſt ſatis infirmo q̄ per abſtinenciamcurari dēt. curatō autem ſpūal̓ morbi affinioreſt virtuti ꝙͣ curatō morbi corporal̓. vnde etillud qd̓ alias eſſet modicū vel minus debitoen vnd̓ volenti vulnus peccati curare ſatis ē etdecimaquintaſic ieiuniū mediū virtutis non corrumpit. Tamen ſciendū ꝙ mediū uirtutis non cōſiſtit inindiuiſibili. ſed hꝫ aliquam latitudine in qͣ vutus ſaluat̉ ꝙuis termini illius latitudinis qͦsp̄tergredi ſalua virtube non lꝫ. non pn̄t ſermone determinari et ideo qͦ dimittit aliqͥd qūō licite poſſet vti. non oportet ꝙ ſtatim a mediovirtutis diſcedat. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ieiuniuma quo qͥs ieiunus d̓r nō nominat aſiquē actūſꝫ priuatōem precedētis cibi. et ideo ẜm ipſumnon d̓r aliqͣs ieiunare. ſꝫ ieiuniū eccleſie nominat actum quendā ẜm quem in cib̓ ſumendisſe regulat aliquis ẜm eccleſie ſtatū. et ẜm hͦ ieiumium d̓r aliqͥs ieiunare. et ideo hͦ ietuniū p̄teſſe actus virtutis. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ neceſſariūdupl̓r accipit̉ in cib̓. primo ad cōſeruatōnemvite. et tale neceſſariū non lꝫ ſubtrahere. per ieiunium. ſicut nec interimere ſeipſū. ſꝫ hͦ neceſſarium eſt valde modicū. qꝛ modicis natura cōtēta eſt. Alio modo d̓r neceſſariū ad cōſeruandam valitudinem corporis. que qͥdem accipit̉in duplici ſtatu. primo ẜm ſufficientiā habitoreſpcū ad ea q̄ incūbunt ex officō vel ex ſocietade eorum ad quos conuiuit neceſſario agendaet tale ec̄ neceſſariū ſb̓trahi n̄ dēt. hoc em̄ eſſetde rapma hoſtiam ieiunij offerre ſi aliqͥs ꝙter ieiuniū impediret̉ ab alijs operibus ad qalias obligatur. Vnde Ier. dic̄. de rapina holocauſtum offert qͥ vel ciboꝝ minia egeſtatevel manducādi vel ſomni penuria immoderatecorpus affligit. Si ec̄ ſit tanta abſtinentia ꝙhomo ab operibus vtilioribus īpediat̉. ꝙͣuisad ea de neceſſitate non teneat̉. indiſcretū eſtieiunium. et ſi non ſit illicitum. Vnde Iero. dicrational̓ homo digͣtatem amittit. qui reiumuꝫcaritati vel vigilias ſenſus integritati prefert.Secundo accipitur valitudo corporis ẜm optimam corporis diſpoſitōem. et qꝛ caro in ſuorobore conſiſtens difficilius ſpiritui ſb̓ditur.ideo neceſſariū ad valitudinem ſic acceptam. ⁊ſi licite accipi poteſt. tamē ſaudabil̓r ſubtrahpoteſt. et tal̓ ſubtractō non multum mortemaccelerat. cū corpꝰ humanū inueniatur freqntiꝰ ex ſūperfluitate ꝙ ex defectū mortales egritudines inturrere. vnde etiam Galienus dicitꝙ ſūma medicina eſt abſtinentia Inueniūturetiam ad ſenſū abſtinentes vt frequenter diutius viuere. et ideo predcā ſb̓tractō nō poteſtdici mortis occaſio. cū ſe habeat ad vtrunqꝫ.ſcꝫ ad ꝓlongandū et breuiandū vitam. ſb̓tractio autē eius qd̓ non eſt neceſſariū nec hͦ necillo modo. eſt de neceſſitate virtutis temperātie¶ Ad̓. iiij. dd̓m. ꝙ ꝙuis homo poſt ſtatum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten