gͦ yſi. diffiniat ieiuniū tm̄ per abſtinentiā abeſcis. vid̓r ꝙ incōpetēs ſit aſſignato. ¶ Pad obſeruatōem ieiunij vid̓r non ſolū ꝑtinereabſtinere a cib̓. ſed ec̄ lugere et vngento nonvti. vtꝫ dan. x. in diebꝰ illis lugebā ego daniel⁊cͣ. ſꝫ de hijs n̄ fit mentio in p̄dicta aſſignatōegͦ inſufficiens eſt. ¶ Pͣ. ml̓ti ſeruant ꝑcimomam in victu et abſtinentiā in cib̓ qui tn̄ pluries in die manducāt. ſꝫ tales non dicūtur ieiunantes. gͦ diffinitio predcā non ꝯuertit̉ cū ie.tunio. ¶ Pº. nullus eſt ieiunꝰ niſi ieiunio. ſicut nec albus niſi albedine: ſꝫ aliqͥs etiaꝫ immode rate cibis vtēs eſt qn̄qꝫ ieiunus an̄qͣ ꝯmedat. gͦ tali non ꝯpetit diffinicio aſſignata ieiunij. gͦ eſt incōpetes. ¶ Iterius vid̓r ꝙ ietuntūnon ſit virtutis actus. virtus em̄ ſic̄ abundanti. ita ⁊ diminuto corrumpit̓. ſꝫ ieiuniū importat diminutionē a cibo in qͣ conſeruari non p̄tmediū virtutis gͦ ieiuntū non eſt virtutis actꝰD. omnis virtutis actꝰ eſt in aliqͥd operādo. ſꝫ ieiuniū dic̄ ceſſationē ab actu. gͦ nō eſtvirtutis actus. ¶ P. ieiuniū cōſiſtit non ſolum in abſtinendo a ſuꝑfluis cibis q hͦ eſt denccīitate virtutis. ſed ec̄ neceſſarijs. ſed q̄ ſb̓trahit neceſſariū cibū dat ſibi occaſionē mortis. n̄at vt Iero. dic. differt vtꝝ magno vel paruotēpore te interimas. gͦ cū nulli liceat ſeip̄m occidere vid̓r ꝙ nulli licet ieiunare. et ſic ietuntūnon erit actꝰ virtutis. ¶ P. ſic̄ dic̄ aug. inx. co. alimentū ſic ſumi debet vt famis medicamentū. ſꝫ magis infirmo minꝰ eſt medicina ſb̓trahenda. cū gͦ in primo ſtatu ada peccaſſꝫ ſi cibo abſtinuiſſet donec p̄occuparet̉ fame. vt inij. li. di. xx. dcm̄ eſt. vid̓r ꝙ ec nunc ieiunādopeccat homo cū natura hūana ſit infirmior. etſic ieiuniū n̄ erit virtutis actꝰ. Sed contra ꝙIero. dic̄. Ieiuniū eſt perfecta virtus et ceteraꝝ virtutū fundam̄tum. ¶ Pͣ. yſi. dic̄ ietunium eſſe abſtinentiā vt ex diffinitione p̄miſſaapparet. ſꝫ abſtinentia eſt virtus. gͦ ieiuniuꝫ ēactus virtutis. ¶ Iterius vid̓r ꝙ ietuniū nō ſitactus tēperātie. qꝛ canon dicit de cōſe. di. v. ieiuniū qͣdrageſimale eſt decima totins anni. ſꝫdare decimas eſt actus iuſticie. ergo et ieiunare. non igit̉ temperātie ¶ P. ad fortitudinepertinet moleſtias perferre. ſed hͦ accidit in ieiunio. ergo ieiuniū eſt actꝰ fortitudinis. ergenon tēperātie ¶ P. prudētie pars eſt cautelavt in li. iij. di. xxxiij. dcm̄ eſt. ſed ieiuniuꝫ adcautelam pctōrum carnis inductū eſt ergo eſtactus prudētie. ¶ Sꝫ contra. materia ꝓpriatēperantie ſūt delectabilia factꝰ. vt d̓r in. iijeth̓. ſed circa huiōi eſt ieiuniū. qꝛ ē circa cibosergo ieiuniū eſt actus tēperātie ¶ P. abſtinētia eſt ſpēs tēperātie. ſed ieiuniū eſt abſtinentia. ergo eſt tēperantie actus. ¶ IIterius vid̓ꝫꝙ ieiuntū non cadit in p̄cepto. ſuper illud p̄s.omnis gloriā eꝰ filie regū. dic̄ glo. ꝙ gl̓ia eccleſie in interioribꝰ virtutibꝰ cōſiſtit ſic̄ fides.ſpēs. caritas. ſed omē preceptū eccleſie ad gloriam ordinat̉. ergo de ieiunio exteriori n̄ pōteſſe preceptū. ¶ Pͣ. ea q̄ ſunt ſuꝑerogatōisad ꝯſilium pertinent ad qd̓ nullꝰ obligat̉ niſiex voto. ſed ieiuniū eſt huiōi. ergo n̄ obligatad ip̄m aliqͣs ex p̄cepto. ¶ Pͣ. qͥcunqꝫ trāſgreditur preceptū peccat mortal̓r ergo ſi ieiumum inſtitutū ab eccleſia cadat ſub p̄ceptotūc ſi aliqͣs vnū diem tm̄ frāgeret qͣdrageſimemortal̓r peccaret. qd̓ vid̓r graue dicere. ¶ Sꝫcōtra. ſtatutū eccleſie obligat per modū p̄cepti. ſicut preceptū dei. qꝛ dn̄s diſcipul̓ ſuis dixitQui vos audit me audit. ſed ad ieiuntuꝫ illd̓obligamur ex ſtatuto eccleſie. ergo cadit ſubycepto. ¶ P. maioris perfectōis eſt lex nouꝙ vetus. et magis a carnalibꝰ d̓ſiderijs abſtrahens. ſed in lege veteri erat ietuntuꝫ in p̄ceptoergo multo fortius in lege noua. ¶ Iteriusvid̓r ꝙ ieiuniū non ſit ſatiſfactoriū. qꝛ ſatiſfactio eſt iuſtitie actus. vt prius dcm̄ eſt. ſed ietuntuꝫ eſt actus tēperantie. ergo non ē ſatſfactoriū ¶ P. illd̓ ad qd̓ ex p̄cepto aſtringimuin̄ eſt ſatiſfactoriū. ſed ſatiſfactōneꝫ p̄cedit. ſic̄de elemoſina dcm̄ eſt. ſed qd̓dam ieiunium cadit ſub p̄cepto vt dcm eſt. ergo ad minꝰ illd̓non eſt ſatiſfactoriū. ¶ Pͣ. ſatiſfactiodet ſicri ab eo qui peccauit. ſed aīa eſt q̄ peccat. ieiuniuꝫ āt n̄ eſt aīe ſed corporis. ergo n̄ eſt ſatiſfactoriū ꝓ peccato. ¶ P. ſicut cōlingit peccare ex ſuperfluitate cibi. ita ex ſb̓tractōe ſed octra ſb̓tractōem cibi non datur vt ſatiſfactō: cbi abundantia. ergo nec cōtra abundantiamdari dēt. vt ſatiſfactoriū cibi ſb̓tractō per ieiuntum. ¶ ¶ P. j. thy. vj. corporal̓ exertitatio admodicū vtil̓ eſt. ſed ieiuntum eſt huiōi. ergoreſt ſatiſfoctoriū pro peccato. Sꝫ contra operaſatiſfactoria opordet eſſe penalia. ſed ietuntuꝫhabet magis roem pene ꝙ elemoſina. cū ergoeſemoſina ſit ſaciſfactoria vt ex dc̄īs patꝫ. ⁊ iltuntum debet eſſe ſatiſfactoriū. ¶ Pͣ. ſatiſfacrre eſt peccatorū cauſas excidere. ſed ieiunio aliquis abſcidit peccatorū cauſas. qꝛ maxīe ietnio reprimit̓ caro que ad peccata incitat. ergo⁊cͣ. Rn̄deo dd̓m ad. j. qōem̄. ꝙ ieiunium dipl̓r d̓r. ſcꝫ ietuntum nature et ietuniuꝫ eccleſie.a primo ieiunio d̓r aliqͦs quolibet/ die ieiunusanteꝙͣ cibū ſumat. a ſecūdo aūt d̓r ieiunās qͣſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten