piſinctiocepelicōei a quo qͣs lucratus eſt ẜm aliqͥd iuſicut in vſura accidit. in qua. et quidam dicuntdominiū tranſfertur et tunc de hͦ etiam non p̄telemoſina fieri. aut non competit repeticio ẜmturpitudineꝫ ſceleris ex prirte dantis ſicut in ſimonia accidit et tunc tale adq̄ſitū nō poteſt iuſte retineri. ſꝫ dēt in elemoſinas erogari. Si ātlex ꝓhibuit actum ex quo quis lucratur. ſꝫ nōlucrum ſuppoſito actu. tonc qͣꝫuis actu contralegem fecerit. tamen terendo non facit contralegē. ſicut cum quis d̓ leocinio vel meritricō lutratur. et id̓o h̓ retineri poſſunt. et de eis elemoſina fieri poteſt. ¶ Ad j. ergo dd̓m. ꝙ illd̓ intelligendum eſt de illis q̄ per illicitum actū adquiſita ſunt. et tamen iuſte poſſidentur. Vel aliter dd̓m ꝙ māmona iniquitatis dicuntur diuicie etiam licite acquiſite et poſſeſſe. vel inquātum eas ſolas iniquitas diuicias eſſe reputat.vt aug. exponit. xxj. de. ci. dei. vel inquantumſunt iniquitatis occaſio vel iniquitatis .i. ineqͣlitatis. qꝛ non equaliter ſunt hominibus diſtbute. bono aliquando egente et malo ſūperax xprit ndabundante. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ intali caſu ſi ſineut atltuiliapericulo pauperis eſſe poteſt debet ille qui alienum habet ſignificare ei cui debet. et ſiue ille licentiam dederit ſiue nō dederit. debet pauperſapo t ſpe abe lib praptain vltima neceſſitate exiſtenti prouidere. nec ꝓuidꝫ ſibi de alieno. qꝛ neceſſitas talis omnia facit ꝯn̄ia. vnde non tenetur ad reſtitucionem niſi ille cui debet in ſimili neceſſitate eſſet. qꝛ etiaꝫtunc teneretur ſibi prouidere ſi nihil habuiſſetab eo. ¶ Ad. iij. queſtionē dd̓m ꝙ quando lucrum ipſum eſt lege prohibitum. vt rapia vſura. et ſimonia. non ſolum dicitur turpe lucrūſꝫ iniqunꝫ. et de hoc dctm̄ eſt elemoſina fieri qͣliter poſſit vel non poſſit. ſꝫ quando actus quoquis lucratus eſt legy prohibitus ē. nō autemipſum ſucrum. tunc vocatur turpe lucrum. ſic̄ ēin meritritio. vel in ſimilibus. et tunc de tali elemoſina fieri poteſt. qꝛ non tenetur ad reſtitutionem. ¶ Ad. j. gͦ dicendū. ꝙ de tali lucro nōdebet fieri oblatio ad altare precipue manifeſteꝓpter ſcandalum et reuerentiam ſacrorum velſceleris abhominationem ſꝫ hec cauſe non prohibent quoniam ex tali elemoſina fieri poſſet.Ad .ij. dicendum. ꝙ ipſum incrum aleatorū eſtlege prohibitum. ſꝫ in hoc diſtinguendum eſtqꝛ aliquid circa luduꝫ iſtum eſt prohibitum lege naturali aut diuina. ut ꝙ aliquis lucraret̉ab hijs qui rem ſuam alienare non poſſunt. ſic̄ſunt minores et furioſi et ſimiles. et iberum ꝙ ⁊liquis alteruꝫ trabat ex cupiditate lucrandi. ẜẜmi ius poſitiuuꝫ omne tale lucrum eſt interdi-decimaquirtactum. qꝛ aubem ius poſitiuum ꝑ diſſuetudineꝫabrogatur. noū autē ius diuinum. ideo dicend̓videtur ꝙ ſi lucratus eſt ab eo qui non habuitpoteſtate alienandi benetur ad reſtituendū ei.et ſic non poteſt facere elemoſinā inde. ſi audelnſit cum eo qui habet poteſtatem alienandi q̄ſua ſunt. ſi tractus luſit et amiſit poteſt repedere. ſi lucratus eſt non benetur reſtituere quiaille qui amiſit non eſt dignus recipere. nec p̄tlicite retinere niſi ius poſitiuum per contrariamconſuetudinem eſſet alicui abrogatū. ſi autemaſium traxerit ſi amiſit non cōpetit ei repeticioſi autem lucratus eſt tenetur ad reſtituenduꝫilli a quo lucratus eſt. et non poteſt inde facere elemoſinam.¶ Qō. x.P. v. ſic ꝓceditur. ꝙ vxor poſſit de rebꝰmariti facere elemoſinā. qꝛ ſic̄ dicit auguvxor in ſocietatem matuimonij aſſumitur. propter ꝙ non de capite neqꝫ de pedibus feminaformata eſt. ẜ de latere. ſi ergo vir poteſt facere elemoſinas de rebꝰ domꝰ qūe ſunt eis ꝯn̄esratione predicte ſocietatis. et vxor poterit facere. ¶. de lucia legitur ꝙ dabat elemoſinasignorante ſponſo nec ex hoc reprehenditur. ſꝫlaudatur. ergo vxor poteſt ſine conſilio maritieſemoſmnas dare. Sed contra. j. coꝝ. xj. vir caput eſt muliei̓s. ſed mēbꝝ non poteſt aliqͥd ſine capite facere. gͦ nec vxor p̄t ſine viro elemoſinas dare ¶ Iterius videtur. ꝙ filiuſfamilias poſſet etiam dare. qꝛ quilibet qd̓ ſuum eſtpoteſt aſteri dare. ſꝫ res paterne ſunt filijfamilias. qꝛ ipſe eſt heres. ergo poteſt de eis elemoſinam facere. ¶ Pº. vſus diuiciarum laudabilior eſt ſi ad bonū. ſpūale quis eis vtatur ꝙͣ adbonū corporale. ſꝫ ad vſum corporis ſui poteſtfiliuſfamilias rebus patrimonij ſui vti. ergomuſto fortius ad bonum ſpirituale qd̓ eſt ꝑ elemoſinas. ¶ Sed coutra nullus poteſt aliqͥddare qd̓ nō eſt in poteſtate eius. ſed patrimoniuꝫ nō eſt in poteſtate filijfamilias. ergo nōpoteſt de eo dare elemoſinam. ¶ lterius videtur. ꝙ ſeruo vel antilla poſſunt facere elemoſinam de rebus dominorum. qꝛ de quolibet priſumendum eſt bonum niſi probetur contrariuꝫſꝫ facere elemoſinam eſt bonum ergo debet priſumi ꝙ dn̄o ſuo placeat. et ita ſb̓ ſpē ratihabitiōnis poterit elemoſinā facere. Po elemoſineetiā a famul̓ facte valere ad ſalutem dominorum poſſunt ſitut patet in mortuorum ſuffra.gijs. ſꝫ ſeruus debet procurare bonum dominiſui non ſolum corporale. ſed ſpirituale magis.erog poteſt de rebus domini elemoſinam facere. Sed contra nullus debet facere elemoſi