Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCXXIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuintus

E dei eccleſiā. ⁊ infra. Inbſtallatiōis ſolēnitates inelectis abbatibꝰ ordinis vr̄i fieriꝓhibētes. Adijcimꝰ: vt archiepiſcopi ⁊ ep̄i ea ſint forma ꝓfeſſionis contenti que ab origine vr̄i ordinis noſcitur īſtitutaque talis eſt. Ego frater abbasciſtercien̄. ordinis ſubiectionē. ⁊reuerentiā ⁊ obediētiā a ſanctispatribus conſtitutā ẜm regulaꝫſancti Benedicti tibi dn̄e epiſco?pe tuiſqꝫ ſucceſſoribuſ canoniceſubſtituēdis ⁊ ſancte ſe. apo. ſalfuo ordine meo perpetuo me exhibiturum promitto.G reg. ix. pͥore ſcē. T. eſculano.Accepto in canonicū debet̉ẜbenda. ⁊ redditus. cōſuetudine nō obſtante ꝙ nō ſeruauerītprauam conſuetudinē de aliqͥdtemporali dādo ip̄is canonicis¶Acobꝰ canonicꝰ eſculanꝰexpoſuit: ꝙ cū ip̄e in eccīaaprutiū. ſit receptꝰ ī canonicū. ⁊in fratrē. canonici eiuſdeꝫ eccl̓iepartē ꝓuentuū ac prebēdā ſibiaſſignare recuſant. quādā ꝯſuetudinē p̄tendētes ꝙ prādiū hr̄edebeāt a canonico recepto d̓ nouo Quocirca mādamꝰ qͣtenꝰſi ē ita. dictos canonicos vt taliꝯſuetudīe nō obſtāte ſibi ſic̄ vniex alijs ī ꝓuētibꝰ. ⁊ p̄benda ꝓuideāt ap. re. cōpellas. I Dē. Qui ordinauit aliquē ſub ꝓmiſſione de nō petendo ab ipſo

ꝑuiſſionē ꝑ trienniū a collatōep̄ſentator vero ab executōe ordinū etiā ꝑ trienniū ſuſpēſi ſūt.ordinatꝰ vero ab ordīe ꝑpetuoſit ſuſpēſus. ⁊ ſolū ꝑ ſedeꝫ apoſtolicā cum eis diſpenſatur.I quis ordīauerit ſeu ad¶Q ordinē pn̄tauerit aliquē ꝓhmiſſionē vel iuramētū ab illo recipiēs: ꝙ ſuꝑ ꝓuiſiōe ſua nō inquietet eundē ordinator a collatiōe. pn̄tator ꝟo ab executiōe oridinū ꝑ trienniū. ⁊ ordinatus abkordine ſic ſuſcepto. donec diſpēſationē ſuꝑ hoc ꝑ ſedeꝫ apo. obn tinere meruerint. nouerīt ſuſpēſos. Dem. Habet duo dicta. ⁊ ſecundūibi. ⁊ ad reſignatōes. ⁊ propterbreuitatē ⁊ varietateꝫ lecturaꝝaliter non ſummatur.NAndato noſtro receptovt cum monachis qui ꝑſymoniā dato aliquo locū ī monaſterijs ſunt adepti ẜm conſtintutionē generalis concilij diſpēſares. ⁊ infra. Conſul. T. breuiter: reſpōdentes dicimus māodatum apoſtolicū etiā ad abbates. extendi. Et ad reſignationes ſpiritualiū ⁊ temporaliū q̄nullo pacto. ſed affectu animi p̄cedente vtrimqꝫ taliter acqͥruntur. in quo caſu delinquentibusſufficit ꝑ ſolā penitētiā ſuo ſatiſfacere creatori. eos pro ſimoniahuiuſmodi non teneri.

Ede̓i excleſi ā.Due ſunt ꝑtes ſcd̓a ibi: adijcimꝰ. Ab.a Ne dei. caſus. Abbates ciſter. ordinis ꝯſueuerantdare archidia. palafrenū in ſua inſtallatōe. vel alqd̓ eqͥpollensqd̓ hic ꝓhibuit Honoriꝰ abbatibꝰ ciſtercien̄. ne decetero. taliterinſtallent̉. ſed obedientiā faciāt ſuis ep̄is ꝓut dicit̉ in litera.b Solēnitates. inſtallare abbates: ⁊ abbatiſſas in ſede ponere ꝑtiret ad officiū archidia. sͣ. d̓ offi. archi.c. vt noſtrū. ⁊ talis inſtallatōis ſolēnitas n̄reqͥrit̉ ī abbatibꝰ ordinis ciſterci. vt h̓ patitc¶ Profeſſiōis. quaꝓfitent̉ ſe p̄ſtaturosſuiſ epiſcopis ſubiectionē ⁊cͣ. que ſequunt̉.ſic ⁊ archiep̄i dn̄t eſſecōtenti forma ꝓfeſſionis a canonibꝰ ꝯſtituta. sͣ. d̓ ma. ⁊ obe. dilecti. qua ⁊ papa cōtentus eſt. vt ibi dicit̉.d Succeſſoribꝰ. etita poſtqͣꝫ fecit obediētiā p̄deceſſoribus. amplius eam facere ſucceſſoribꝰ cōpelli nō dꝫvt. sͣ. d̓ iureiur. veritatis. ⁊ idē in vaſallo vtdr̄ ibi. e Canoniceal̓s nō teneret̉. puta ſieſſet intruſus ſine cōſenſu clericoꝝ. xij. q. ijalienatiōes. ber.f Ordine. nā ꝯtraregulā obedire nō tenent̉. vt h̓ dicit̉. ī hisq̄ cōtra regulā. vel q̄illicita ſunt. nullꝰ obedire tenet̉. xj. q. iij. ſiqͥs ep̄s nō ſemꝑ ſi dominꝰ iulianꝰ. ſꝫ bonūqd̓ agitur. qn̄qꝫ ꝓpteobediētiā intermittitxj. q. iij. quid ergo. et ēſil̓e huic loco. sͣ. de iureiurā. ego em̄. ber.Acobus can Precextu cōſuetudinis n̄ dꝫ exigiprandiū a canonico d̓nouo recepto. h. d. vel aliter ⁊ ſic vt in rubro. Diuidit̉: nā pͥmapars ponit querelā. ſecūda dat iudicē. ibi. Quo circa. Abbas.g Tali cōſuetudine: que nō excuſat. ſic. sͣ. e. veniēs. imo potius ſymoniā inducit. qꝛ pro paſtu vel paſtello exigi aliqͥd nondebꝫ ꝓ huiuſmodi ſpūalibꝰ. sͣ. eo. c. j. ⁊. j. q. iij. ſi quis p̄bendasnon obſtante aliqua cōſuetudine. vt ibi. ⁊ sͣ. eo. in pluribus capitulis. Bernardus.h I I quis: iuramentū. pactū tale ſiue iuramentū turpe eſt⁊ ideo nullā obligationē inducit. sͣ. de pac. c. vlti. ⁊. ff. dever. obli. generaliter. ⁊ qꝛ ꝑpetuā habet cām ꝓhibitionis nulla eſt obligatio. ff. e. ſi ſtipuler. vt id. ⁊ ita habes. ꝙ ſi pͥncipale n̄tenet: nec iuramētū ſuꝑ hoc factū. ſimile. sͣ. de foro cōpe. ſi diligenti. in fi. C. de legi. nō dubiū. ar. sͣ. de iureiur. debitores. ⁊ licꝫtalis obligatio nō tenuerit. punit̉ ordīator a colla. ordinū. vt ineo puniat̉ in qͦ peccauit. sͣ. de iurepa. paſtoralis. cū ſuis ſil̓ibusi Per trienniū. ⁊ ita ſymoniaci iudicant̉. nec tn̄ deponūt̉. niſi qꝛ ad tp̄s ſuſpēdunt̉. ſed hͦ forte ideo eſt. qꝛ nihil dat̉ vel recipit̉ ꝓ ordinatiōe vel p̄ſentatiōe: qꝛ ſymonia eſt ſtudioſa voluntas emēdi vel vendēdi ſpūalia. ar. j. q. j. qͥ ſtudet. ſꝫ emptio velvēditio ſine precis nō cōſiſtit. inſti. de empti. ⁊ vendi. §. preciū.

autē. ⁊. ff. e. l. ij. §. ſine. ſed hic nullū preciū datū eſt. ſed ꝯtra iſt.remiſit ius qd̓ ſibi cōpeteret ex tali p̄ſentatiōe ꝯtra p̄ſentatoravel ordimatorē qui tenebat̉ ſibi ad ꝓuiſionē. sͣ. de p̄ben. cū ẜmapoſtolū. ſed idē eſt remittere qd̓ dare. sͣ. de teſti. veniēs .j. ⁊ ffde calū. quin etiā. ⁊ ita debēt deponi: hic nihil remittit̉. qꝛ nihiladhuc debet̉ ſed renūciat̉ iuri qd̓ in futurūpoſſet acquiri ſi p̄ſentet̉ debito mō. ſꝫ in cōtrarijs remittit̉ qd̓ inpn̄ti debet̉. ſed ⁊ ſi hicfieret talis remiſſio deponeret̉ tam dans ꝙͣrecipiēs ſi cōuinceret̉sͣ. eo. de hoc. ⁊. ca. inſinuatuꝫ. et ideo minorpena imponit̉: ꝓpteraffectuꝫ cū oꝑe ſubſecuto. sͣ. d̓ bigamis. nuper. ⁊. c. vlt. ⁊ hoc ītellige ſi crimē ſit occultum. ſi ꝟo eſſet manifeſtum ſemꝑ eſſent ſuſpēſi. ⁊ ſi accuſarent̉ ⁊cōuincerent̉: deponerent̉ ex tali ꝓmiſſiōevel iuramento. b.k Diſpēſationē. ſicsͣ. eo. ꝑ tuas nobis.¶Per ſedē apl̓icā.Hic patet ꝙ cū ſymoniaco ſcient in ordineſolus papa diſpenſatidē intelligo in dignitate ⁊ bn̄ficio: vt dixisͣ. eo de ſymoniace. etsͣ. de renū. poſt trāſlationem.m Suſpenſus: ipſo iureAndato. cōI.cilij. sͣ. eodēquoniam.o Ad abbates. mādatū fuit alicui. vt diſpēſaret cū monachisqui ꝑ ſymoniā monaſteriū ſūt ingreſſi nulla mētione habita deabbatibꝰ. ⁊ tn̄ hoc extendit̉ ad abbates. etita habes h̓ arg. ꝙ bn̄ficiū principis largiſſime interpretandū eſt. jͣ. de verb. ſigni. olim. ⁊. ff. de conſti. prin.beneficiū. ⁊ sͣ. de dona. cum dilectus. in fi. argu. quia in beneficijs. vt ibi dicit̉ plena eſt interpretatio facienda. Iteꝫ argu. cuiconcedit̉ minus ⁊ maius conceſſum videtur. vt. xvj. q. ij. viſis.ſed potius cōtrariū dici cōſueuit. sͣ. de deci. ex parte. ſic qd̓ demonachis dicit̉ ad regulares extēdit̉. sͣ. de poſtu. ex parte. ber.p Animi: ergo ſola volūtas ſiue affectus animi nō facit alquē ſymoniacū. licet aliter peccet: vt dixi. sͣ. eo. conſulere. et ē ſimile. sͣ. eodē. tua. ad fi. ⁊ ſimile. jͣ. de vſuris. in ciuitate. ſed ſecꝰvidetur in vſura ibi ſola ſpes vſurarij. vſuram inducere videt̉.vt. xiiij. q. iij. c. j. ⁊ infra de vſuris conſuluit. item habes hic ꝙ arfectus ſiue voluntas punitur. ⁊ merito: quia non ambitōe ſedlabore ad honorē conuenit peruenire. C. de re mili. cōtra publicam. lib. xij. ⁊. lxj. diſt. miramur. in fi. ⁊ talibus honor eſt aufērendus. vij. q. j. in ſcripturis. ⁊ jͣ. q. vj. ſicut hi. ⁊ hic et hec ambitio ſola penitentia purgatur ſine renūciatione. ⁊ huiuſmodi leuis ſymonia poteſt leuiter indulgeri: ſic. lxviij. diſ. ſicut. ⁊ ſuprade accuſa. cum dilectus. et ita collige. ꝙ aliquis promouet̉. cuꝫmortali. nec deponitur. nec dicitur propria ſymonia talis abectus animi. Bernardus.