Faliepiſtola aſſeris te legiſſeilld̓ fuiſſe nephariuꝫ opinari qd̓qͥdā dicere p̄ſumpſerūt in ſacr̄ovicꝫ euchariſtie aquā in fleumacōuerti. nam et de latere xp̄i nōaquā ſed humorē aquaticū mētiunt̉ exiſſe: ⁊ infra. ¶ Nos igit̉ad tue ſupplicationis inſtantiaꝫb rn̄demus ꝙ quidaꝫ dixerunt: ſꝫerrauerunt xp̄m nō fuiſſe veruꝫdeum: ſed adoptiuum vt miſericarriani: alij xp̄m nō fuiſſe veruꝫhoīem ſed fantaſticū vt īpij manichei. ¶ Sed aduerſus hmōihęreſes Ioannes apl̓us in epl̓aſua loquitur: dicens. Tres ſuntqͥ teſtimoniū dant in celo paterd verbuꝫ ⁊ ſpūſſanctus. et hi tresvnū ſunt: ꝑ hoc intendēs oſtendere ꝙ xp̄s ſit verus deꝰ et tresſunt qui teſtimoniū dant in terra: ſpūs aqua et ſanguis: ꝑ hocintendens on̄dere ꝙ xp̄s ſit verus homo: naꝫ adeſſe hoīs duoē principaliter exigunt̉: vicꝫ corf pus ⁊ anima: ex quoꝝ ꝯiunctōeverus homo ſubſiſtit. ꝑ hoc autem ꝙ in articulo mortis xp̄s inclinato capite tradidit ſpiritū:de quo voce magna clamauerat: pater in manus tuas cōmēdo ſpm̄ meum. manifeſte ꝓbat̉ꝙ ipſe ſpiritū habebat non ſolūs flatum vitalem ſed animā rōnabilem de qua p̄dixerat: triſtis ēaīa mea vſqꝫ ad mortē: et poteſtatem habeo ponendi animammeā ⁊ iterū ſumēdi eā. ¶ Perhoc autem ꝙ vnus milituꝫ lancea latus eius aperuit et continuo ſanguis exiuit et aqua probatur aperte ꝙ xp̄s verum corpus habebat. Nam de fantaſtico corpore: nec ſanguis: nec aqͣpotuiſſet exire. vnde ille qͥ viditteſtimoniū perhibuit et teſtimonium eius eſt verum: quia tresſunt qui teſtimoniū dant in terra ſpūs aqua ⁊ ſanguis. Quodvicꝫ xp̄s ſit verus homo ex aīarōnabili et humana carne ſubſiſtens ꝓbatur ex eo ꝙ ſpiritū vitalem emiſit: ⁊ vero corpore ꝓbatur qm̄ ex eo ſanguis exiuitet aqua rōnalis quippe anīa nōẜ poſſet viuificare niſi corpus hu

manū ex quibus verus hō conſiſtit. Ceterum ſicut fuit verusſpūs et verus ſanguis ita ꝓculdubio vera aqua cū xp̄us ſit veritas ⁊ a veritate omīs fallaciaſit penitus aliena: nam ſi nonfuiſſet aqua: ſed fleuma qd̓ d̓ latere ſaluatoris exiuit: ille qui vidit ⁊ teſtimoniū veritati perhibuit ꝓfecto non aquā ſꝫ fleumai dixiſſet: nec in hoc verū regeneratiōis ſacramentū fuiſſet oſtenſum cum ꝑ ſacramentuꝫ baptiſmi non regeneremur in fleumate ſed in aqua. Neqꝫ ꝑ hoc poſſet vero argumento ꝓbari ꝙ inſacr̄o euchariſtie admiſcēda ſitaqua vino ſi de latere xp̄i nō aqͣſꝫ fleuma cū ſanguīe ꝓfluxiſſet:ſed nec vera fuiſſet figura q̄ ſuꝑhac re p̄ceſſit in veteri teſtō qn̄kmoyſes ꝟga ꝑcuſſit ſilicem ⁊ exea nō fleuma ſꝫ aqua emanauit.Reſtat igit̉ vt qͣliſcūqꝫ fuit illaaqͣ ſiue naturalis ſiue miraculoſa ſiue de nouo diuīa ꝟtute creata ſiue de cōponētibꝰ ex ꝑte aliqͣreſoluta ꝓculdubio ꝟa fuit cuꝫnaturaliter poſſit: ⁊ cōpoſitū inꝯponētia et elemētatū in elemēta reſolui quēadmoduꝫ verꝰ extitit ſudor ipſius ſicut gutte ſanguinis decurrētis ī terrā. ¶ Cūautē ad cōpoſitionē hūani corporis qͣttuor elemēta cōcurrāt:vicꝫ terra aqua aer ignis: et advegetationē eiuſdē corꝑis quatltuor hūores cōſil̓es illis conueniant vicꝫ ſanguis colera fleuma et melancolia vt veritatemhūani corporis exp̄ſſius demōſtraret vnū ex ill̓ ⁊ vnū ex iſtisIoan. exp̄ſſit illa q̄ potius ex illis et ex iſtis: q̄ magis myſteriocōgruebāt ex elemētis aquaꝫ etex hūoribus ſanguinē: in qͥbusduobus duo maxime ſacramēta redemptionis videlꝫ ⁊ regenerationis elucent.¶ Dem in concilio generali.¶ Precepit p̄latis ⁊ clericis invirtute obedientie. vt nocturnum officium et diurnū ſtudioſe celebrent ⁊ deuote.Olentes referimꝰ ꝙ nonſoluꝫ quidā minores clerici verumētiam aliqui eccl̓ia

N quadam.K ¶ Primo potur queſtio. Secūdoſolutio ibi: Nos igit̉.Et ibi pͥmo refert duos errores. Secundoillos improbat ibi: ſꝫaduerſus. Tertio ibi.ꝯ hoc rn̄det principali qōni ꝓbans ꝙ de latere xp̄i exiuit vera aqua. Quarto ibi: cumaūt dicit quare d̓ latere xp̄i exiuit ſanguis⁊ aqua. Ab. ſi.a ¶ Noſtra. sͣ. eo. cūmarthe: ſed illa opinio remota ē mō ind̓.b ¶ Rn̄demus. ad q̄ſtionē magiſtri Hug.ep̄i ferrarien̄. q̄ opinionē p̄dictā ſecutꝰ fuitdicebat em̄ hug. ſi illafuit vera aqua que delatere xp̄i exiuit nonintelligebat qualiterꝑ illā ꝓbat̉ ꝙ xp̄s ſitverus hō: nec intelligebat ẜm hoc auctoritatem illam Ioan.apl̓i nec glo. ibi poſitam: tres ſunt qui teſtimoniū dant in terra: ſpūs aqͣ ⁊ ſanguiset hi tres vnū ſunt. etglo. ſuꝑ illo loco ſic ſehꝫ ſpūs .i. hūana anīaquaꝫ emiſit in paſſiōeaqua et ſanguīs queeffluxerunt de laterexp̄i. ſed dato ꝙ illa aqua non fuiſſet aquaſed aquaticus humorhumani corporis taꝫauctoritas apoſtoli q̄gloſa intelligibilia ſibi videbant̉. vn̄ queſiuit a dn̄o papa vt exponeret ſibi p̄dictasauctoritates et gloſa.⁊ ipſe rn̄det.c ¶ Arriani ⁊ bonoſiani. xxiiij. q. iij. quidā.ver. bonoſiani. ſed arriani ſunt illi qui dixerunt filiū non coeternum patri. xxiiij. q. iij.quidam. ver. arriani.de ſecta manicheoruꝫnō habet̉. xxiij. q. iiij.quidam: ſed forte alibi. Ber.d ¶ Verbum: paterdedit teſtimoniū deitatis quādo dixit hiceſt filius meus dilectus in quo mihi bene complacui. filiusdedit teſtimoniū deitatis quando in montem tranſfiguratus potentiam deitatis ⁊ſpeciem eterne beatitudinis oſtendit: ſpūs etiam ſanctus dedit teſtimoniū deitatis qn̄ ſuꝑ baptizatū in ſpē colūbe reqͥeuitvel qn̄ ad inuocationē noīs xp̄i corda credentiū adimpleuit.

ē ¶ Principaliter: etita xp̄s eſt duo neutrigeneris. qͥa ⁊ eſt deus⁊ homo. jͣ. de here. cūp̄s. lau.f ¶ Cōiunctōe .i. ex qͦbus cōiunctis inuiſibiliter.g ¶ Uitalem: ẜm ꝙphiſici diuidunt ſpm̄vitalem. ſcilicet animam. lau.b ¶ Humanū: cū nōpoſſit habere in ſicco.ar. xxxij. q. ij. moyſes.nec corpus humanuꝫvegetari pōt niſi peranimā. nā ſi aliqn̄ ſpiritus malignꝰ corpusmortui homīs ſubintret. vt. xxvj. q. v. necmirum. non tamen illud viuificat. nec vnūcum illo efficitur: ſedillud mouet ad inſtarventi qui laruam ſubintrat: ⁊ mouet ip̄ami ¶ Dixiſſet: ſic. sͣ. detranſla. inter corporalia. et. sͣ. de deci. adaudientiam. et eſt ar.nō eſſe credendū defacili a forma verborum. jͣ. de ſpon. ex literis. ⁊. C. de libe. prete.l. iij. ff. de iure do. permittēdo. Et hoc ſi iuri conſonat: al̓s ad iuriſperiti interp̄tatōeꝫrecurrenduꝫ eſt. ff. devſufru. le. ſi alij. ar. sͣ.de conſue. ex litteris. jͣ.de ver. ſig. preterea. etff. de lega. iij. non aliter. ber.k ¶ Moyſes. ſic. sͣ. d̓conſec. diſt. ij. reuera.h̓ ergo exigitur expreſſa ſimilitudo inter eaq̄ ſunt ī nouo teſtō etea q̄ ſunt in veteri: alibi non exigitur diuerſitas ne videamur iudaizare. argu. sͣ. de ſa.vncti. c. vno. ver. veruntamen vnctiones⁊cͣ. lau.l ¶ Illis .ſ. in frigiditate et caliditate ſiccitate et humiditate ꝙͣconuenientiam phiſicorū ꝓprium eſt aſſignare.

Olentes. ¶ Duo facit. Primo ponit clericorum duplicem exceſſum. Secundo prohibet ibi: hec igitur. primaſubdiuiditur in duas prout duo ſunt exceſſus. Secunda ibi:ſunt et alij. Abbas Siculus.g.. ¶ pū qucvm .ohb. pMF34O 5Svl . Al. Ix..l. b.aºpxlvL