De celebratione miſſarū

CCLXVII

Um ſicut ex relatiōe capiEtuli oradien̄. nobis innotuit ꝙ eorū feceris eccīam conſecrari: ⁊ infra. Cum non ſit eccleſia niſi de dote ꝓuiſum ei fuerita conſecrāda eo liberalius ad dotandum p̄dictam eccl̓iam aperire manus munificentie tue debes: quo ad hoc fortius tanqͣꝫex debito iam teneris.GRego. ix. aſtoricen̄. ep̄o.¶ Eccieſia polluta per ſacerdotem ſimpliceꝫ recōciliari nō pōtetiā ſi aqͣ fuerit ꝑ ep̄m bn̄dicta.Qua per ep̄m benedicta¶Ceccl̓iam recōciliari poſſeper aliū epiſcopū non negamꝰ:per ſacerdotes ſimplices hoc h̓fieri decetero ꝓhibētes. ¶ Nōb obſtante cōſuetudine prouinciebracharen̄. que dicenda eſt potius corruptela: qꝛ licet ep̄s cōēmittere valeat que iuriſdictōisexiſtunt: q̄ ordinis ep̄alis ſuntnon pōt inferioris gradus clericis demādare. ¶ Qd̓ autē ma-

dantibus ep̄is ſuꝑ recōciliatiōefactū eſt hactenus ꝑ eoſdē: midſeri corditer toleramus.¶ Dem eidem.¶ Eccleſia etiā non conſecrataſi polluitur reconcilianda eſt.eM eccleſia non conſecrata¶ cuiuſcunqꝫ fuerit ſemineaut ſanguinis effuſione pollutat aqua protinus exorcizata lauetur. ne diuine laudis organa ſuſpendant̉. ¶ Eſt tamē qͣꝫcitiusfieri poterit conſecranda.℟ica. De celebratiōe miſſarū etſacramento euchariſtie et diuinis officijs.EX concilio agaten̄.¶ Preſbyter tenet̉ horis debitis dicere horas canonicas permittitur tn̄ ſibi ex cauſa dicerevſqꝫ ad veſperas incluſiueReſbyter mane matutinale officio expleto penſum ſeruitutisſue vicꝫ primā tertiās ſextaꝫ nōnā veſperāqꝫ ꝑſoluat

¶Idicatiōibus sͣ. e. ꝓpoſuiſti. de conſe. di. j. ſi motū. ⁊. c. ſequēti.Um ſicut. ¶ Tene menti hūc caſuꝫ: in prima facti nar¶. Cratio. in ſecunda exortatio ibi: cum non ſit. Ab. ſicu.a ¶ Conſecranda: nec etiā fundanda: niſi prius cōpetens dosfuerit ei aſſignata. de conſe. diſ. j. nemo. in autē. vt nullus fa. or.domū. §. j. col̓. v. ⁊ inautē. vt deter. ſit nūe.cle. §. j. col. j. vel ſi hocomiſſum ſit in fundatōe ſicut hic. nō debetconſecrari eccl̓ia: niſidos ei prius fuerit aſſigͣta vt. xvj. q. vlt. piementis. jͣ. q. ij. placuitet hic. cū ad hoc ex debito teneat̉ fundatorvt dicit in fi. ſed queerit competens dos.rn̄. ſi ſit monaſteriuꝫ:tunc dos debet eē tanta ꝙ p̄ſb̓ri dyaconi etſubdyaconi cantores⁊ lectores poſſint ibieē. ꝓut tradit̉ in aūt.vt deter. ſit nu. cle. §.j. ſi ꝟo alia eccīa collegiata dos ad minꝰ dꝫeē ꝓ duobus. ar. sͣ. defi. p̄ſby. ꝓpoſuiſti. vij.q j. illud. aut tribꝰ. decōſe. di. j. h̓ quoqꝫ. ⁊ ꝙpoſſit reciꝑe hoſpiteset epiſcopalia iura ꝑſoluere. sͣ. de p̄hen. demonachis. sͣ. de ſupl.neg. p̄la. c. ij. ſed qͥd ſiep̄s cōſecrat vel fundat eccl̓iam non aſſignata dote. dicit bazi. ⁊ bene: ꝙ ep̄s tenetur dotare eccl̓iaꝫ. ſicut tenet̉ ꝓuidere illi quē ordinat ſine titulo. sͣ. de p̄ben. c. ij. c. ep̄us. ⁊. c. cum ẜm apl̓m. ⁊ hoc credo verumdūmō ſine leſiōe eccl̓ie ſue hoc facere poſſit: al̓s nō niſi haberetꝓpriū: qͥa delictū ꝑſone ⁊cͣ. vt. xvj. q. vj. ſi ep̄m. sͣ. de excep. cū venerabili. ⁊ tunc fundator dotabit eam ⁊ poſſet ad hoc cōpelli.ar. xvj. q. vlt. pie mētis. arg. ad hoc. ff. de ritu nup. qui liberos. ⁊beres fundatoris ad hoc tenet̉. in autē. de eccl̓. ti. §. ſi aūt. ⁊. §. ſiquis edificationē. coll̓. ix. Ber.Qua. ¶ Tria facit: primo ponit dictū. dānat cōſuetudinē cauſam reddēs: ⁊ ſubdit p̄teriti tolerantiā. ſecūdaibi: nō obſtante: tertia ibi: qd̓ aūt. ab. ſi. b ¶ Cōſuetudine: no.ergo ꝙ cōſuetudo q̄ eſt cōtra iuris naturā nō ꝓdeſt. ⁊ cōtra illud ius nō pōt p̄ſcribi. sͣ. de cōſue. cū inter vos. ⁊. c. cū venerabilis. ⁊. c. quāto. ⁊. c. vl. vbi de hoc. c ¶ Iuriſditiōis: puta iudicare cognoſcere de cauſis inſtituere beneficia conferre. ⁊ omīaalia que aſſecutus eſt ep̄s in cōfirmatiōe. ar. sͣ. de elect. trāſmiſſam. hec oīa cōmittere pōt ⁊ delegare vnicuiqꝫ maiori vel minori. Sꝫ ea q̄ ſunt epiſcopalis ordinis demādare non poteſt inferioribus: puta clericos ordinare: virgines cōſecrare criſma conficere ⁊ cōſimilia. que miniſteriū cōſecrationis deſiderāt. Sꝫ q̄eſt rō quare illa que ſunt iuriſditōis poſſit cōmittere clericis inferioris gradus. ⁊ nō illa que ſunt ordinis demādare. hec pōt eērō iuriſdictio ſola voluntate ⁊ verbo cōmittit̉ ſiue delegatꝰ fuerit ſiue ordinarius ⁊ reuocat̉. sͣ. de offi. deleg. ſuꝑ queſtionuꝫ. §.intētiōis. ⁊. §. porro. ff. de iudi. iudiciū. ſed collatio ſacramētoꝝnō cōfert̉ ſola volūtate vel verbo: īmo facto eſt opus qꝛ neceſſaria eſt viſibilis vnctio ⁊ exterior. q̄ eſt ſignū interioris vnctiōisin corde. sͣ. de ſa. vn. c. vno. q̄ ꝑpetua ē ⁊ amitti nō pōt: lꝫ executio qn̄qꝫ ſuſpēdat̉ .j. q. j. ꝙ quidē. ver. ſi forte militie ⁊cͣ. ⁊ ita pꝫꝙ nō p̄nt taliter demadari ſicut iuriſdictio: vel reuocari ⁊ taliacōferri nō poſſunt niſi ab eis qͥ hn̄t ea ꝑ collationē. lxviij. di. p̄ſbyteri qͦs. ⁊ ſic recōciliatio talis nulla eſt. cū ſacerdotes illi nōhabuerūjt ptātē illā ꝑ talē demādationē: q̄ eſt ordinis ep̄alis ſi-

IICCL.cut ꝯſecratio. ſꝫ vnus ep̄s alij ep̄o pōt hoc demādare. ⁊ ꝑ hmōidemādationē nihil ei cōmittit. cū ip̄e ep̄s habeat ea q̄ miſteriūꝯſecratiōis deſiderāt. ⁊ ei deeſt tm̄ auctoritas: qꝛ in alienā meſſem falcē mittere nō dꝫ: niſi de volūtate ⁊ de mādato illius cuiꝰeſt dioceſis. vj. q. iij. ſcriptū eſt. d ¶ Toleramꝰ: ſꝫ vr̄ ꝙ iſta ſola tolerantia nō ſufficiat ſibi niſi iteꝝ recōciliet̉ ꝑ ep̄m qͥa nullafuit recōciliatio. ergoiterū dꝫ recōciliari: ſicut ſi aliqͥs ordinaturab eo qͥ ordinādi ptātē nō hēbat iteruꝫ dꝫordinari. lxviij. di. preſbyteri. ⁊. jͣ. de p̄ſby. nōbap. c. j. ⁊. iij. ſꝫ dic ꝙ ꝑtalē tolerātiā ratā hꝫtalē reconciliationē ⁊incipit valere ex nūc:cū prima nulla fuiſſꝫ:⁊ ita d̓ nihilo facit aliquid. ſic. iij. q. vj. hocquippe. ⁊ de cōſe. diſt.ij. reuera. qꝛ pōt princeps mutare naturaꝫrei. C. de rei vx. act. l.vna. circa pͥn.I eccīa. ¶ Hꝫduo dicta q̄ patent in tex. Scd̓m ibieſt tn̄. ab. ſi. e ¶ Nōconſecrata. no. ꝙ dicitnō ꝯſecrata. ergo multo fortius ꝯſecrata. sͣ.e. ꝓpoſuiſti. ſic ⁊ cimiteriū ſi taliter polluatur reconciliari dꝫ. vtsͣ. e. cōſuluiſti. ar. ꝙ ſialiquis excōicatus vl̓paganꝰ ibi ſepeliet̉ ſūtinde eijciēdi. nec in ea dꝫ celebrari an̄ eiectionē ⁊ aſꝑſionem aq̄bn̄dicte: lꝫ ꝯſecrata pͥus nō fuerit ⁊ parietes ſunt radēdi. de cōſe. di. j. eccl̓ia. ⁊. c. vbi. ⁊. c. ſe. ⁊ ita eccīa nō cōſecrata gaudet eodēeodē pͥuilegio qͦ ⁊ cōſecrata: vt hic pꝫ. ⁊ hoc ē exp̄ſſuꝫ. j. de īmu.eccl̓. c. pe. ⁊. ita ſi aliqͥs illuc ꝯfugerit dꝫ ab eccīa defendi. ⁊ hͦ iō:qꝛ locus ille auctoritate ep̄i dedicatꝰ eſt diuīo cultui. ⁊ qd̓ ſemeldeo dedicatū eſt ad ꝓphanos vſus redire nō dꝫ. xij. q. ij. nulli liceat. ⁊ sͣ. de re. ꝑmu. mācipia. ⁊ tn̄ grauius peccat qͥ ſic deliquitqͣꝫ in nō cōſecrata. ſicut magis peccat ⁊ grauiꝰ punit̉ qͥ in maiorē ꝑſonā ꝙͣ qͥ in minorē. nā ex ꝑſona cōſiderat̉ iniuria ⁊ crimē.inſti. de iureiu. §. atrox. jͣ. de ſen. ex. cū illoꝝ ⁊ crimē auget̉ dignitate p̄poſiti. ff. de re mili. oē delictū. §. j. Sꝫ nūqͥd ⁊ iſti violatores ſunt dicendi ſacrilegi ẜm diſtinctionē ſacrilegij: nō vr̄. xvij.q. iiij. ſacrilegiū. ſed credo ꝙ tm̄ ſacrilegi iudicādi ſunt. lꝫ locusad hoc cōſecratus nō ſit. ar. sͣ. de fo. cōpe. cōqueſtꝰ. ⁊ qꝛ eodē pͥuilegio gaudet ac ſi eēt cōſecrata. jͣ. de īmu. ec. c. pe. f ¶ Laueturſꝫ ꝑ quē dꝫ lauari: ꝙ ꝑ ep̄m tm̄. sͣ. c. proxi. In hoc caſu ſatis credo ꝙ ꝑ ſimplicē ſacerdoteꝫ poſſit lauari: qꝛ ſi intellexiſſet papaꝙ ꝑ ep̄m deberet lauari illud dixiſſet ſicut dixit in ꝓxi. c. p̄cedēti. cū papa in vtroqꝫ. c. ſcribat eidē. ⁊ qꝛ dixit exorcizata laueturq̄ fit ꝑ ſimplicē ſacerdotē ⁊ nō cū aqua bn̄dicta cū vino ⁊ cinere: cū qua recōciliat̉ eccl̓ia cōſecrata. sͣ. eo. ꝓpoſuiſti. ⁊ ar. ad hocsͣ. de temp. or. cū in diſtribuendis. ⁊ arg. de cōſe. di. ij. c. fi. arg. tn̄cōtra. jͣ. de immu. eccle. c. pe. Ber.j. De celebratiōe miſſarū Uiſum eſt de ꝯſecratiōe eccīe velgſtaris. ſꝫ qꝛ in eccl̓ia cōſecrata miſſe celebrant̉ ⁊ alia diuina officia dicūtur: ideo ſubiungit̉ hec rubrica. Ab. ſicu.eſbyter. ¶ Cōit̓ nō ſūmat̉ ꝓpt̓ ml̓titudinē dictorū: ſꝫ ẜm vnū intellectū pōt ſic ſummari vt in rubro.p Primo p̄cipit officiū dici horis debitis ⁊ ex cā ꝑmittit anticipationē. Scd̓o ſpecificat caſum qͣre ꝑmittit̉ ſibi ant̉icipare ibi: deinde. Tertio cōcludit ibi: gͦ. g ¶ Per1Cſoluat. ꝯſiliū ē vt ſimul dicat om̄s horas. ne ſuꝑueni