LiberTercius

¶ Legatus de latere eccleſiamcuius alia eccleſia eſt patronacollationi ſue reſeruari pōt. licꝫnon vacet ⁊ cōferre cum vacathoc primo Ex duobus pn̄tatisa patrono laico. poteſt ſuperior inſtituere ſcd̓m. hoc ſcd̓o.Um dilectus filius: ⁊ inra. Cū hoſtien̄. epiſcopustūc apud ſe ap. le. archidiaconocarnot. mādauerat vt eccleſiamquaꝫ in archi. ſuo primo vacarecōtingeret donationi ſue ſeruaret: inhibens ne alicui cōferreteandeꝫ: de qua Gu. clerico diſpoſuerat ꝓuidere: ⁊ eccīa de berouilla ibi vacaſſet idem archidia. contra mādatū eiuſdem lezati ad ipſam. G. ſubdiaconuꝫa p̄ſentauit cuius facto ab eodeꝫlegato caſſato ipſe p̄fato. G. cōbceſſit eccleſiam ſic vacāteꝫ: ⁊ infra. ¶ Uacante ꝟo quadā prebendā in eccleſia ſancti Martini carnotenſi dioceſi epiſcopusdictam eccleſiā ad p̄ſentationeꝫarchidia. H. clerico prebendaꝫꝟo prefato Gu. aſſignare curauit. vnde ipſe. H. ſupplicabat eādem ſibi eccleſiā confirmari: vtpote quam ad p̄ſentationem atchdiaconi veri patroni ſe dicebat adeptū: ⁊ infra. ¶ Nos igitur attēdētes quod ⁊ ſi prefatꝰarchidia. memoratuꝫ. G. tanqͣꝫclaicus ad illam eccleſiam p̄ſentaſſet: quia tamē ꝑ dioceſanumad miſſus non fuit: ſꝫ dictus. H.ab eodem archidia. preſentatꝰa dioceſano epiſcopo inſtitutꝰd iuxta ſtatutuꝫ Alexandri pape

non primus ſed ſecūdus ius ēaſſecutus in eccleſia memorata⁊ ſi archidia. p̄fatū. G. tanqͣꝫ clericus preſentauit: quoniā in eoqd̓ tanqͣꝫ clericus faciebat: ſuberat iuriſdictiōi legati: vnde pꝰqͣꝫ idē legatus donationē illiusē eccleſie ſibi decreuerat reſeruāfdum ad eam tanqͣꝫ clericus nōs potuit quēpiam p̄ſentare p̄ſentationem ipſius minus canonice factam decernimus irritaꝫ: ⁊ea nō obſtāte cōceſſiōeꝫ eiuſdeꝫeccleſie factā p̄nomīato. H. pronūciamꝰ canonicā extitiſſe: adiudicātes eidem p̄fataꝫ eccleſiāhcū fructibus medio tꝑe ꝑceptisex ea plene ac pacifice poſſidēdaꝫ predicto. G. ſuper hoc perpetuum ſilentium imponendo.¶ Dem elieū. epiſcopo.¶ Si laicus patronꝰ duos ſucceſſiue pn̄tet valet inſtitutio deſcd̓o. nō obſtante appellationeprius facta ꝑ patronū. ep̄us tn̄qui malicioſe primū repulit eidem in competenei beneficiouidere compellit̉. ⁊ in hoc vltimo eſt caſus ſingularis.IAſtoralis officij: ⁊ infra.Ꝙpoſtulaſti edoceri: an clericus ad aliquā eccl̓iā a patronō laico pn̄tatus ſi dioceſanusep̄us ip̄m nō duxerit admittendū exhmōi pn̄tatōe aliqͥd iurisaſſequat̉ in illa: ⁊ ſi forte idē adi ſe. apo. appellauerit ⁊ poſt appelationē ab ip̄o interpoſitā idempatronus aliū curauerit pn̄tare ac ſecundū inſtituit epiſcopꝰp̄ſentatum ideꝫ ab ipſa eccleſia

Iſte tex. quo ad intellec. habēt duo dicta diuerſa licet quo ad lr̄am ambo ꝯmiſceāt̉. Diuidit̉nam primo ponit̉ petitio. ſcd̓o diffinitio: ibi nos igit̉. Ab.a ¶ Preſentauit: ep̄o dioceſano. ſꝫ nō fuit admiſſus: vt. jͣ. ſequit̉. b ¶ Eccleſiā: de berouilla. ſcꝫ. M. in qͣ legatus inſtituerat p̄dictū Gu. ſꝫ dioc̄. ep̄s fecit ibi quandā ꝯmutationē d̓ cōſenſu ꝑtiū. p̄bēda illaque vacabat in eccleſia ſancti martini carnoten̄. debebat aſſignari. H. clerico vndeGu. renūciauit illi eccleſie d̓ berouilla quāhabuit a legato. ⁊ epiſcopus ei ꝯtulit illaꝫp̄bendā in eccleſiamſctī martini quam debuit hr̄e. H. ⁊ illaꝫ eccleſiam de berouillaſic vacantē ad p̄ſentatationē p̄dicti archidiaconi contulit. H.clerico vn̄ orta fuit cōtentio inter iſtū. H. ⁊p̄dictum Gu. quē prmo preſentauit archidiacono contra mandatum legati.Laicus: rōne patrimonij. et papa argumētat̉ duobꝰ modis. ⁊ vtroqꝫ mō ducit̉ ille ad incōueniēſPrimo ſic ſi p̄ſentateum tanꝙͣ laicus melior eſt conditio poſſidentis. sͣ. e. ꝙ autē. j.rn̄. ſi tanꝙͣ clericusergo p̄ſentatio nō tenuit: quia erat interdicta ꝑ legatum. ⁊ itaꝓ non dato habetursͣ. e. ꝙ autem. in fi. pͥmi reſponſi.d ¶ Statutū Alexādri. sͣ. eo. ꝙ autē. primo reſponſo.e ¶ Reſeruandum.Sed qͥd ſi exiret prouinciā ⁊ vacaret? credo ꝙ archidia. tūc illam poſſet cōferre: qꝛegrediēdo ꝓuinciamfinit̉ legatio. sͣ. de offi. lega. nouit. c. vlt. ſꝫſi reſeruaſſet donationi pape: tunc nō credo ꝙ poſſet illā ꝯferre: ſecus in negotijs iā ceptis anteꝙͣ egrediat̉ ꝓuinciaꝫ. sͣ. deoffi. lega. c. vlt. f ¶ Clericus: ſecus ſi tanqͣꝫ laicus: qꝛ tūc poſſet nō obſtāte reſeruatōe legati. g ¶ Preſentare: ⁊ ita pꝫ h̓ꝙ legatus pōt reſeruare ſue donatōi primā vacuturā. ⁊ ſi cōtra fiat nō valet. Sed videt̉ ꝙ talis ꝓhibitio nō valeat: ar. sͣ.de p̄ben. dilectus. qꝛ ꝯceſſio de prima vacatura facta a legatonō tenuit ibi. Sꝫ nō eſt ꝯtra: qꝛ hoc nō dedit ſꝫ reſeruauit ſuedonationi: ſꝫ ibi dedit. Preterea iſtud videt̉ fieri in fraudē canonis vn̄ nō deberet valere. sͣ. de ꝯceſ. p̄ben. cōſtitutus. aliudeſt de epiſcopo: qꝛ non habet tantā poteſtatem ficut legatus.vnde ep̄s non poſſet ſibi reſeruare primā vacaturam cum talem ptātem nō habeat: immo ſi vacaret cum ad eū nō ꝑtineret cōferre nō poſſet. Item videt̉ ꝙ liberā electionē poſſet legatus auferre capitulo: qꝛ qua rōne poteſt reſeruare ſibi primā vacaturā ⁊ ſcd̓am ⁊ terciā. ⁊ ſic nō eligerēt. Dicas ꝙ liberā

electionē nō pōt auferrē: qꝛ ſic eſſet prīuarē eos in totū qd̓ napoſſet: licet tꝑe ſue legatōis poſſet interdicere ⁊ reſeruare ſibelectōes. Sed nunqͥd legatus poſſet dare eccleſiā inuito pr̄onō laico? qd̓ videt̉: qꝛ plus iuris habet in conceſſione p̄latusꝙͣ in p̄ſentatōe patronus. sͣ. de offi. lega. dilectus. qꝛ qͥlibet patronus vndecūqꝫ babeat patronatū ſubeſt legato ꝙͣtū ad iupatronatus .i. qͣꝫtumad cognitioneꝫ iuripatronotus: ar. sͣ. d̓iudi. quāto. ſꝫ hͦ vidtur ſpāle ī legato dr̄pape: qꝛ ep̄us inuitpatrono nō poſſet eocleſiā dare. xvj. q. vij.decernimus. Sed certe qͣꝫuis patronus ſb̓ſit legato ꝙͣtū ad iuspatronatus .i. ꝙͣtunad cognitioneꝫ iurifpatronatus. nō tn̄ videt̉ ꝙ ei poſſit auferre pn̄tatōꝫ ꝓueniētēratione patrimonij ſicut poſſet ꝓueniēteꝫrōne eccl̓ie. ⁊ hͦ innutur h̓. ⁊ ex hac diſtinctione. al̓s quare a laico vel clerico. Licetem̄ papa ꝯcederet ꝙlegatus ꝯcederet eccleſias inuitis patronis. nō tn̄ ſequit̉ ꝙ cōceſſerit inuitis patronis hn̄tibus iuſpatronatus rōne pr̄imoar. ff. ne qͥd ī lo. pub.l. j. §. ſi qͥs a pͥncipe.Quidā p̄ferūt primidictū. ſꝫ iſtud maiorinitit̉ equitate vt pr̄onus rōne pr̄imonij qͥdotauit eccleſiā nonpriuet̉ iure ſuo. nec fiat ei hec iniuria. ⁊ ꝓpter hoc ſubtraherēt̉⁊ ipſe ⁊ alij a fundatione ecleſiarū: ⁊ hocverum eſt.h ¶ Perceptis: qͥamale fidei poſſeſſor fuit. ex qͦ p̄ceſſit mādatū: nec fuit ꝑ ep̄m admiſſus: vt h̓ dr̄. et itanullū hꝫ excuſationēC. de rei vē. certū. īmo ⁊ qͦs ꝑciꝑe potuiſſet legitime inſtitutꝰ.qꝛ eſt violētus poſſeſſor. sͣ. de reſti. ſpo. grauis. vbi de hͦ. Ber.s. ¶ In prima ponit̉ ꝯſultatio. in ſcd̓a rn̄ſioEp l̓. Nos. ⁊ vtraqꝫ ꝑs ſubdiuidit̉: ptꝫ in ter. Abb¶ Appellauerit: ſimilis appellatio eſt. jͣ. eo. c. vlti. ſꝫ nunqͥdtali appellationi erit deferendū: videt̉ ꝙ ſic: qꝛ ex ſola p̄ſentatione facta a vero patrono acquiritur ius preſentato. ita ꝙ ſialium non p̄ſentauerit obtinere debet aduerſus alium inſtitutum. sͣ. de re iudi. cum Bertoldus. ⁊. xv. q. vij. decernimus.⁊ ita tenet appellatio cum nullus alius ſit ad hoc p̄ſentatus.Poteſt dici ꝙ appellatio ab initio tenet: ſꝫ ſi patronus poſteaalium p̄ſentauerit. ⁊ ep̄s inſtituerit ip̄m iam nō obſtat appellatio: cum ei ꝑmiſſum a iure variare. ſupra eodem ꝙ autem.⁊. c. cum autem. Epiſcopus ꝟo punit̉: qui illum primum preſentatum non admiſit: vt hic dicit̉. ſed non ex vi appellatoiaſed quia malicioſe ipſum repalit.