Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCXLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberTertius

Coniugatus nō eſt ordinandus ad ſacros ordīes niſi vxorcontinentiam promittat. Oniugatꝰ: ⁊ īfra. Nullusa ꝯiugatoꝝ ē ad ſacros ordīes ꝓb mouēdꝰ. Niſi ab vxore ꝯtinētiā profitente fuerit abſolutus.¶Dem eiſdem. Uxoratꝰ in ep̄m ꝓmoueri nōpōt niſi vxor religionē ꝓfiteat̉.Ane ſi ꝯiugati ꝯſenſerint Tordinari: vxoris voluntaspriꝰ reqͥrēda ē: ⁊ īfra. F. v. aucctoritate ap. ꝓhibemꝰ ne vxoratū p̄ſumatis in ep̄ꝫ ordīare: niſid vxor priꝰ ꝓfeſſa ꝯtinētiā ſacruꝫſibi velamē īpōat: ⁊ religioſamveſtē vel vitam aſſumat. Dem brixien̄. epiſcopo. Spōſa de pn̄ti nō cognita q̄dicit ſe velle religioneꝫ ingredicōpellit̉ infra certū tp̄s profiteri. vel adherere marito.AXpublico inſtr̄o nob̓ īnotuit: ꝙ cū veronen̄. ep̄s cām matrimonij: q̄ inter. A. virū. ⁊. Mmulierē vertebat̉ ſuſcepiſſet terminandā: iudiciali ſnīa mr̄imoniū approbauit: ⁊ eidē mulieri p̄cepit vt ad virū rediēs exhibe̓t

eidē ꝯiugalē affectū. qd̓ cum renuerit: fuit vinculo excōicatōisaſtricta. Ceteꝝ qꝛ licꝫ a p̄fatoviro deſpōſata fuit: adhuc tn̄ ſicut aſſerit: ab ip̄o ē īcognita mādamꝰ qͣtenꝰ ſi p̄dictꝰ vir ip̄aꝫ carnalit̓ nō cognouerit: ⁊ eadeꝫ ade religionē tranſire voluerit recefipta ab ea ſufficiēti cautiōe: ꝙ vl̓ad religionē trāſire: vel ad viꝝg ſuū redire īfra duoꝝ mēſiū ſpaciū debeat ipſam a ſnīa qͣ tenet̉abſoluas. ita ꝙ ſi ad religioneꝫbtranſierit vterqꝫ reſtituat alteriqd̓ ab eo noſcit̉ recepiſſe: ⁊ īfra. Sane ꝙ dn̄s ī euāgelio dicitnō licere viro niſi ob cām fornicatiōis vxorē ſuā dimittere: intelligēdū eſt ẜm interp̄tationeꝫſacri eloquij de his quoruꝫ maitrimoniuꝫ carnali copula eſt cōſummatū: ſine qua confirmarinon poteſt. TDem priori etfratribus ſancti Iohannis. Sūma vt ſupra. eo. c. cū ſis.IXoratus ſine lnīa vxorisk Einter vos nullatenus recipiatur que integre opinionisexiſtat: ita ꝙ nulla marito ſuſpitio habeatur eā ad ſcd̓a vota

LiberOniugatus. Diuidit̉: qͦa prīmo ponit̉ dictū. ſcd̓o exAceptio ibi: niſi. Ab. ſi. a Ad ſacros: ex eo ꝙ ꝓhibet ꝙDiugatꝰ nō ꝓmoueat̉ ad ſacros ordīes. dat̉ ītelligi ꝙ poſſit adminores: qꝛ qd̓ de vno negat̉ de alio cōſequēs intellectus patetxxv. di. qualis ſꝫ nō eſt verū: qꝛ cōiugati ꝓmoueri non debent. sͣ.de cler. ꝯiug. diuerſisfallacijs. īmo ſi clericiſunt in minoribus ordinibus beneficijs debent priuari eo. ti. c. j.b Cōtinentiaꝫ: ſednunqͥd ſufficit hoc. vr̄ꝙ ſic. xxxij. diſt. ſeriatim. ⁊. lxxvij. diſt. ep̄sbn̄dictiōeꝫ q̄ potiꝰ ꝯͣdicit. ſed ibi exponit̉religionē .i. caſtitateꝫ.ſic. sͣ. de cler. coniuga.ſane quod cōcedebatala. ſi vir remaneat inſeculo. alij dicūt ꝙ ordinari non debet. niſiad religionem cōuertat̉ vterqꝫ qd̓ dr̄ hic.intellige in eo caſu inquo eſſet ſenex et ſterilis. ita ꝙ nulla eſt ſuſpitio de vxorꝭ incontinētia. ⁊ ſic intelligit̉ illa. ſane de cler. ꝯiuga.nā qͥ ꝓmouetur ad ſacros ordīes eo ip̄o intelligit̉ cōtinentiā ꝓfiteri. ⁊ ſi iuuenis eſſꝫvxor p̄ſumptio eſſetvtrūqꝫ. ar. sͣ. c. ꝓxi. infi. vnde non debet ꝓmoueri talis. niſi ambo tranſierint ad religionem. ſecus ſi ſit ſenex et ſine ſuſpitionevel dicas vt dixit ala.ꝙ aliud eſt in eo quiꝓmouetur ad ſacrosordines remanēdo in ſeculo qͥa ibi ſufficit ꝙ cōi conſenſu continentiā ꝓmittāt. vt dicunt iura primo inducta qꝛ etiā cōi conſenſu ſine ſuſpitione ordinū pn̄t continentiā ꝓfiteri remanēdoin ſeculo. xxxiij. q. v. qd̓ deo pari. et aliud eſt in his qͥ cōuertunt̉qꝛ locū ibi habet qd̓ dicit. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. eo. ad apoſtolicam.Ane. Cōis diuiſio. ſcd̓a pars ibi: fraternitati. Ab. ſic.xc Uxoratū: ſi de fraude non ſit ſuſpectus rōne vxoris:⁊ filioꝝ a p̄latura ⁊ ab adminiſtratione nō repellit̉. in quo caſuintelligit̉ hoc. xxxj. di. oīno: ſecus ſi ſuſpectus. qͥa ſepe per talesſubſtātia eccl̓iaſtica deperire ſolet. xxviij. diſt. de ſyracuſane. ⁊. gͣde cler. cōiug. diuerſis fallacijs. lxj. di. cathinenſis. d Sacrūvelamē: ſed qͥd ſi eſſet vetula nunqͥd ſufficit ſi cōtinentiā profteatur. jͣ. e. vxoratus. ⁊. jͣ. eo. ad apoſtolicam. rn̄. non ſufficit niſiconuertatur ⁊ eſt ſpeciale in vxore ep̄i alias ꝯͣdiceret. c. p̄cedētiublico. Prima pars narrat factū. ſcd̓a ibi: ceterūmulieri petenti dat iudicē. tertio ſoluit obſtaculū ibi: ſane. Ab. ſi. e Religionē: qͥd ſi vellet remanere in domo propria. et ſeruare religionē nō eſt audienda. jͣ. eo. ex ꝑte. ij. in fi. qͥaad bonum. ⁊ ad malū ſe poſſet hr̄e. ⁊ ideo qd̓ certius eſt. tenendum eſt. jͣ. de ſpon. iuuenis. ⁊ de pe. diſt. vij. §. j. f Sufficienti: noīe ſufficiētis cautiōis intelligunt̉ pignora vel fideiuſſoresff. mā. ſi mandato. §. vlti. ſatis putarē in caſu iſto dari cautionēad arbitrium iudicis. xxiiij. di. qͣꝫꝙͣ. g Infra duoꝝ. nunqͥdiſtud tp̄s eſt ordinariū: ⁊ regulare vt ſꝑ tm̄ tp̄s indulgeat̉ ⁊ nōminus licet dicatur de duobus menſibus credo ꝙ iſtud cōmitteret̉ arbitrio iudicis vtrū plus vel minus tp̄s indulgeat ad ꝓfitendum dicenti ſe velle etiā intrare religioneꝫ et currit a tꝑeillo quo iudex ſtatuit terminū: ſꝫ pone ꝙ elapſuꝫ eſt tp̄s ſtatutūnunquid adhuc poteſt intrare religionem: dico ꝙ ſic. ſemꝑ ante

carnalem copulā iudex tn̄ debēt̉ prefigere terminū peremptorium infra quem profiteatur: vel conuertatur ad virū alioquinillam excōmunicet: nec dabit ei tempus probatiōis epiſcopusniſi maritus conſentiat. de hoc dic vt. sͣ. ti. proxi. ſtatuimus.hͨ Reſtituat: qd̓ obtinet vbicunqꝫ matrimoniuꝫ diſſoluiturex iuſta cauſa. jͣ. de do.poſt diuor. reſt. c. j. ⁊. jͣ.de cōiug. ſer. ꝓpoſuit.C. de ſpon. l. vl. C. deepiſ. ⁊ cle. deo nobis.i Conſummatū: ſꝫcontra videtur qꝛ matrimonium mandatodei ꝑficitur. xxvj. diſt.deinde opponit̉. ſol.eſt conſummatio quefit quo ad mr̄imonijeſſentiam que fuit facta in paradiſo ab ipſo dn̄o per cōiunctionem aīorum que deſignat conformitatemfidelis aīe ad xp̄m vtibi. ⁊ eſt q̄dam cōſummatio quo ad ſacr̄mxp̄i ad eccleſiam perincarnationem verbidei in vtero virginaliqd̓ deſignatur per illud matrimonium:qd̓ eſt carnali copulacōſummatū: vt hic etsͣ. de biga. debitum.xxvij. q. ij. in omni: velfaltem quo ad hoc ꝙimpedire poſſit propoſitum religionis.Lau. notauit hic ala.ꝙ matrimonium nōconſummatū ſortiturnaturam ex conſtitutione eccleſie ideo circa illud latiſſime pape poteſtas. vin. dixitꝙ papa per diſpenſationē poſſet diſſoluere tale matrimoniuꝫ.poſſet etiam ſtatuere ꝙ per ſcd̓m matrimoniū rumperetur primū. ſecus de cōſummato quod ab ipſo dn̄o naturam ſuam ſortitur: ⁊ iō ſola interp̄tatio circa illud ꝑtinēt ad papā nō diſpenſatio: vel cōtraria cōſtitutio. cōtra tn̄ ar. jͣ. de ſpo. duoꝝ. c. vl. ber.Coratus. Diuidit̉ pͥncipaliter in duas partes. primoꝓhibet ꝑ hoſpitalarios ſctī Iohānis vxoratū recipi ſinevxoris licentia. Scd̓o prohibet ipſos recipi mulieres. ſcd̓a ibi:nullus. prima pars ſubdiuidit̉ ſeu diſtinguit qualitatem vxoris licentiā dantis. Abbas ſiculus. k Recipiatur: ſed poneꝙ de licentia vxoris recipiatur ⁊ profeſſionem faciat ſolēniter:et habitum recipiat: ſed vxor non promittit continentiam: necpromiſit tranſire ad religionē ſiue ſit ſenex ſiue iuuenis. nunqdtenet monachatus cum non ſit ſeruata forma huius. c. s. eo. cūſis: ⁊ .jͣ. eo. ad apoſtolicā. ego credo ꝙ monachus ſit ⁊ votuꝫ ſolēnizauit oīno quo ad ſe ita ꝙ non poſſit exire monaſterium.nec vxor pōt eum repetere iure ſeruitutis: qꝛ renūciauit illi ſeruituti: dando ei licentiam. ep̄s tn̄ per officium ſuum pōt viruꝫde monaſterio reuocare et reddere vxori ne illa incidat in fornicationē cū hoc ad ip̄m ꝑtineat ſi ſuſpecta eſt. xciij. di. diaconi.⁊ ita intelliguntur iura de hac materia loquētia. ſed ea mortuacompelleret̉ redire ad monaſteriū. ⁊ ſic intelligit̉. sͣ. eo. c. j. ⁊. jͣ.e. ex ꝑte ꝯſuluit: ⁊ sͣ. qd̓ me. ca. c. j. ⁊ licet dicat̉ hic. ⁊ sͣ. e. cū ſis.⁊. jͣ. e. ad apoſtolicam: ꝙ alter coniugum non recipiatur niſi alter tranſeat ad religionem: vel promittat continentiam. veruꝫeſt hoc ꝙ non debet recipi. nec etiā ille debet tranſire. tn̄ ſi recipiatur p̄dicto modo tenet monachatꝰ vt dictū eſt. qꝛ muſta fieri nō debēt facta tn̄ manent: de hoc no. jͣ. e. c. ꝓxi. nec dr̄ in aliqͦiſtarū decre. ꝙ monachatus nō teneat: ſꝫ ꝙ ita fieri debeat. b.