De regularibus ⁊ tranſe. ad reli.

CCXLVI

tp̄s ꝓbatiōis redire ad ſeculumniſi apꝑet eū vitaꝫ voluiſſe mutare omnino.Onſulti ſumꝰ frequentera multis: vtrū is qͥ monaſteriū ingreſſus ē hītū ſumēdoa nouitij ſi an̄ ꝓfeſſionē emiſſam īfra tp̄s ꝓbatiōis exire volueritlicite poſſit abſqꝫ apoſtaſie nobta vel noxa p̄ſertim cum debitamorū correctiōe ad ſeculū remeare. ¶ Licet aūt ſuꝑ hͦ ſenſerintdiuerſi diuerſa: nos tn̄ credimꝰc diſtinguēdū: vtrū is qͥ cōuertit̉ꝓpoſuerit abſolute vitā mutare: vt ſub hītu regulari oīpotenti deo decetero famulet̉ an ꝯditionaliter exꝑiri obſeruantiā regularē: vt ita demū ſi infra ānūſibi placuerit ꝓfiteat̉ ordīs diſciplinā. ¶ Aut ſi forte non placuerit moribꝰ emēdatꝰ ad ſtatūe reuertat̉ pͥſtinū. In primo caſudꝫ vt regularit̓ viuat ad laxiorē ſaltē regulā ꝑtrāſire. In ſecūdo pōt ad ſeculū nō tn̄ vt viuatę ſecularit̓ remeare. Ut ergo q̄ ſiteius intētio pleniꝰ agnoſcaturh ꝓpoſitū ſuū in principio proteſtetur.¶ Dem.¶ Qui īfra annū ꝓbatiōis nōfacta profeſſiōe redit ad ſeculuꝫlicite poteſt ad ordines et beneficia promoueri.Oſtulaſti. et infra. Tertōqueſiuiſti. vtruꝫ illi qui in

i annis minoribꝰ cōſtituti nouitiorū habitū ſuſceperūt: ⁊ īfra annū poſtmodū nō facta ꝓfeſſiōead ſeculū ſunt reuerſi: ⁊ ep̄is ſuis hoc ſciētibꝰ ad ſacros ordīesſunt ꝓmoti: ſuſtineri debeāt inillis eccleſijs mīſtrare ī quibusſūt ab eiſdē ep̄is īſtituti. ¶ Noſf. t. t. r. ꝙ ꝓpt̓ hoc nō ſunt ab eccleſijs ip̄is amouēdi. ſed in eispoſſunt libere miniſtrare.TOno. iij. veneten̄. epiſcopo.¶ Qui vltra annū portat hītūmōachalē ī mōaſterio vbi ſunthabitꝰ diſtincti cēſet̉ profeſſus.XX ꝑte tua fuit ꝓpoſitū ꝙnōnulli ſt̓ qͥ lꝫ pluribꝰ annis geſtauerūt habitū mōachalem ꝓfeſſionē tn̄ monaſticā nonfecerūt. vn̄ cū ſuꝑ eo qd̓ habentpropriū ⁊ alias irregl̓arit̓ viuūta te vel ab alijs arguuntur. nonerubeſcūt dicere ſe ad carētiamproprij et continentiaꝫ ac aliasregulares obſeruātias nō tenekri. cū habitꝰ nō faciat monachūſed profeſſio regularis: et infra.¶ Iōqꝫ. f. t. mandamꝰ qͣtenusl quoſlibet tibi lege dioceſana ſb̓iniectos qui p̄dicto mō terrā duabus vijs ingredi non verētur.in vt poſtquam ꝑ annum geſtauerunt habitum monachalem regulam ẜm formam ordinis profiteant̉. ⁊ ſeruēt ec. cē. cōpellas.¶ Regorius. ix.

Onſulti. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi: lꝫ. In qua diſtinguit¶ Aduo membra ſcd̓m ibi: aut ſi. ab. ſi. a ¶ Nouitij .ſ. cauſa ꝓbatiōis habitꝰ nouitiorū debet diſcerni ab habitu profeſſorū. jͣ. e. ſtatuimus. b ¶ Uel noxa: no. verſuꝫ. Noxa delictuꝫdelinq̄ns noxa vocat̉. qn̄qꝫ tn̄ vnū ponit̉ ꝓ alio. vt h̓. vn̄ meliꝰdixiſſet noxia. inſtitu.de noxa. circa princi.c ¶ Diſtinguēdū diſtinctio iſta hodie nōvr̄ hr̄e locū ꝑ decre. jͣ.eo. ſtatuimus ex qͦ em̄ſimplicit̓ aſſumit habitū nouitiorū libereante annū pōt rediread ſeculū. niſi euidenter appareat ꝯtrariūvt ibi lau. d ¶ Abſolute. ita ꝙ euidēterappareat. jͣ. e. ca. ꝓxi.e ¶ In primo caſuꝫſic ītelligit̉. sͣ. e. ſuꝑ eoeo em̄ ip̄o ꝙ abſolutereligionē intrauit licnō fecerit profeſſionēintelligit̉ renunciaſſeſeculo cū nullā p̄miſerit: ꝓteſtationē. vndevel ibi remanere debꝫvel ad laxiorē trāſire.vt dictū eſt in. c. ſupereo. ar. ꝯͣ. jͣ. e. ſtatuimꝰ.vbi de h̓. f ¶ Seculariter .i. diſſolute. ar.lxxxj. diſt. dictum.¶ Remeare: nunqͥd licebat tali ꝯͣherematrimoniū ex qͦ licꝫei redire ad ſeculum.Dicūt quidā ꝙ nō cūſit ſimpl̓r voues. xvij.q. ij. nos nouimꝰ. ſi ātꝯxit tenet. xxvij. diſt.ſi vir .xxvij. q. j. nuptiarū. ⁊. jͣ. qͥ cleri. vel vouen. rurſus. qd̓ nō eſtverū. qꝛ nec fuit exp̄ſſum votū intēdit: neccōtinere nec tenere qͥtm̄ ſub cōditione vouet. Sicut nec obligatur qui ſub cōditioneꝯͣhit matrimoniū cōditione deficiēte. jͣ. de cōdi. appo. c. de illis.h ¶ Proteſtet̉: qͥd ſi nō ꝓteſtet̉ nunqͥd ſumit̉ ꝓ religione videtur ꝙ ſic: qꝛ ſumma eſt ratio q̄ pro religiōe facit. ff. de relig. etſump. fu. ſunt ꝑſone dixit Io. ꝙ preſumi debet ꝙ potius voluerit abſolute mutare ſeculū ꝙͣ cōditionaliter niſi ꝓteſtatio p̄cedat: ⁊ ſic eſt hic ar. ꝙ ꝓteſtatio neceſſaria eſt. sͣ. de bis q̄ vi metuſue cā fi. ꝑlatum. xxxj. q. ij. lotharius. vij. q. j. pontifices. et. sͣ.de elect. cumana: arg. ꝯͣ. sͣ. de conſti. cū. m. ⁊ sͣ. de appel ſollicitudinem: vbi nō valet ꝓteſtatio qui cōtra illam facit: ⁊ ita preſumitur hic in dubio in ſecuriorem parteꝫ: qͥa religio ſecurior eſt.jͣ. de regu. iur. eſtote. ff. eo. ti. ſemper in obſcuris. Sicut cum dubitatur an aliqͥs ſit excōicatus preſumitur ip̄m excōmunicatūvt abſoluatur ſaltem ad cautelā: et tūc poſtea debet abſtinererōne dubij. jͣ. de cle. excō. mi. illud: ⁊. jͣ. de ſent. ex. ꝑ tuas: ſed contra videt̉ exquo aſſumit habitū nouitij: nec facit profeſſionemnec renūciat ſeculo expreſſe ꝙ non intendit ſe obligare ſimpliciter. jͣ. eo. ſtatuimus. vbi de hoc dr̄ niſi euidēter appareat ꝙ tates ⁊c̄. quod verum eſt. ⁊ ſic intellige iſtam decre. ẜm illam.Oſtulaſti. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a pars ibi: nos. Ab. Sic.i ¶ Minoribus: hec q̄ſtio non habꝫ dubitationē: qͥa ſierant infra. xiiij. annum non tenuit ingrreſſus. ⁊ ita poſſunt lihere exire. sͣ. eo. ad noſtram: ſignificatum: et. c. ſimus: ⁊. xx. q. j.

CC Iy Lillud: ſea tamen verbum iſtud dubium eſt: quia poteſt intelligi ꝙ fuerunt infra. xiiij. annum: et ſic videtur queſtio et ꝙ fuerint minores .xxv. ⁊ maiores. xiiij. sͣ. de ꝓba. in preſentia: et tūcdicas ꝙ non conſtabat euidenter ꝙ ſeculum vellent mutare qn̄habitum ſuſceperunt quare poſſunt redire ad priſtinū ſtatumjͣ. eo. ſtatuimus: ſi visintelligere ꝙ eſſent. jͣ.xiiij. ānos: hec potuiteſſe dubitatio: qꝛ forte erant doli capaces⁊ ſic videbatur ꝙ malicia ſuppleret etateꝫſicut in matrimoniocarnali. jͣ. de deſpon.īpu. a nobis: et. c. tue:qꝛ ⁊ poterāt ſe obligare diabolo ſic ⁊ deo. jͣ.de delic. pue. pueris:ſed papa reſpōdet ꝙlibere poſſunt miniſtrare in eccleſijs poſtea receptis: et ſic nonobligantur ante. xiiij.annum. hug. vero dicebat ꝙ bene obligat̉doli capax ⁊ tenebatmonachatus: qͥa poterat ſe obligare diabolo. per. c. illud pueris: ⁊ Inno. fuit in eadem opinione qui indecre. iſta reſpondetꝙ ingreſſus tenuit. ſimalicia ſupplebat etatem: vt in antiqͣ decre. patꝫ ſed hodie nōprodeſt.X parte tua.¶ Cōmunisdiuiſio. ſcd̓a pars ibi:ideo C. abbas ſicu.k ¶ Habitus. sͣ. c. porrectum: vbi de hoc: etjͣ. qui cleri. vel vouen.conſuluit. ber.l ¶ Dioceſana .i. lege iuriſdictiōis. nā regulares n̄ ſb̓ſunt ep̄oꝙͣtuꝫ ad legē dioceſanā. xvj. q. j. cū ꝓ vtilitate. ſꝫ lege iuriſdictionis q̄ differētia ſit int̓ legē dioceſanā: ⁊ legē iuriſdictōnis dr̄. sͣ.de of. or. dilectꝰ. m ¶ Duabus vijs: ⁊ male. qꝛ in vno eodēqꝫofficio nō dꝫ eſſe diſpar ꝓfeſſio. vj. q. vij. noua actiōe: ⁊ ſic. sͣ. deelec. cū cām. ⁊ eſt ſi. qd̓ dr̄ vſquo quo claudicatis in duas ꝑtes.xlix. di. c. vlt. ⁊ nemo pōt duobꝰ dn̄is ſeruire: vt .xxvij. di. acutiꝰ⁊ de pe. di. j. §. itē vt xp̄s ait. itē ar. eſt ꝙ allegās ꝯͣria nō eſt audiendus. sͣ. de ap. ſollicitudinē. xxiij. q. vij. ꝙ aūt: ⁊ ideo iſti nonfuerunt auditi. n ¶ Per annū: hoc ideo dicit: qͥa per annumdebet quis eſſe in probatione anteꝙͣ fiat monachꝰ. xvij. q. j. gōſaldus. ⁊ sͣ. eo. ad apl̓icam. niſi renūciet illi bn̄ficio: vt ibi dr̄. etjͣ. c. ꝓxi. qͥ ergo poſt annū remanet in habitu monachali. ⁊ nonreclamat intelligit̉ tūc ip̄o facto tacite vouere: vn̄ poſtea exirenō pōt vt hic patet: īmo cōpellit̉ expreſſe ꝓfiteri niſi ꝓteſtatiop̄ceſſiſſet: sͣ. qd̓ me. ca. ꝑlatum: ⁊ hec eſt p̄ſumptio iuris ⁊ de iure: ita ꝙ nō admittit̉ probatio in cōtrariū: qꝛ exquo nulla ꝓteſtatio p̄ceſſit. xxvij. di. qd̓ interrogaſti. sͣ. eo. vidua. xx. q. j. quemprogenitores. ſimul preſumptio eſt. jͣ. de ſpon. ad id quod. et. c.is qui. ⁊. jͣ. de iude. c. vlti. et. liiij. diſt. fraternitatem. et ꝙ dicit ꝑannum poſſet ſuppleri maxime ſi intelligitur de habitu monachali qui dari profitentibus conſueuit. vt. jͣ. c. proxi. alias locūhabet quod dicitur de auno. vbi non eſt diſtinctus habitus uovitiorum. ab habitu profeſſorum.