Degblaribus ⁊tranſe. adreli.

CCXLIII

Rubrica. De regularibꝰ ⁊ trāſeuntibus ad religionem.ꝘX concilio maguntino.¶ Non poteſt quis ad religionem admitti niſi volens ⁊ in etate idoneus.a nUllus tondeatur. nibſi in legitima etate etſpontanea volūtate.E X eodem.¶ Impubes monaſteriū ingreſſus poſt annum a parētibus reuocari nō poteſt.Iquis an̄ annos legitīosd ¶ N tonſuratꝰ eſt ſine cōſenſuparentū ſuoꝝ ſi parētes ipſiusē infra annuꝫ non reclamauerintt ad principē aut ꝓprium epiſcospum: vel ad miſſum dn̄icum: inhclericatu ꝑmaneat. ¶ Si veropoſt legitimos annos per vimkclericus factꝰ eſt: ⁊ nec ipſe necparētes eius infra annū ad memoratas ꝑſonas reclamauerintin clericatu ꝑmaneat: ſicut is dequo ſuperius dictum eſt.SX concilio toletano .¶ Clericus ſecularis vtēs habi

tu ⁊ noīe monachali cogit̉ vt fiat monachuꝫab hͦ deſinat.I¶Tclerici qͥ ſe fingunt habitu ⁊ nomīe monachoset nō ſunt: corrigantur vt verimmonachi ſint vel veri clerici.EX concilio arelateū̄.¶ Nouitia q̄ ſponte ſe ingeritactibus proſeſſaruꝫ. per hoc cēſetur profeſinIIdua ſi ſpōte velū ꝯuerſionis qͣꝫuis nō ſacrū ſibio impoſuerit ⁊ in eccl̓ia īter velap tas oblationē deo obtulerit: velit nolit ſanctiōe habitū vlteriꝰq debet hr̄e. ¶ Licet ſacr̄o firmare velit eo tenore velamen ſibiimpoſuiſſe vt deponere poſſet.¶F Rego. ix. anath. ſubdia.¶ Monachꝰ temere ad aliudmonaſterium tranſire vel peculium habere non poteſt.¶ Ohannes frater: et infra.C. ¶ Pn̄ti iuſſione mandamꝰ: vt neqꝫ monachū de monaſterio in monaſteriū temere mis grare liceat: nec eorū aliquē peculiare quicqͣꝫ hr̄e. ¶ Sed ſi hͦ

De rilaribus ⁊pignus vt ſi penes laicum remaneāt citius rēdeāt ad eccleſiaꝫad quam pertinet ſaltem poſt mortem. cum in decimis non habeat locum ſucceſſio. sͣ. e. ad hoc. licet ſuccedant he redes in decimis antiquitꝰ cōceſſis in feudum. ⁊ hac rōne ſufficit ſi laicusde conſenſu epiſcopi: decimas tales alij eccleſie donauerit. sͣ.de his q̄ fi. a p̄la. ſineconſen. ca. cum apoſtolica. eccleſia veroad quam pertinēt bene pōt eas in pignusrecipere quia per hoccitius rehabebit decimas ſuas: cum tuncnon teneatur computare fructus in ſorteꝫjͣ. de vſur. c. j. ⁊. c. conueſtus. ⁊ sͣ. de feu. c..idem eſſet ⁊ multofortius ſi laicus de facto tantum decimasretineret. ⁊ hec fuit ꝓhibitionis cauſa vt ꝑhoc ꝓuideretur eccleſijs ad quas iſte decime peruenire debent.Rubrica. De regulis. Supra viſumeſt de clericis ſecularibus ⁊ de rebus eorūmerito reſtat viderede regularibꝰ ⁊ rebuseoꝝ. vl̓ ſic: qꝛ viroꝝ eccleſiaſticoꝝ duo ſuntgenera quoddam clericorum ſecularium.quoddam religioſoꝝvn̄ viſo de primo genere merito ſubijcit̉de ſecundo. Ab. ſi.Ullus. tonn deatur. ſcꝫad profitēdum vt ſit monachus. xx. q. j. illud clericus tamenpoſt. vij an. poteſt fieri. quia tunc eſt doli capax. xxviij. diſtin. dehis. ⁊. lxxvij. di. quicunqꝫ. ⁊ in. c. ſingulis. ſed ar. ꝯͣ. sͣ. de preben.ſuper. ibi dicitur ꝙ pueri non ſunt idonei ad beneficium obtinendum. b ¶ In legitima .ſ. xiiij. an. c ¶ Spontanea. quiaſi coactus non valeret. xx. q. iij. preſens clericus.Cōmunis diuiſio quia duo ſunt dicta vtOpatet in rubro. Secundū ibi in. §. ſi vero. abbas ſiculus.d ¶ Tonſuratus. vt fiat monachus vel regularis canonicusxx. q. ij. ſi in qualibet. e ¶ Infra annum. et idem. xx. q. ij. puella ⁊ tutor cōtradicere poteſt infra idem tēpus vt ibi dicit̉.f ¶ Ad principem .i. ad papam. de conſe. diſ. j. corpora vel adprincipem. vel ad prelatum eccleſie. b. g ¶ Ad miſſum. id eſtvicariū epiſcopi qui gerit vices ſuas. sͣ. de inſti. ex q̄rimonijs.b ¶ Permaneat. quo ad parentes quia poſt annum filiū reuocare non poſſunt. vt hic patet. ⁊. xx. q. ij. puella. ipſe vero puer quādocunqꝫ vſqꝫ ad finem. xiiij. an. poſſet reſilire. jͣ. e. ſignificatum. ⁊. cū ſumus. poſtea vero non poterit exire. xx. q. j. illud.Per vim: illatam ſibi a parentibus. k ¶ Clericus. id eſtmonachus permaneat. ſed ex mora tanti temporis preſumiturconſenſiſſe ⁊ intellige ſi potuit reclamare. jͣ. de ſpō. ad id quod2. j. q. j. conſtat. ⁊. jͣ. de de ſpon. impu. de illis. ij. alias autē nō teneret monachus. sͣ. quod me. ca. perlatum.T clerici fingūt. no. ꝙ fictio ſiue ſimulatio qn̄qꝫ fit exhonelta cā qn̄qꝫ ex inhoneſta. Ex honeſta cā. xxij. q. ij. vtiſe. ⁊. xxiij. q. ij. dn̄s. ⁊ ſi aliqͥs ſimulat religionē ex honeſta cā itaI ꝓteſtatio precedat non nocet. sͣ. de his que vi metuſue cau.fi. ꝑlatu. vbi de hoc ſimulatio vero ex inhoneſta facit monachū⁊ cōpellit̉ redire ad monaſteriū ꝓpter dolū ſuū .xxvij. diſ. qd̓ incerrogaſti. ⁊ ita iſti clerici fingūt ſe monachos ex honeſta cā abinitio exquo dat̉ ei optio. ſic etiaꝫ dico in mr̄imonio ꝙ ſi aliqͥs

CCIII I3per dolū eo ꝓpoſito copulet̉ alicui mulieri ꝙ velit ſtare legitīecū ea ⁊ hoc ſit paratꝰ ꝓbare nō eſt audiēdus. qꝛ in ſpōſalibꝰ ſiue mr̄imonijs recurrit̉ ad cōem intelligentiā ꝟboꝝ. jͣ. de ſpon.ex lr̄is. ar. eſt hic ad q̄ſtionē illius qͥ finxit ſe mulierē ⁊ ſuſcepithabitū in monaſterio monialiuꝫ. vt poſſit corrūpere monachā⁊ in ca. quod interrogaſti. Ber.m ¶ Ueri clerici: ⁊ ſicdatur eis optio: vtrūvelint eſſe clerici velmonachi. ſi. sͣ. de elec.cū cām: ar. xvj. q. j. nemo pōt: arg. ꝯͣ. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ xxvij. di. qd̓ interrogaſti. vbi cōpellūt̉in monaſterio remanere: ſic pōt ſolui hicꝯſtabat eos tales eſſelicet ſtarent in habitumonachali ī ꝯͣrijs nōꝯſtabat: īmo tanꝙͣ veri mōachi ſtabāt et ſegerebāt vn̄ n̄ audiūt̉volētes iurare ꝯͣriū.Ptis foſuſedubiū. ſcd̓o ſolutionēampliat ibi: lꝫ. ⁊ eſt caſus multū nota. ab. ſi.n ¶ Sponte: ſecꝰ ſi ꝑvim. sͣ. de his q̄ vi metuſue cā fi. ꝑlatū. tan.o ¶ Impoſuerit: ipſamet vidua velū cōuerſionis ſibi pōt īponere: vt h̓ pꝫ. ⁊ .xxvij.q. j. viduas. pōt etiaꝫillud recipere a ſacerdote. jͣ. qͥ cleri. vel vo.cōſuluit. et. xx. q. j. vidua. aut ab ep̄o. sͣ. qd̓me. cā. ꝑlatū. velū ꝟoꝯͣſecratiōis a nullo recipiūt. xx. q. j. deuotis. ſole em̄ ꝟgines ꝯſecrant̉: vt. c. deuotis. ⁊. c. placuit. e. q. p ¶ Oblationē deo obtulerit: reſpicit loci cōſuetudinē: vbi forte velate offerūt panē adeuchariſtiā cōficiendā. ſi xxvij. q. j. vidua. ⁊ ita eoip̄o ꝙ ſic ſtetitin eccleſia cū alijs monacha iudicat̉ .xxvij. diſt. qd̓ interrogaſti⁊. xx. q. j. qm̄ ꝓgenitores. ſi ꝟo alias habitaſſet ibi etiā in longotꝑe nō iudicaret̉ mōacha. in aucͣ. vt ꝯſti. q̄ interp̄ta. cōſti. circamediū colla. vj. ⁊ iō ꝯſueuit dici ꝙ habitꝰ ſine ꝓfeſſione nō facit monachū. jͣ. eo. porrectū. q ¶ Licet ſacramēto .ſ. tm̄: ſꝫ ſi adiuuet̉ alijs bonis p̄ſumptiōibꝰ tūc forte ad plenā ꝓbationē etꝑſona honeſta ſit poſſet ſibi deferri ſacramentū. C. de rebꝰ. credi. in bonefidei. sͣ. de ꝓba. ſicut cōſuetudo. sͣ. de iureiur. c. vlti. ⁊etiā ſine iuramēto ſi hr̄et alias ꝓbatiōes. sͣ. qd̓ me. cau. ꝑlatumUin. ſꝫ hec vidua nō potuit ꝓbare ꝑ legitīas ꝓbatōes: ſꝫ allegabat fictionē ex alia cāhoneſta ⁊ iurare volebat: ſꝫ iuramētū ſuum nō ſufficit: ⁊ iō remanet ī monaſterio: ⁊ ẜm hoc intelligit̉ illud ca. ⁊ illa palea .xxvij. q. ij. viduas velare: de fictione ex honeſta cā. al̓s ſi fictio ex īhoneſta cā fuiſſꝫ nulla ꝓbatō iſtiꝰ audiret̉ꝓpter dolū ſuū: ⁊ ſi illud ꝓbaret̉ ſic pōt ītelligi. c. illud. xxvij. di.qd̓ interrogaſti: vt dr̄. sͣ. c. ꝓxi. qͥcunqꝫ gͦ ficte monaſteriū vultintrare ex honeſta cā ꝓteſtet̉ illud pn̄tibꝰ teſtibꝰ: vt fecit illa inc. ꝑlatū: ⁊. c. illud qd̓ int̓rogaſti pōt intelligi in eodē caſu cū iſtadecre. vt intelligat̉ de fictiōe ex honeſta cā ſꝫ mulier illa hoc probare n̄ potuit: ⁊ iō cōpellit̉ redire ad mōaſteriū ꝓut ītellexit. h.rriſio ibi pn̄t q̄ duo facit. prīo ꝓhibet. ſcd̓o ſi ꝯͣ fiat corrigiDiuidit̉. pͥmo ponit̉ deciſa cōſultatio. ſcd̓op̄cipit ibi: ſed ſi. Ab. ſi. r ¶ Monaſteriū: hoc. c. loqͥt̉ de his q̄cā leuitatis trāſeūt: al̓s licitū eſſet trāſire ad artiorē religioneꝫpetita licētia: licet nō obtēta. jͣ. e. licꝫ. s ¶ Peculiare: niſi cauſa adminiſtratiōis. jͣ. de ſta. mo. monachi: alias niſi in morte reſignauerit. cū ipſa pecunia in ſterqͥlino ſubteret̉. jͣ. ⁊et

H 3