De ſucceſſionibus ab inteſtato

C C XLXV

parentibus aſſignetur. ⁊ ſi nona ſint idonei parētes epiſcopuseam recipiat. ⁊ in vſum eccleſiediligenter diſtribuat. ¶ Et ſiquis contra hoc preſumpſeritanathematizetur.¶ Nnocen. iij. murnen̄. ep̄o.¶ Per vnum teſtem de veritate ⁊ ꝑ confeſſionē etiam incide̓ter factam ꝓbatur oblatio etiāquo conſequendi bona oblataUm dilectus filiꝰ abbas¶ de bruſia ꝓ cauſa quā aduerſus epiſcopum aduen̄. habebat diutius expectaſſet abbasꝓpoſuit antedictus ꝙ archip̄ſbyter de alerio ad participatibonem orationū monaſterio decbruſia obtulit ſe ⁊ ſua: et infra.¶ Sufficienter intelleximus eēprobatum: ꝙ dictus archip̄ſbydter agens in extremis velut vltimam exprimens voluntatemē aſſeruit ſe ⁊ ſua monaſterio contuliſſe. vnde cum requiſitus eſſet vt conderet teſtamentum: reſpondit ſe non poſſe teſtari: qͥat ſe ⁊ ſua contulerat monaſteriog ſepedicto ⁊ licet vnus teſtis ſolus dixerit ſe vidiſſe quando ſeet ſua obtulit monaſterio quiatamen alij teſtes dixerunt ſe audiſſe ipſum in abbatis p̄ſentiah quod predictum eſt confitentē

non tanqͣꝫ ſufficienter probantes: ſed tanqͣꝫ vehementer adminiculātes aſſertionem abbatis plurimū adiuuabant. ¶ Qꝛꝟo ꝑs epiſcopi aſſerebat ſe velle probare: ꝙ dictus arhipreſbiter in extremis laborans tanqͣꝫfreneticus alienatus erat a mēte. vnde non valuit quod exp̄ſſit. ¶ Nos cauſam illaꝫ tibi ſubhac forma duximus committēdam: quod niſi prefatus ep̄uslegitime probauerit ſepedictuꝫkarchipreſbyterum ſue mētis cōpotem non fuiſſe: cum vltimaꝫvoluntatem expreſſit ſuper impetitiōe monaſterij perpetuumei ſilentium imponatur: et compellat̉ reſtituere monaſterio q̄cunqꝫ de bonis ip̄ius archipreſbyteri vel etiam monaſterij occupauit. Si ꝟo legittime ꝓbauerit archip̄ſbyterū que ſuꝑ vltima voluntate p̄miſſa ſunt alienata mente dixiſſe. ad faciēdaꝫei noīe parrochialis eccleſie cuius ipſe adminiſtrationē geſſen̄rat dum vixiſſet. reſtitutionembonorū que ipſiꝰ archip̄ſbyterifuerant monaſterium condemnet̉ cuꝫ idem archip̄ſb̓r ab inteſtato deceſſerit ipſiqꝫ monaſtenrio ſuper impetitiōe epiſcopi ſilentium imponat̉.

¶ Idonei. puta heretici. xxiiij. q. ij. ſane ꝓfertur. jͣ. de hereuis ep̄us.Um dilectus. ¶ Rector eccl̓ie dr̄ inteſtatus ſi nullū feAcit teſtm̄ vel fecit ſꝫ furioſus ⁊ tali ſuccedat eccleſia ſi nōhabet cōſanguineos. ſecus aūt ſi apparet illū fuiſſe mōachū.vel ſana mente teſtatum ſic ſummat Io.an. ⁊ cōiter ſequētesſed hec ſummatio denibilo ꝓuidet nec cōtinet in ſe aliquā difficultatē. iō attingendo duos notabiles ⁊ſing. intellect. huius.c. ſummo ẜm quemlibet intellectū ⁊ pͥmoſic. Ualet teſtm̄ ad pias cās ꝯditum ꝑ verba enunciatiua etiaꝫꝓpter alid̓ ꝓlata ꝙͣꝙͣſucceſſio ſeu teſtatioveniat ad excluſionēalterius eccl̓ie. vel alter ẜm aliū intellectū⁊ ſic vt in rubro. Diuidit̉ in qͣtuor ꝑtes.In prima ꝑte ponit̉factū deciſum. In ſecunda motiuū papead ſnīam. In terciaallegatio ep̄i diffiniētis In quarta diffinitiue cōmiſſio. Scd̓aibi: ſufficienter. Tercia ibi. qꝛ ꝟo. Quartaibi: nos cām. Ab.b ¶ Participationēꝓpter hͦ non fuit monachuſ nec etiā ſtetiin habitu monachalivt apparet ex antiocū hoc nō ſufficiat admonachatum.c ¶ Se ⁊ ſua: ⁊ poſtmodum in extremisagens cōfitebat̉ publice ꝙ nō poterat facere teſtm̄. qꝛ ſe ⁊ ſuꝯtulerat monaſterio⁊ hoc vltimū ꝓbauit abbas ꝑ teſtes primū articulū nō ꝓbauit niſi ꝑ vnicū teſtē qd̓ nō ſufficit. d ¶ Ultimā. q. d. ſi hͨ verba nō exp̄ſſe hͦ dicāt tn̄ tacite vim obtinēt vltīe volūtatis. b.e ¶ Monaſterio: ꝑ hanc ꝓbationē obtinebit abbas ſi ep̄usnō ꝓbauerit archip̄ſbyterū verba iſta alienata mente dixiſſe:nec intelligas ꝙ ex his verbis ꝓbat̉ dictū archip̄ſbyterū fuiſſe oblatū dicto monaſterio cū ſuis rebus ſiue monachū fuiſſesꝫ ꝓbauit ꝙ voluit ſua bona ad monaſteriū ꝑueniſſe: ⁊ quelibet verba ꝑ que declarat̉ intentio teſtantis ſufficere vident̉.ff. de fun. in. ⁊ inſtru. l. cū delanionis. §. aſinā. ad fi. ⁊. ff. d̓ ſup.leg. l. labeo. ad fi. nemo em̄ eſtimādus eſt dixiſſe ꝙ non mentecogitauerit. Ber. f ¶ Contulerat monaſterio. vn̄ extūc ceſſat eius iudicium. xix. q. vlt. autē. ſi qua mulier.Teſtis. vnus teſtis ſolus non ſufficit ad ꝓbationē. sͣ. deteſti. lꝫ vniuerſis. iiij. q. iij. §. iuſiurandi. tn̄ ſi alie p̄ſumptiōesadſint ſufficit vt h̓ dr̄. ⁊ sͣ. de teſti. p̄terea. ⁊ sͣ. d̓ p̄ſum. lr̄is. ⁊. c.lij. ſꝫ nō vident̉ ſufficere hmōi adminicula ad ꝓbandū intētione abbatis .ſ. ꝙ dictus archip̄ſbr̄ monaſterio obtulit ſe ⁊ ſua:cū lr̄a dicit nō tanqͣꝫ ſufficiēter ꝓbātes ſꝫ adminiculantes ⁊cͣ.vn̄ nō debuit admitti ep̄s ad ꝓbādū ꝙ archip̄ſbr̄ fuiſſet mētealienatꝰ qn̄ in extremis agēs dicebat ꝙ nō p̄t facere teſtm̄. veldic̄ ꝙ iſta adminicula ſufficiūt cū vnico teſte. ⁊ iō audiri debꝫep̄s ad ꝓbandū ꝙ iſte arcp̄ip̄ſb̓r erat furioſus cū verba illa eꝫbreſſit quo ꝓbato ſolus teſtis remanet. ⁊ ſic obtinebit ep̄s al̓s

ſuccutberet. qꝛ ſi obtulit ſe ꝓbaturū p̄dicta mos ei gerēdusfuit. ff. de ꝓba. circa eū. Ber. h ¶ Confitentē: videt̉ ꝙ talisꝯfeſſio deberet ſufficere ad hoc vt teſtatus deceſſiſſe dicat̉ lꝫnullū aliud teſtm̄ reſtaret vel appareret. ff. de dona. ex hac ſcritura vbi oīno ſtat̉ verbis teſtātis. qͣre ergo requirit̉ hec aliaꝓbatio: rn̄deri pōt ꝙlex illa loquitur in eocaſu qn̄ ꝑ talia verbaaliquis exprimit vltimā voluntatē. al̓s talibus verbis non eſtcredendū niſi hoc iuraſſet in teſtō. C. d̓ ꝓba. autē. hic obtinet:⁊ tunc heredes neceſſe hn̄t ſtare illi voluntati. C. d̓ fideicō. aūt.amplius. hͦ Uin. ſcriptura illius legis ſolenniter facta fuit dūviuebat teſtator qͥ fecit teſtm̄: ſꝫ ille archip̄ſbyter duꝫ viuebatnullā fecit ſcripturāde verbis illis. ⁊ ideopoſt mortē illa cōfeſſio debet ꝑbari ꝑ teſtes ꝓut abbas dicebat in ſua petitōe adhoc vt ſufficeret vnꝰteſtis. Ber.i ¶ Probantes .ſ. ꝙnō obtulit ſe ⁊ ſua. b.k ¶ Cōpotē. hͦ ideodicit ꝙ furioſus nonpōt facere teſtm̄. C.q̄ teſt. fa. poſ. furioſū⁊ ita ep̄s ille ꝓbabitiſtam negatiuā. ⁊ hoceſt qꝛ hꝫ in ſe implicitam. affirmatiuā. hācſcꝫ ꝙ tunc erat furioſus. ſic. sͣ. de renū. ſuꝑhoc. ⁊. C. de codicill̓.nec codicillos. ⁊. ff. d̓ꝯdi. inſti. qͥdā. ff. de ꝓbat. ſi filiuſfa. ꝯͣ. iij. q.ix. indicas. ſed ibi archiep̄s tenebat̉ ꝓbar̄ep̄m illū fuiſſe ſane mētis. qꝛ ꝯſtabat illū pͥus fuiſſe furioſū. t.l ¶ Ultimā voluntatem. teſtm̄ em̄ hoīs tm̄ morte ꝯfirmat̉. ⁊immobile ꝑſeuerat poſt mortē. jͣ. de cele. miſ. cū marthe. ⁊. xiijq. ij. vltima voluntas. ⁊. C. de ſacroſan. ec. l. j. Lau.m ¶ Reſtitutionē bonoꝝ. ſi intelligas donationē hanc factāde bonis eccleſiaſticis de qͥbus intelligēdū eſt certe illa donare nō potuit. sͣ. de teſta. cū in officijs. ⁊. c. qꝛ nos. ſi de patrimonialibus. in iſtis nihil iuris habuit ep̄s. dicas ꝙ de ꝓprijs ſiuepatrimonialibus hͦ eſt intelligendū. ⁊ loquit̉ in eo caſu cū nōappareret heres. xij. q. vl. c. vl. ⁊ in autē. de eccle. ti. §. ſi qͥs ep̄scol. ix. eccl̓ia em̄ eſt ꝓximus heres. jͣ. de pe. p̄ſbr̄i. ſi. sͣ. e. c. j. Io.n ¶ Impetitōe. ſꝫ nunqͥd ep̄s dicit ſibi ius ergo debuit cadere a iure ſuo. Sed hͦ nō dꝫ redūdare ī dānū eccleſie. xvj. q. vj.ſi ep̄s. immo verius dicas ꝙ pena illius ꝯſtitutōis ſiqͥs intantam. C. vnde vi. nō habet locū in bonis iacentis hereditatis.vn̄ legatarius qͥ legatū auctoritate ſua cepit an̄ aditā hereditatem nō punit̉ in alio niſi qꝛ reſtituit poſſeſſionē. ff. quorumleg. l. j. rn̄. jͣ. ſecus ē ſi poſt aditā hereditatē. C. de le. nō dubiūo ¶ Silentium. ſi primo ſana mente ſua obtulit deo nōne debet papa tueri ſuam donationē inter viuos licet in morte nōfuerit ſane mētis cum adhuc in eodē ꝓpoſito intelligat̉ durare. jͣ. de bap. ⁊ eius effe. maiores. ad fi. Preterea cū ille qui abinteſtato dꝫ ſuccedere in immenſam donationē defuncti reuocat nō in totū reuocat ſꝫ ꝙͣtū ad qͣrtā ſufficiat. C.o.

G 3