Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

Contra electum vel cōfirmatum nullū aliud ius ſpectantēnon admittit̉ regulariter exceptio vel appellatio maxime fruſtratoria ad impediendū electionis vel cōfirmatiōis effectumſed poſſeſſiōe habita poterit accuſari vel denunciari.Onſtitutis in pn̄tia nr̄adecano ſctī ſaluatoris eta cātore meten̄. ⁊ īfra. Meten̄. ītimauit ep̄us: ꝙ ſancti ſaluatorisp̄poſitura vacāte die electionip̄fixo ꝑ patrē ⁊ filiū ⁊ .ſ .ſ. in virtute obediētie ac ſub aīe ꝑiculob canonicos adiurauit vt ẜm deum ⁊ iuxta conſcīam ſuā vnumeligerent de duobus in qͦs partes videbant̉ oculos extendiſſe quē eccleſſe magis vtilē ⁊ idoneu reputarēt. decanus aūt cūduobus diaconibus ⁊ ſubdiac.tribus dictū cantorem in p̄poſid tū noīauit cantor ꝟo ipſe qui p̄ſbyterali officio fungit̉ ⁊ cuſtoscum ſcolaſtico ⁊ mgr̄o b. ſacerdotibus leuitis duobus et ſubdiaco. v. te cōcorditer elegerintecuius electionē tanqͣꝫ a maiori⁊ ſaniori parte capituli factam

cū de ꝑſone tue honeſtate ꝯſtaret p̄dictus ep̄s confirmauit: etcum tibi vellet domū ⁊ inueſtiturā porrigere: vt moris eſt decanus ad ſedē apo. appellauitt ꝯtra te impotētiā dūtaxat allegans ꝓponēdo te in partibusillis quaſi penitus impotentē:in qͥbus p̄poſiture poſſeſſionesexiſtūt: addēs ꝙ alia tibi obijceret in p̄fixa nr̄a: que tunc in preſentia iudicis ſuſpecti noluit explicari. Nos ergo qꝛ. cōſtititeuidēter illā appellatōis cām q̄s fuit exp̄ſſa: rōnabilē non fuiſſe:aliam aūt tunc non exp̄ſſit: ⁊ ſihdixerit idem decanus ꝙ aliamvellet obijcere corā nobis decernimus tue cōfirmatiōis effectūnō debere ꝑ ea q̄ ſunt ꝓpoſitaimpediri. Si quid tn̄ contrai te non in modum exceptōis adimpediendū electiōis ⁊ confirmationis effectum: ſꝫ in moduꝫdenunciationis vel accuſatōisduxerit ꝓponendum poſtqͣꝫ pacificam ipſius p̄poſiture poſſeſſionem fueris aſſecutus ꝓponēdi licentiam nō negamus. Dem vigorien̄. ep̄o.

Onſtitutis. Appellatio fruſtratoria poſſeſſionē ꝯfi. Amati nō impedit ita cōiter ſūmat ſꝫ ẜm hāc ſūmationeꝫhec decre. eſſet de indubio ideo ſummo ſic vt in rubro ⁊ ẜm h̓eſt caſus nota. Diuidit̉. Primo narrat factū. Scd̓o diffinit:ibi: nos ergo. Tercio ꝓteſtat̉ ibi: ſi quid. Ab. Si.a Meten̄. ex vnaꝑte. b Adiurauittalis adiuratio ī locūiuramēti hr̄. ij. q. v. fiqͥs p̄ſbr̄. jͣ. de purga.ca. c. j. c Magisvtilē. ad hͦ qͥdē de iure tenent̉. ille em̄ qͥ ēdoctior ⁊ ſanctior eſteligēduſ. viij. q. j. lꝫ gͦcuius ꝯꝑatōne ceterigrex dicant̉. .xxv. diſ.§. nūc aūt. ⁊. jͣ. q. j. vi.liſſimꝰ. ⁊. lxj. di. in ſacerdotibꝰ. lꝫ talis ſiteligēdus. ſufficit ſi eſtidoneus: qꝛ ꝯueniēsſcīa tolerat̉ in p̄lato.sͣ. de elec. cū nob̓ olim⁊ ſufficit ꝙ nō ſit malus. xvj. q. vij. monaſteriū. sͣ. de p̄ſum. dudum.d Cātor ſctī ſaluatoris. e Maiori.⁊ ſaniori. qͣſi a duabꝰꝑtibus electus. vndemerito debuit p̄ualere. qd̓ ſemꝑ obtinet īelectionibus: ꝯtra deelec. qꝛ ꝓpter ⁊ ī alijsetiā negocijs eccleſieniſi a pautioribꝰ aliqͥd rōnabile oſtēdat̉jͣ. de his q̄ fi. a ma. ꝑte ca. j.f Impotentiam.impotētia ꝓueniensex nimia ſenectute vl̓corꝑis debilitate bn̄uos repellit a ꝓmotōe. lxxxv. di. archidia. ſꝫ hic nō obijciebat̉talis impotētia vt patet ex lr̄a. ſꝫ nunquid eſt habēda rō potētie in electionibus ſiue diuitiaruꝫ ſiue nobilitatis ſicut habet̉rō dignitatis. ar. ꝙ ſic. iiij. q. iij. in teſtibus. xxx. diſt. hoc ſcripſimus. xcviij. di. nobiliſſimus. xlj. diſt. nō cogant̉. xxiiij. q. j. qꝛ ꝯͣpacē. in aut̓. de defen. ci. §. j. col. iij. ⁊. jͣ. de p̄ben. de multa. ff. decuſto. ⁊ exhi. re. l. j. ⁊. ff. fa. her. ſi q̄ ſunt. ⁊. ff. de fi. inſtru. l. vlt. ⁊C. qui bo. ce. poſſ. l. vlti. ſꝫ ꝯͣ videt̉ vt pauꝑtas p̄ferat̉. xij. q. ij.gloria ep̄i. ⁊. c. ſocrates. xv. q. j. illa. in fi. ff. de va. ⁊ extraor. co.l. j. §. eſt quedā res ſanctiſſima. ſo. ſi oēs alie circūſtātie pareseſſent hineinde: ſatis pōt recurri ad diuitias ſeu potētiā. vt ꝑeas ſubleuet̉ eccl̓ia ꝑ iura p̄dicta. Itē patet hic ꝙ nō recurritad dignitatē cum numerus eſt longe maior ab alia parte. sͣ. d̓elec. dudum. .j. g Rōnabilē non. Ex hoc pꝫ ꝙ ep̄s nō tenebat̉ deferre appellationi p̄dicte: qꝛ lꝫ alius ſit potētior nō fuitiuſta cā appellādi dum tn̄ alter ſit idoneus. ⁊ ſic potētia hmd̓ivel nobillitas nō p̄fert̉. ſꝫ ideo detulit: qꝛ dicebat ſe velle aliāꝓponere corā papa. h Quod aliā vellet. Ex hac lr̄a ſatiscolligit̉ ꝙ aliā exceptios ſiue aliam cām poſſunt ꝓponere coram iudice appellatōis quā exp̄ſſerim corā illo a quo appellaui: ar. ff. de ap. ſcio queſ tū ⁊ noua inſtrā ⁊ allegatōes poſſuminducere in cā appellatōis. C. de temp. ap. ꝑ hanc. ſꝫ ꝯtra. jͣ. e.dilecto. ⁊. c. vt debitus. qꝛ nō admittit̉ appellatio niſi ſit rōnabilis cā exp̄ſſa vt ibi dicit̉. ergo ſi illam non exp̄ſſit poſtea nōpōt aliā exprimere ꝓpter quam nō appellauit. In caſu preſenti dico ꝙ coram iudice appellatiōis poſſum opponere quamcunqꝫ cām rōnabilem volo: ſiue illam exp̄ſſerim in appellatioue ſiue nō. vt. sͣ. vt li. nō cōteſ. accedens. vt. sͣ. de fi. inſtru. cū

Iohannes. ⁊ de hoc. sͣ. de excep. deniqꝫ ⁊ multo fortius ſi pꝫteſtatus ſum me velle tunc aliā ꝓponere vt hic. ⁊ ſi decanꝰ alam ꝓpoſuiſſet bn̄ fuiſſet auditus: ſꝫ nullā ꝓpoſuit qꝛ nō hēbaquid obijceret vel mutauit ꝯſiliū ſuū ⁊ ſuꝑior tenet̉ illam admittere: qꝛ ⁊ ſi nihil opponeret̉ ipſe ex officio ſuo tenet̉ inqurere de ipſa electōe ⁊meritꝭ electi. sͣ. de ele.cum nobis olim. ⁊. c.nihil eſt. ⁊. c. venerabile. īmo ſi aduerſarius negligens eſſet. ſuperior debet inquirere de exceptiōibus ꝑemptorijs. sͣ. e. c. ꝓxi.ne p̄ ſurreptionē aliquis adipiſcat̉ honores. sͣ. de elec. cū dilecti. ⁊ in. c. cum nobi.olim. quid iuris ſit inalijs caſibꝰ ab iſto: dicetur. sͣ. e. dilecto. Inhac ſnīa qͣꝫtū ad caſūpn̄tem erat. t. alij vtIo. da. colligebāt exhac lr̄a ꝙ in caſu iſtonon pōt opponi aliaexceptio quaꝫ fuiſſetexp̄ſſa cuꝫ ſuccubuitin vna. nec lꝫ variarene eccl̓ia diu vacet vl̓hic non fuit admiſſus. qꝛ cū ſuccubuit īvna p̄ſumit̉ calūnſe aliam ꝓponere. iij.q. x. placuit qd̓ priuedixi teneas. Ber.i Iu moduꝫ exceptionis. fi. jͣ. de ꝯceſ.p̄ben. poſt electioin fi. ſꝫ cum iſti detuactio ad impugnādāelectionē multo fortius exceptio debet dari ad impediendū. sͣ.de iureiur. quēadmdum: qꝛ turpius eijcit̉ ⁊cͣ. vt ibi. ⁊ cui damus actioneꝫ multofortius ⁊ exceptionē. ff. de ſuꝑfi. l. j. §. is aūt. ⁊. ff. de re iu. inuitus. §. cui damus. Preterea qͣliter pōt iſte electus pendente lite reciꝑe dignitatē. cōtra id. lxxxj. diſt. tantis. jͣ. de accuſa. deusop̄s. ⁊ sͣ. de teſt. c. vlti. ⁊. ff. de re mili. qui ſtatus. Io. dixit ꝙ h̓ideo ſtatuit̉. qꝛ p̄ſumit̉ ꝙ calumnioſe ⁊ differendi cā obijciat.ar. sͣ. de elec. cum dilecti. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. immo videt̉ ꝙcum in modū exceptōis obijcit̉ crimen electo. niſi electus publice ſit infamatus de illo crimine ꝙ differenda ſit exceptio. jͣ.de accu. accedens. ar. C. de edic. diui adria. tol. l. ij. ⁊. C. de fall. ij. ⁊ ſic videt̉ ꝙ iſte ſub conditione recipiat dignitatem ſi innocēs reꝑtus fuerit. ff. de tu. ⁊ cu. da. ei qͥ. Itē ptꝫ hic ꝙ lꝫ aliqͥs ſit excluſus a iure excipiēdi nō tn̄ a iure denūciādi vl̓ accuſandi ſic. sͣ. de iureiur. queadmodū. in fi. ſic. jͣ. de ꝯceſ. p̄bē. poſtelectionē. in fi. ſꝫ qͣre iſte etiā poſt ꝯfirmationē non pōt obijcere crimen in modum exceptionis. vt. jͣ. de accu. ſuꝑ his. rn̄. rone p̄ſumptionis onerat̉ duriori modo agendi. qꝛ de facili repellit̉ quis a denunciando: vt ſi fuerit inimicus vel criminoſus qui denunciare non poteſt cum ſe nō correxerit vel ſi nōp̄monuit. ſimiliter ⁊ durum agere criminaliter ꝓpter penamtalionis. ſed excipere pōt quilibet criminoſus ⁊ excōicatus. s.de excep. dilecti. in fi. Io. Alia rō verior eſt. qꝛ vlterius nō polſet obijcere crimen in modum exceptōis ꝑ cōfirmatione queiſte habuit ⁊ poſſeſſionem corꝑalem quam mādat papa darihuic conſequit̉ iſte plenū ius a quo repelli nō pōt. niſi ꝑ denūciationē vel accuſationē vnde exceptio locum nō habet quiaꝑ exceptionē repellit̉ quis ab obtinēdo vt dicit ilia decre. ſūthis. ⁊ licet ibi ſit cōfirmatus ⁊ habeat poſſeſſionē: nōdum ts