LiberSecundus
a ſnīam cardi. nō edidit: ſꝫ potiꝰb publicauit nec fuit dictator ipſicus ſꝫ verꝰ executor. Un̄ cū ſcd̓mdius ab executoribꝰ appellari nōe poſſit niſi forſan modū excederēt in exequēdo nos etiaꝫ ī lr̄isſuꝑ hoc directis ad ip̄m ap. curauimꝰ obſtaculū īhibere: appellatiōi ab eo int̓poſite nō fueratdeferēdū. ¶ De ſuſpitōnis aūtobiecti licꝫ eū merito tibi ſuſpectū nō fuiſſe credamꝰ: nō tn̄ ⁊ ſifuiſſet ꝓpter appellationē interpoſitā ab eo deſidere debuiſſetad qd̓ nō ꝓprio motu ſꝫ nr̄o potius p̄cepto ꝓceſſit. Dem.¶ Si appellatio recipit̉ a iudice vl̓ approbat̉ a ꝑte terminusad eam ꝓſequendā p̄fixus obtinet vicem ꝑemptorij vt in abſentē ꝓcedat̉ ac ſi ꝑemptorie fuiſſet citatus. nec talis terminusueniri pocerit ab aliqua ꝑtiū.ꝘEpe cōtingit ꝙ cū ad no¶ Aſtrā audiētiā appllat̉ ꝓpt̓g defectū ꝑtis alteriꝰ neqꝫ ꝑ ſe neqꝫ ꝑ reſpōſalē idoneū ap. interpoſitā ꝓſequētis vel forſitā exh malicia ſubſequentis reſponſalis mandatū ꝓcuratoriū occultantis: lites q̄ de facili poterātterminari: remaneant indeciſe:i cū frequent̓ iuris qͥſtio moueat̉cuius apud nos ꝓbatōes neceſ
ſarie in contrario nō exiſtunt etkinterdum etiaꝫ facti queſtio deleui poſſꝫ ꝑtibus pn̄tibus ꝯprol bari. Unde licet in lateran̄. concil̓. fuerit ꝯſtitutū: vt ſi in quomncūqꝫ negocio aliquis appellauerit: ⁊ eo qͥ appellatꝰ fuerat veniēte qͥ appellauit venire neglexerit: cōpetentē illi recōpēſationem faciat expēſarū: vt hoc ſaltem timore deterritus in grauamen alteriꝰ nō facile qͥs appellet¶ Quia tn̄ ꝓpter hoc queſtiones ꝓrogant̉: pn̄ti decreto ſtatuimꝰ: vt ſi hmōi appellatio: vl̓a iudice recepta vel a parte fuerit approbata poſt terminū appellari. p̄fixū edicti ꝑemptorijn vires obtineat ita videlꝫ vt extunc in abſenteꝫ ꝑinde ꝓcedat̉ꝑac ſi ꝑemptorie vocatus ad iudiciū extitiſſet. ¶ Qd̓ ſi forſitāinterpoſita ꝓuocatio malicioſerecepta vel approbata nō fueritcum conſtiterit legitime ꝓuocatum: nihilominus eam vigorēq̄ volumꝰ obtinere. ¶ Saluis cōſtitutionibus de prouocātibuspoſt ſnīam ꝓmulgatis: quibusap. ſuas ꝓſequi non curātibuspoſt terminū ap. ꝓſequende p̄rfixum rata manet ſnīa q̄ fueratap. ſuſpenſa. ¶ Quicquid autēcontra citationem ꝑemptoriaꝫ
a ¶ Non edidit. ſed dn̄s papa tulit ſnīam illam.b ¶ Publicauit. ſic ⁊ achatius nō fuit dictator nouī erroris:ſꝫ veteris imitator. xxiiij. .j. achatius. ⁊ xij. di. p̄ceptis. ⁊. jͣ. de feu.c. ij. ſi. jͣ. de p̓ui. qꝛ intentōis. qui em̄ rem ꝑducit in luce potiusrem declarat qͣꝫ aliquid noui faciat. ff. de acqui. re. do. adeo qͥdeꝫ. §. ſi qͥs in fi. ff. deteſt. heredes. §. j. ff. ſiſer. vē. ſicuti. §. diſcātalias ſed querit̉.c ¶ Scd̓m ius. tamcanonicū ꝙͣ ciuile. sͣde re iudi. ꝙ ad ꝯſultationeꝫ. ⁊. ij. q. vj. §.ſunt quoꝝ. ver. ab executore. ⁊. C. qͦꝝ ap.n̄ reci. l. ab executored ¶ Ab executoribꝰHoc intelligendū eſtde mero executore qͥnullā habet cognitioaē: ſed tm̄ executionēsͣ: de offi. dele. paſtoralis. §. quia ꝟo. vbide hoc. ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. decetero talis fuit iſte.e ¶ Modū excederēt: ſic. sͣ. ti. ꝓxi. ꝙ adconſutationē. vbi dehoc.f ¶ Debuiſſet. ex hͦvidet̉ ꝙ ſicut nō poſſet appellari a meroexecutore ita non pōtrecuſari. sͣ. eo. ſuꝑ eo⁊. c. ij. §. iij. ſed ſi noneſſet merus executorbene poſſet appellariab ip̄o ⁊ recuſari. Io.ſꝫ videt̉ potius dicere lr̄a iſta ꝙ ſi qͥs appellat a ſuſpecto ꝙ ꝓpterea nō dꝫ dimittere quin ꝓcedat: quiapͥmo recuſatio eſt ꝓponēda ⁊ ſi iudex illānō admittat ſi ſit iuſta: tunc eſt appellandū: qꝛ tunc ip̄m grauat ſuſpitio enim ꝓponenda eſt ẜm formā illius decre. sͣ. eo. ti. ſcd̓o requiris. ⁊. jͣ.eo. cum ſpeciali. BerEp̄e ¶ Diuidit̉. Primo ponit ꝯſtitutōis cām. ſcd̓o ſtatuit̉ ibi: qꝛ tn̄. In qua ſex facit. Primo ſtatuit̉ vt appellatione recepta terminus habeat viceꝫ ꝑemptorij. Scd̓o ibi:qd̓ ſi forſan. Qui ſi interpoſita ꝓuocatio non fuerit recepta.Tercio ibi: ſaluis. Saluat qōnes diſponētes ſuꝑ deſertiōe appellatōis. Quarto ibi: quicqͥd declarat. pͥmū dictū huiꝰ conſtitutōis. Quinto ibi. ſiqͥs punit p̄ueniētē terminū hoīs. Sextoibi: hͦ aūt ꝯſtitutionē determinat. Ab. Si. g ¶ Alteriꝰ .ſ. appellātis. h ¶ Reſpōſalis. ſic videt̉ ꝙ negligētia ſiue dolus ꝓcuratoris noceat dn̄o: de hͦ dictū eſt. sͣ. vt li. nō ꝯte. c. j.i ¶ Queſtio. De hͦ potes hr̄e plura exēpla .ſ. vtrū laicus velaliqͥs in minoribꝰ ordinibꝰ cōſtitutus eligi poſſit ad dignitatē vel mīor. xxv. an. vel aliqͥs poſſit hr̄e pl̓a bn̄ficia de iure cōide hͦ nulla ꝓbatio apud papā eſt neceſſaria cum ipſe habeatius in ſcrinio pectoris ſui. C. de teſt. l. omniū. k ¶ Facti qō.Queſtio facti qn̄qꝫ pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ de leui poſſet ꝓbari puta ꝑ cōfeſſionē ꝑtiū vl̓ ꝑ inſtr̄a q̄ haberēt. vl̓ ꝑ teſtes pn̄tes. l ¶ Inlateran̄. sͣ. e. rep̄hēſibilis. m ¶ Appellauerit. Iſtud no. ꝙ qͥappellat. ſi appellatio ſua recipiat̉ a iudice vel ab aduerſarioapprobet̉: tenet̉ illā ꝓſequi ſufficiēter qͣꝫtū ad totū negociuꝫal̓s ſi nunciū mittat ad impetrādū: tm̄ vel nullū mittat ꝑte altera ꝓſequēte ꝯdēnabit̉ in expēſis alteri ꝑti. jͣ. e. nicolao. et. c.
interpoſita. §. j. al̓s ſi nō approbet̉ a ppl̓o a iudice aut ab aduerſario ſufficit mittere ꝓcuratorē ad impetrandū: licet altera ꝑs ſit pn̄s. vt in decre. interpoſita. §. j. ſecūs eſt de appelatoqꝛ ei nō imponit̉ ꝓſequēdi neceſſitas niſi venire velit vel folus vel cū aduerſario. vt. ij. q. vj. appellatore. ⁊ p̄t neglige̓ cāſi vult cū ſine ip̄o poſſit cā tractari ſi cōtumax fuerit. C. de tēp.ap. l. vl. §. illud. eo pͥus citato. jͣ. ꝑ tuas. ⁊no. ꝙ qui appellat agrauamīe: cām ī ſcriptis aſſigͣre tenet̉. etpetat apl̓os in qͥbusiudex cām exprimatappellatōis. ⁊ cur appellatio nō ſit admiſſa: vel ſi forſan appelpellatōi ſit delatū: poſtea ſtatuat terminūappellāti. ⁊ ſi appellatus voluerit: ꝑtes debēt ꝑ ſe vel ꝓcuratores inſtructos ad cāꝫꝯͣctandā accede̓. ꝙ ſiappellans nō feceritreputabit̉ n̄ appellās⁊ ad primū iudicē remittetur ⁊ in expēſisꝑti alteri ꝯdēnabit̉ ⁊ſi appellās hͦ ꝯtēpſe.rit ipſe in expēſis cdemnabit̉. vt. jͣ. eo. ti.in decre. inno. iiij. cordi nob̓ eſt. jͣ. e. ti. li. vjn ¶ Obtineat. ipſaappellatio ſiue terminus ſtatutus a iudice ad ipſam ꝓſequēdā erit loco ꝑemptorij vt eo elapſo ꝓcedat iudex in cā: ſi nōfuerit appellationeꝫꝓſecutus. o ¶ Abſentē. h̓ pōt intede appellāte ⁊ appellato. p ¶ Ac ſi perptorie. vt ſi lis nō eſtꝯte. excōicet̉ reus abſens qͥ appellauit vel mittat̉ actor in poſſeſſionē cā rei ſeruande ſi lis eſt ꝯteſt. pōt ferri diffinitiua ſnīa ſi liqueat de cā vel ſinō liqueat ꝯſtituat̉ verꝰ poffeſſor. sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ꝓut. s. vt ſit.nō ꝯte. qm̄. §. in alijs. ſi actor eſt abſens qͥ appellauit: ꝓcedatꝯͣ ip̄m ad teſtiū receptionē. ⁊ ad diffinitiuā ſnīam: vt. sͣ. de dolo. eām q̄. ꝓut no. in decre. ꝓut. Itē in alio hꝫ appellatio ſiſitudinē cucitatōe ꝑemptoria: vt ſicut ꝑemptorie citatꝰ qͥ nōxenit nō audit̉ appellās. xxiiij. q. iij. de illicita ſil̓r nec appellansqui nō ꝓſequit̉ appellationē. sͣ. e. ꝑſonas. ⁊. c. cū ſit romana.In hͦ tn̄ differūt qꝛ ꝑemptorie citato iudex p̄t facere gratia. s.sͣ. de off. dele. ꝯſuluit: ſꝫ ſiqͥs nō ꝓſeqͥt̉ appellationē. ſtatim tenet ſnīa. vt. sͣ. e. c. cū ſit. nec ampliꝰ audit̉ appellās: vt ibi dr. ⁊hic ꝟ. ſaluis ⁊cͣ. ⁊ hͦ intellige cū notū eſt hͦ iudici ꝙ appellansnō eſt ꝓſecutꝰ appellationē in termino ꝯſtituto ⁊ ipſe nō cōparet in pn̄tia iudicis in ipſo termino. al̓s nō p̄t ꝓcedere ꝯͣ abſentē. q ¶ Saluis ꝯſtitutōnibꝰ. h̓ reſpicit id qd̓ dixi. s. v. extunc in abſentē ꝓcedat̉ ⁊cͣ. ſꝫ hͦ poſt ſnīam ſtatim rata manetſnīa. ⁊ ꝓcedit iudex ad executionē tm̄. ſꝫ tūc an̄ fnīam alius eſtmodꝰ ꝓcedēdi vt dictū ē ī notula illa vt ſi lis nō ē ꝯteſtata ⁊cͣr ¶ Snīa. ſic. sͣ. eo. cū ſit romana. ⁊. ij. q. vj. appellatore. Quiem̄ nō ꝓſequit̉ appellationē fingit̉ nō appellaſſe. C. de te. ap.l. vl. §. vl. vn̄ etiā retro notat̉ infamis. ff. de his q̄ no. infa. fuiti. ſꝫ nūqͥd ē idē in ſnīa excōicatōis vt ſi aliquis fuerit excōſcatijs poſt appellationē ⁊ eā nō ꝓſeqͥt̉: an tūc rata mapeat inis