Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Aō ꝗppellationibus

CLXXXIII

ap. p̄fati archidi. ſi ip̄e ap. priuſfacte nō detulit: electionē de p̄fato .j. factā au. ap. confirmetis.Dem eboracen̄. archiep̄o.Abellās ab ordīario in vnacā in alijs corā eo rn̄dere tenet̉.pōt tn̄ eū recuſare vt ſuſpectū niſi ꝯueniat̉ de crimīe maīfeſto etin qͦ nō cadit excuſatō nec ſuſpicio vt qꝛ īponit̉ pena iuris ſurgens ipſo facto.M Ropoſuit nob̓. m. clericꝰtuus: ꝙ ſepe ꝯtingit vt cū aliqͥsa ſuꝑ aliqͣ cā appellat ī alijs cāis ⁊ī qͥbꝰ nō eſt appellatū rn̄de̓ recuſet. Suꝑ qͦ. t. t. Rn̄. ꝙ lꝫ ꝓ lila appellatiōe nō minꝰ teneat̉ ī alijs ſuꝑ qͥbꝰ appellatū nō ē rn̄dere: iudex tn̄ a qͦ appellat̉. qͥa illiboīno ſuſpectꝰ eſt: eū nō debꝫ adrn̄dēdū ſuꝑ alijs cōpelle̓. niſi ꝓcrimīe adeo graui et manifeſtoqͦ ipſo actu merito ſit dānādus Dem cantuarien̄. archiep̄o. Abſoluit̉ excōicatus cautōerecepta licꝫ aduerſariꝰ vl̓ excōicator ne abſolnatur appellet.Ua frōte nos ꝯſulere vaHleas nos videmꝰ cū dicadris ordinē iuris ꝑuerte̓ iā em̄ nōe in eccl̓ia ſicut eſt canonicū ⁊ honeſtū. nō ēt ī palatio nō ī camera tua ſꝫ ī camera regis ꝯͣ debitūiuris ⁊ pōtifical̓ officij dignitatē ep̄oꝝ electōes clericis ꝯfirmare: ⁊ īfra. Sane ſiqͥs pro ꝯtug macia vel alia qͣlibꝫ cā īterdicto

vel excōicatiōe tenet̉ aſtrictꝰ. ⁊offert ſe ad iuſticiā. de his ꝓ qͥbus ſnīam ip̄am excepit. iudexb eū ne in excōicatiōe decedat abſoluere poterit ēt ſi ꝑs aduerſane abſoluat̉ ap. obſtaculū interponat ab ip̄o tn̄ an̄ abſolutionēi ſufficiēti cautiōe recepta. ꝙ vel īp̄ſentia ro. pō. ad cuiꝰ audiētiāappellat̉. ſi maluerit aduerſariꝰvel corā iudice cui cāꝫ delegauerit iuris ꝑeat iniqͥtati. De his ētk qͥ ꝯquerunt̉ ſe irrationabilit̓ excōicatōi vel int̓dicto ſuppoſitosīi illud idē dicimꝰ. etiā ſi hi qͥ huiuſmodi protulerunt ſnīam adſe. ap. duxerint appellandum. Dem in concil. latera. Prelatꝰ ſubditū ſuſpēde̓ veexcōicare nō dꝫ niſi monitōe p̄miſſa. nec ſubditꝰ ꝯtra diſciplinā eccl̓iaſticā appellare pōt maxīe ſi ē religioſus hoc prīo. ⁊ iudex a qͦ p̄figit terminū appellāti ad appellatōꝫ ꝓſequēdā īfraquē ſi nō ꝓſeqͥt̉ iudex a qͦ reaſſumit iuriſditionē hoc ſcd̓o appellans vero non ꝓſequens appellationē ſuam condēnatur inexpenſis appellato hoc proſequenti hoc tercio.NEprehenſibilis. et infra.E Preſenti decreto ſtatuimus vt nec prelati. niſi canoninca commotione premiſſa ſuſpēſionis vel excōicationis ſnīamproferant in ſubiectos. niſi forte

Rohoſuit. Scd̓m intellectū intrinſecū ſūmat̉ vt in¶E rubro. Et prio ponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio. ſcd̓a ibi. ſuꝑ qͦIn alijs. Et ita patet: ꝙ appellatio nō eximit appellātē aiuriſditiōe iudicis. niſi in eo tm̄ ſuꝑ quo appellat̉. sͣ. eo. cum teneamur. ⁊. c. ad hoc. ⁊. jͣ. e. paſtoralis. §. verum. b Non dꝫhoc ꝟbū dꝫ neceſſitateꝫ īportat. ſi. xj. q. iij.debet. vn̄ ſi appellāsvult euꝫ recuſare. pōtqꝛ ſuſpectꝰ eſt: vt h̓ dicit. ⁊ sͣ. e. ad hec. alioqͥn ſi nollet eū recuſare tenet̉ coraꝫ illo rn̄dere: qꝛ ſuꝰ iudex eſt.ſꝫ qͥd ſi appellaui a delegato. ⁊ pendēte appellatiōe iterū dat̉ iudex ꝯͣ me ī alia cā. nūquid potero ipſuꝫ recuſare ꝓpt̓ ip̄aꝫ appellatōeꝫ dicas ꝙ ſic. ar.iſtius. c. Dicas ꝙ hecrecuſatio pendēte pͥri appellatōe eſt in pedēti: nā ſi ꝓnūciet̉ apellatōeꝫ tenuiſſe. apparet ꝙ eū grauauit:⁊ ſie admittit̉ recuſatio in ſcd̓a cā. ar. jͣ. eo.poſtremo. ſi aūt ꝓnūciat̉ male appellatuꝫapꝑet. ꝙ illū non grauauit. vn̄ remittit̉ adpͥmū iudicē. jͣ. e. c. cuin eccl̓ia. ⁊.c. vt debitꝰ⁊ ſic nō poterit eū recuſare in alia cauſa.Manifeſto. hēsh̓ ꝙ in notorijs nō eſtlocꝰ recuſationi: ſicunec appellatiōi. sͣ. eo.cū ſit. ⁊. c. ꝑuenit. et. c.ꝯſuluit. arg. ꝯͣ. iij. q. v.qꝛ ſuſpecti. ſꝫ illud demanifeſtis non notorijs hic vero de indnifeſto qd̓ eſt notoriumUa front Sūmat̉ vti rubro ẜm vnū ītellectū quē tn̄ oportet li.mitari qn̄ excōicationō fuit lata ꝓ manifeſta ꝯtumacia. qꝛ tūc nō dꝫ abſolui niſi ſatiſfactōe p̄cedēte vt ī. c.ex ꝑte el. j. jͣ. d̓ ver. ſi. ẜm aliū ītellectū pōt ſic ſūmari. Appellāsab excōicatiōe pōt petere abſolutionē ab excōicatore a quo appellauit non obſtante appellatiōe ſua vel appellatiōe interpoſita per aduerſariū ne abſoluat̉ nō tn̄ iſte tex. intellectꝰ multuꝫgruit lr̄e. Diuidit̉ prima ꝑs rep̄hendit q̄rentē. ſcd̓a ibi: ſane.ip̄ſiꝰ duplici q̄ſtiōi rn̄det. Ab. ſi. d Peruertere: nā iure poſſet ei dici peccaſti quieſce. ar. iij. q. vij. §. tria. ⁊. §. ſunt autē. ver.ide teſtat̉. e Canonicū: qꝛ hmōi ſpūalia in eccleſia. ſiue capitulis ad hoc deputatis fieri debēt. xxiij. di. in noīe. ⁊. ij. q. vij.preceptū. ⁊. xxiij. q. vl. cōuentior: ⁊ sͣ. d̓ elec. cū terra. ⁊. c. ꝙ ſicut⁊. jͣ. de īmo. ec. c. j. ⁊. c. cū eccl̓ia. arg. ꝯtra. f Debitū iuris: cōfirmatio em̄ cāe rognitionē deſiderat: vt. xxiij. vi. illud. xlvij. di.de petro. ⁊ iō de plano expediri nō pōt. iij. q. iij. §. ſpaciū. ⁊. §. aradice. ⁊. ij. q. iij. §. notādū. ꝟ. Itē ꝓ tribunali. ⁊ nō de plano. etnde of. ꝓcōſul. nec qͥcꝙͣ. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. cū ſnīaꝫ. fieres. iu. oīa q̄cūqꝫ. ⁊ talīa fieri nō dn̄t: niſi p̄miſſa diligēti examminſatiōe tā ꝑſone ꝙͣ de mō electiōis. sͣ. de elec. nihil eſt. et fierino dn̄t ſine ꝯſilio capituli ſui. vel maioris ꝑtis. jͣ. de his que fi. avreia. ſine cōſen. c. nouit. ⁊. c. quanto. g Qualibet non ma

CLXXXIIInifeſta: qꝛ ſi aliqͥs eſt excōicatus pro manifeſta offenſa non abſoluitur ante ſatiſfactionem. jͣ. de verbo. ſignifi. ex parte.h Decedat. qꝛ ꝓpt̓ pctm̄ hō citiꝰ etiā mori p̄ſumit̉. xj. q. iij.ep̄i ſi ſacerdotali. in fi. ⁊ ar. xij. q. j. c. ij. tollit deus malos de medio. ne peccatū eorū augeat̉. xxiij. q. iij. ea vindicta. ver. magniſancti viri. ſicut tollitbonos ne malicia mutet intellectū eorū depe. di. iiij. ſi ex bono. ⁊iō ꝓpter ꝑiculū mortꝭnon admittit̉ hic appellatio: nec in bis q̄dilatōeꝫ nō capiūt. vtff. de ap. reci. vel nō. l.vlti. ⁊. ij. q. vij. §. diffinitiua. ⁊. §. ſunt qͦruꝫverſ. ſiqͥs auſus. C. deſepul. vio. l. vlti. ⁊. ff. d̓fe. l. j. §. ij. et. l. ſolet.Preterea nihil deꝑitaduerſatio ſi abſoluatur ⁊ ei ꝓdeſt. quo caſu nō eſt eius malicieīdulgēdū. ff. de rei vē.in fundo. ⁊. ff. de aquaplu. ar. in ſūma. §. itēvarijs. ſic ꝓpter periculū mortis citius abſoluit̉. jͣ. de ſen. excōi.ſacro. et. c. nuper.i Cautione: ergonon iuratoria: qꝛ nomine cautionis ſimplex promiſſio intelligiter. C. de verbo. ſig.ſancimus: īmo iuratoria cautio preſtatur īabſolutione. cum illaſit forma eccleſie generaliter ſtatuta. jͣ. deſen. excō. ex tenore. etc. cum deſideres. et. c.ſuper eo. immo in caſu iſto cum excommunicatur quis quia nōparet iuri: non debetabſolui. niſi preſtitacautione ſufficiēti. ꝙiuri parebit ſicut cuꝫreſtituitur poſſeſſio.sͣ. de ſequeſtra. c. j. infi. ſed in alijs excōmunicatiōibus ſufficit iuratoria alias videretur fieri iniuria aduerſario.k. Conqueruntur coraꝫ ſuperiori excōmunicatoris qui perſimplicem querelam de excommunicatione cognoſcere poteſtsͣ. de offi. or. ad reprimendam. et. jͣ. de ſen. ex ſacro. l Illudidē. ꝙ abſoluatur. ſcꝫ non obſtante appellatione illius qui ip̄mexcōmunicauit. arg. contra. jͣ. e. ſollicitudīnem. ſo. ibi.P ſubiecti. Terciū ibi: ſi vero. Quartum ibi. ſi autē. Quinrehenſibilis. Quinqꝫ ſunt dicta tex. ſcd̓m ibi. nectum ibi. precipue vero. Abbas ſiculus. m Commonitioneterna .ſ. illa enim dicitur canonica. xvj. q. vij. omnes decime. etxvij. q. iiij. de preſbyterorum. de canonica admonitione habessͣ. de iudi. nouit. et. ij. q. j. ſi peccauerit. et ſiquis ea omiſſa aliquem excōmunicauerit per vnū menſem ingreſſuꝫ eccleſie ſibinouerit interdictū. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ⁊ in odin̄ prelatoꝝ qͥ excōicabāt nō p̄miſſa admonitiōe ꝯͣ iſtud cōcil. emanauit illa ꝯſtō. ſacro. ⁊. c. cū medicinalis. q̄ imponit ipſo iure penā illam p̄latis.Proferāt. tenet tn̄ licꝫ ꝯtra hoc faciāt. xj. q. iij. ſnīa paſſorꝭnniſi in duobꝰ caſibꝰ. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. vbi habes duos caſusterciū habes in. c. ſtatuimus. ⁊ quartū habes. xxiij. q. j. audiuimus. ⁊ ſic ſunt quattuor caſus in qͥbus nō tenet ſnīa paſtoris.