Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXXXv
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundu

Appellās ad ꝓſequēdū habet annū ⁊ ex cauſa bienniū niſi iudex moderet̉. Et ſi infra idtp̄s nō proſequitur rata manetſnīa vl̓ redit ad primū ſi an̄ ſentētiā appellauit hoc prīo. Et qͥde crimine impetitur appellarepoteſt niſi ſit notoriū hoc ſcd̓o..F. tue duximꝰ rn̄denduꝫUm ſit romana: et infra.ꝙ ſi ante ſnīaꝫ vel poſtea fueritappellatū hmōi appellantibꝰ ana nus indulget̉ aut ex neceſſaria⁊ euidenti cā bienniū: niſi forteiudex a quo appellatū fuerit ẜmb locoꝝ diſtātiā ⁊ ꝑſonaꝝ ⁊ negoccij qualitateꝫ reciſius tp̄s fueritmoderatꝰ Infra qd̓ ſi is quiappellauerit: cam ap. non fueritꝓſecutꝰ: tenebit ſnīa. Si pꝰ ſententiā appellauerit: ⁊ a cā ſua cecidiſſe videt̉. nec ampliꝰ ſuꝑ eodem negocio audiet̉ appellans.ꝰ Si vero a grauamine ⁊ an̄ litisingreſſuꝫ fuerit appellatū hmōiaudiet̉ appellās: qm̄ ſacri canotnes etiaꝫ extra iudicium paſſims appellare permi ttunt: nec ſolethuiuſmodi dici appellatōes ſed

prouocationes ad cauſam. Sib autem ante ſententiam quis api pellauerit. cogitur illiꝰ ſtare iudicio. ad quē noſcitur appellaſſe Preterea ſi raptor ſit vel violentus detētor alieni rei qui appellat: hmōi appellatio facta iniudicio apud eccleſiaſticas perſꝫ ſonas ſalet audiri. niſi forte mainifeſtꝰ raptor vel fornicator exiin ſtat. Sicut ille quē abſentē ⁊ irrequiſitū apoſtolus excōicauit.¶Dem eidem. Si corā iudice a qͦ appellauiin vna cauſa poſſum in alia cōueniri niſi eū recuſē vt ſuſpectūSD hec ſi in vna cā qͥs appellauerit: ⁊ pendēte ap.aliqd̓ crimē cōmitta: vl̓ priuscōmiſiſſe dicat̉. vel mō etiam accuſet̉ aut cōueniat̉ de alia re ſuper qͣ nō ſit appellatū: ⁊ illā ꝓferri ꝯtingat ad audientiā iudicisa qͦ in alio negocio appellauit eūn̄ poteſt ſi voluerit tanqͣꝫ ſuſpectūvitare alioquin debebit eiꝰ ſtare iudicio maxime ſi ſuus ordinarius iudex exiſtat.Dem.

IUm ſit romana. Diuiditur in tres pres. In pͥma pouit terminū appellationis ꝓſequende. In ſecūda penaꝫnō ꝓſequēttis ibi: infra qd̓. In tercia ꝓſeqͥt̉ an de crimīe delatꝰappellet ibi: Preterea. Ab. ſi. a Indulget̉. ij. q. vj. ei qͥ appellat. ⁊. C. de tēp. aucͣ. ei qͥ appellat. ⁊ ſi iuſta cā interuenerit:biēniū īdulget̉. vt ibidr̄ alias non daret̉. jͣ.e. conſtitutus. īmo ettrienniū dat̉. jͣ. e. ex ratione. b Diſtātiāomnia iſta ſunt ꝯſiderāda ad moderāduꝫtp̄s .ſ. locorū diſtātialxiij. diſt. cum longe. ⁊xxiiij. q. ij. vbicunqꝫ. ⁊qͣlitas ꝑſonarū ⁊ negocij. ff. de dā. infect.qͥ bono. §. vlti. ⁊. l. ſe.⁊. l. ſi finita. §. iij. ⁊. ff.de iudi. l. nonnunꝙͣ. ⁊ff. de re iudi. l. ij.c Reciſiuꝰ tp̄s. ar.ꝙ iudex poteſt abbreuiare indutias datasa. l. ſic. ff. de re iudi. l. ij⁊. jͣ. e. oblate. ⁊ sͣ. e. ti.ꝓxi. ꝙ ad conſultationem: arg. cōtra ꝙ nōpoſſit. xxviij. diſtin. dehis. ⁊. ff. de re iudi. l.iiij. §. ſiquis condemnatus: ⁊. iij. q. iij. de iudicijs. immo arbitrioiudicis iſta videnturcōmitti: arg. v. q. iij. ſiegrotās. iij. q. ij. ſi ep̄sff. de iudi. nonnunqͣꝫ.ſol. inducie que dania lege vl̓ canone ẜuāde ſūt. niſi iuſta cā int̓uenerit qͣre ſint abb. euiāde: ⁊ tūc cōmittit̉arbitrio iudicis vt h̓. ⁊ff. de ver. obli. ꝯtinuꝰ §. ij. ⁊ magīs hͦ pōt officio iudicis diſcerniqͣꝫ aiiqua locutiōe exprimi. ff. de ſolu. ratū. ⁊. ff. rē ra. ha. quo em̄§. iulianus. ⁊. jͣ. de dona. apoſtolice. ⁊ ita ex cauſa hͦ faciendū ē.sͣ. ti. ꝓxi. ꝙ ad cōſultationē. ⁊. ff. de re iudi. l. ij. ⁊ sͣ. de dila. c. j.quedā. tn̄ inducie ſunt ſtatute in iure que diminui ſiue mutarinon poſſunt nec augeri: vt eſt tp̄s decē dierū datū ad appellandū. Itē etiā tp̄s. jͣ. qd̓ peti dꝫ in integrū reſtitutio ⁊ etiā termīari .ſ. quattuor annoꝝ: vt. ij. q. vj. anteriorū. ⁊. C. de tēpo. ī integ.reſti. l. vlti. de hac materia dictū eſt. sͣ. de dila. p̄terea: ſꝫ nūqͥd eſtillud ita intelligēdū ſimpliciter vt iudex poſſit diminuere d̓ anno appellationis. vt appellās teneat̉ cām appellationis finireinfra minꝰ tp̄s anno vel biēnio. Quidā dicūt ꝙ bene pōt iudexīponere hāc neceſſitatē appellāti. vt ipſe debeat finire cām appellatiōis ꝙͣtū eſt in ſe. ſꝫ ſi remaneret ꝑ iudicē vel aliam iuſtaꝫcām nō eſt ei imputandū. jͣ. e. ex inſinuatiōe: ⁊. ij. q. vj. anterioꝝ§. ad hoc. ⁊ ſic intelligūt qd̓ dicit: niſi iudex forte reciſius tēpusfuerit moderatꝰ infra qd̓ finiat cāꝫ ſuā. veriꝰ dicas ꝙ iudex nōpōt iſtd̓ tp̄s abbreuiare ꝙͣtū ad hͦ vt appellās teneat̉ cāꝫ finireīfra tp̄s ſtatutū a iudice. imo annū integrū hēbit vel bienniū exiuſta cā ad finiendū cāꝫ: quo elapſo rata manebit ſnīa. vt h̓ dicit: ⁊. C. de tēp. ap. l. vlti. ſed ꝓ tanto dicit̉ iudex poſſe reciſiustp̄s moderari: qꝛ iudex poſſet cōpellere appellāte ſiue terminūſtatuere illi. vt ſe rep̄ſentet in termino illo coram ſuperiore adquem appellauit: vel iter arripiat ad ꝓſequendā appellationēcoram illo ad quem appellauit. ꝙ ſi nō fecerit ſi lata eſt ſententia poteſt illā mandare executioni. quia ſtatim tenet ac ſi appellatū nō fuiſſet: ſed ſi appellauerit an̄ ſententiā poſtea tunc procedat in cauſa. quia terminus talis tūc optinet vicē peremptorij. jͣ. e. ſepe. ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. cum cā. ⁊ sͣ. c. proxi. ⁊ ꝙͣtum ad hoc ſolūpoteſt iudex reciſius tēpus moderari. ſi vero nullum terminuꝫ

ſtatuit appellanti. tunc habet annū a lege. ⁊ iudex tunc per totum annū non pōt ꝓcedere ad exequendā ſnīam vel ſuꝑ pͥncipali anno elapſo pōt. ẜm ꝙ poteſt cum terminꝰ ſtatuit̉. et hocſatis colligitur. jͣ. e. reprehenſibilis. §. j. ⁊. c. cōſuluit. j. in fi. ⁊ hͦſtatuitur ꝓpter maliciā appellantium qui malicioſe appellantcauſa impediendi executionem vel proceſſuꝫ iudicis. ⁊ ꝑ hͦ ei cōſulit̉ ꝯͣ quē appellat̉.d Si vero a grauamine. Cauſa grauaminis probabilis allegata. que ſi probataeſſet reputaretur legitima. alias non auditur. jͣ. e. vt debitus.e Ante litis: hocpoteſt intelligi cū appellatur ſupra aliquaexceptione dilatoriacoram iudice. jͣ. eo. exꝑte. ⁊ etiā pꝰ. jͣ. e. ſupeo. ⁊. ij. q. vj. n̄ ita ſecꝰẜm leges. vt ibi.f Paſſim .i. quandocunqꝫ etiam grauamine. non expreſſo⁊ ſunt illi canones. ij.q. vj. ad romanaꝫ. etc. ſequen. ſiquis placuit. ⁊ sͣ. vt lit. nō cōteſ.accedens .j. hoc ie neceſſe ē allegare caꝫ.babilem. que ſi eſſet⁊cͣ. quecunqꝫ ſit cauſajͣ. eodē vt debitꝰ. et. c.cū ſpeciali. §. Porro.g Nec ſolent: proprie ſumpto vocabulo: qꝛ appellatio nonſit niſi a iudice. sͣ. deoffi. deleg. ſuper queſtionum. §. nos autēvel prout dicitur appellatio continet querelam inique ſententie. ff. de mino. p̄fec. pretorio. loquitur ergo de appellationibusquas aliqui quādoqꝫ faciunt cum dicūt. ego appello te ad curiam vel venias ad iudicem. vt faciat mihi iuſticiam. ſed ille nortenetur ire. vt ſicut denunciatio facta ipſi domino in foro nontenet. ſed in re ipſa debet fieri. ff. de no. ope. nun. l. de pupilſo. §ſiquis forte vel dicas. ꝙ loquitur de appellationibꝰ. que fiuntextra iudiciū ab aduerſario ne faciat aliqͥd in preiudicium appellātis ſuꝑ eo ꝓ quo appellat ⁊ tales appellatiōes qͣſi ꝓcuratiōes ſūt ad cāꝫ ⁊ talibꝰ appellatiōibꝰ eſt deferēdū. jͣ. e. bone. ettales appel. faciūt clerici freq̄nt̓ int̓ ſe ⁊ electiōibꝰ ⁊ ꝓ alijs nezocijs eccl̓ie. sͣ. d̓ elec. ꝯſiderauimꝰ. ⁊. c. bōe. ⁊. c. auditꝭ. ⁊. jͣ. d̓ hisq̄ fi. a ma. pa. c. j. h An̄ ſnīaꝫ pꝰ litis īgreſſū. vt differat a pcedēti ver. i Cogit̉. ſꝫ nō vr̄ ꝙ ſit cōpellēdꝰ. C. de ap eos. īfi. vbi dr̄ ꝙ nemo ꝯpellit̉ ꝓſeqͥ appel. īmo pōt penite̓. ij. q. vj. §.Siqͥs libellos. ſꝫ dꝫ cōpelli alternatiue. jͣ. e. ꝯſuluit. jͣ. ⁊. c. ſepe.k Audiri. jͣ. e. ꝑuenit. l Manifeſtꝰ .i. notoriꝰ. jͣ. e. ꝑuenſitad nos in notorijs ei nō admittit̉ appel. vt ibi. m Irreqſitū. ar. ꝙ in notorijs nō eſt aliqͥs vocādꝰ in ius. ar. ij. q. j. d̓ manifeſta. xj. q. j. ſtatuimꝰ. ar. ꝯͣ. xij. q. ij. īdigne. ⁊ nemo ē excōicādusniſi legitima admonitiōe p̄miſſa. jͣ. de ſen. excō. ſacro. dic ꝙ nonfuit reqͥſitus ꝑ edictū ꝑemptoriū ad iudiciū. admonuit in eumad pnīam ⁊ qꝛ crimē notoriū erat nō vocauit eū. qꝛ nec expediebat exquo nolebat ſe corrigere. vel irrequiſitū illa vice: et requin¶. Dhec. ſuſpectū. jͣ. e. ꝓpoſuit. ſꝫ vr̄ ꝙ nō poſſit eū vitateuit eū m per apollinem diſcipulum ſuū.tā ꝙͣ ſuſpectū. qꝛ n̄ p̄t hͦ p̄tēde̓ qͣſi hēat cū offenſū. ff. apud eū a qͥappel. l. vna. ẜm leges n̄ recuſant̉ iudices ita īdiſtincte. tn̄ ſi aliqd̓ crimē enorme interi ⁊ maīfeſte ꝯmittat. n̄ poterit ip̄ꝫ vitrijͣ. e. ꝓpoſuit. ⁊. c. p̄terea .j. cū ſit eiꝰ ordīariꝰ. ſꝫ qͥd fiet tūc d̓ cadlis