LiberCII
a ſtiterit infirmandā ipſa caſſatade ipſius electione cuſtodis itebrum cognoſcatis.G Regorius nonus.¶ Res īter alios iudicata alijſnō uocet fallit in eo qͥ paſſus eſtillū litigare cui ſcd̓o loco cōpetebat actio vel defenſio vel a qͦcām in iure iudicato habuit.Uāuis regulariter alijsc Qnō nō ceat res inter aliosiudicata. ¶ Ei tamē qui cū ſibiprimū de ea re actio vel defenſio cōpetebat. ſuſtinuit ſequentēagere. Ac illi etiā qui paſſus eſteū a quo cauſam habuit exꝑiri.eſt preiudicium generatum.Dem.¶ Si duo ordinarij ꝓnunciāt
cōtraria tenet ſententia pro reofallit in quatuor caſibus hic cōtētis ⁊ ſimilibꝰ Si vero delegati diſcordāt delegās eſt adeundus. Si arbitri neutra tenet.Uobus iudicibꝰ: vt acced lpimꝰ: diuerſas ſnīas proferētibus ſi ex iuriſditione ordinaria ꝓceſſerunt: tenet pro reonō ꝓ actore ſententia. niſi ī cauſa fauorabili: puta mr̄imonio libertate dote ſeu teſtamēto ꝓ ipſo fuerit ꝓmulgata ¶ Si veroex delegata poteſtate vtraqꝫ pēdet ſentētia ex arbitrio delegantis. ¶ Quod ſi ex cōpromiſſoneutra debet habere vigorem.Rubrica. De appellatiōibꝰ recuſationibus ⁊ relationibus.
a ¶ Caſſata .i. caſſa. ⁊ irrita nūciata. ⁊ ſic patꝫ ꝙ retractet̉ ſnīaſi detegat̉ impedimētū poſt ſnīaꝫ. ar. viij. di. veritate. xxix. q. ij. ſiqͥs īgenuꝰ. ⁊ eſt hͦ ꝯͣ illa iura. iij. q. vij. §. tria. ꝟ. verū. cū alijs cōcor. ſuis ibi poſitis. sͣ. ī pͥma notula. ⁊ jͣ. q. j. ſi qͥs a ſimoniacis.Sꝫ aliud incōueniēs vr̄. qꝛ retractat̉ ſnīa quo ad alios iudicesqͥ legitimā ꝑſonā habebat. ſic. sͣ. de offi. dele. cū ſuꝑ. Iō retractatur ſnīa qꝛ īpedimētūerat notoriū ꝑ ſnīampublice latā. vn̄ nullain eū potuit cadere iuriſditio ⁊ ita cū ſibi ⁊alijs cōiter cā ꝯmiſſafuiſſet duo ſine ip̄o iuriſditionē nō poterātexercere. vn̄ ꝓpter cōnexitatē reuocatio fitquo ad om̄s. qꝛ nō potuit tenere ſnīa qͦ adquoſdaꝫ. ⁊ nō quo adaliū. cum illi ꝑ ſe nonbabuiſſent iuriſditionem. ſi. ff. de ar. pediꝰin fi. arg. contra. ff. ꝙcum falſo tu. l. j. §. j. ⁊sͣ. de electi. cū vinton̄.itē ar. hic. ꝙ vtile perinutile viciatur. sͣ. deoffi. dele. cū ſuper. etc. ſuꝑ queſtionum. §.ſi vero: vbi de hoc.b ¶ Iterū cogͦſcatis. ⁊ ſic pꝫ ꝙ lꝫ ſnīa ſiue ꝓceſſus caſſet̉ actōtamē ſalua remanet. vn̄ iteꝝ cognoſcet̉ ex integro de cā. qꝛ pronon iudicato habet̉. ſi. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ſi vt ꝓponis. Hec exceptio excōicatōis in qͣlibet parte litis pōt opponi. etiā ſi fueritomiſſa ſcienter. sͣ. de excep. exceptionem. Ber.Umuis. ¶ Ponit regulā ⁊ duos caſus exceptos pͥmꝰibi. ei tn̄. ſcd̓s ibi. ac illi. ⁊ pōt ſic ſūmari vt ī rubro. ⁊ hͨ decr. de ſehꝫ ſubtilē ⁊ lōgā materiā. c ¶ Res int̓ alios hͨ regl̓a. res īteralios acta. alijs n̄ nocꝫ hr̄. C. res int̓ alios acta. l. j. ⁊ ī ip̄a ℟ica.sͣ. d̓ fi. īſtru. int̓ dilectos. ⁊ sͣ. e. cū ſuꝑ. ⁊. C. qͥ res iudi. nō no. l. j.⁊. ij. hec regula fallit in multis caſibꝰ .ſ. cū cae ſunt ꝯnexe. lxxxj.di. tātis daniel. ⁊. iij. q. vj. hoc qͥppe. ⁊. jͣ. de accu. ad petitionē. jͣ.de pur. ca. c. pe. in his em̄ res īter alios acta alijs nocꝫ. itē in cālibertatis. ff. d̓ ſta. homi. ingenuū. itē in cā filiationis. ff. de libe.agnoſ. l. j. in fi. ⁊. l. ij. ⁊. iij. in pͥn. itē res īter alios acta alijs ꝓdeſtvt ī q̄rela īofficioſi teſtī. ff. d̓ inoffi. teſt. papinianꝰ. §. meminiſſehec res int̓ alios acta ꝓdeſt fiſco. iteꝫ in re indiuiſibili. ff. ſi ſerven. loci. §. ſi fundꝰ. Itē in re cōi cū pupillo. ff. quēadmo. ſerui.amit. ſi cōmunē. ⁊. ij. q. vj. §. diffinitiua. ver. qn̄qꝫ plures. ⁊. jͣ. deap. c. pe. ⁊ in his tribꝰ cōcordātijs res acta īter alios ꝓdeſt alij⁊ vbi res cōis eſt cū fiſco. C. de cōmu. re. alie. l. ij. itē fallit in caſibus hic ꝯtētis vbi p̄iudicat̉ alij ꝑ factū alteriꝰ. puta ſi actio vl̓defenſio pͥmo loco ꝑtineat ad aliquē ⁊ ip̄e ſcienter patiat̉ ſeq̄nteꝫ experiri de illa re intelligit̉ iure ſuo renūciaſſe. ꝟbi gr̄a ſi creditor paſſus eſt debitorē experiri de ꝓprietate pignoris ⁊ ſuccubuit debitori obſtabit res iudicata ſi poſtea agere velit vel ecōuerſo. ſi creditor paſſus ſit debitorē. vel ſi maritꝰ patiat̉ exꝑiriſocerū vel vxorē de ꝓprietate rei in doteꝫ accepte. vel ſi emptorpatiatur venditorem experiri de proprietate rei vendite a quocauſam hꝫ. vel emphiteota ꝓprietariū. ⁊ hic ꝓbāt̉. ff. de re iudi.l. ſepe. vn̄ ſumpta eſt hec decre. ⁊ in eadē. l. vbi dicit ſi creditor.dꝫ eſſe debitor ẜm lr̄am piſanā ponit̉ hoc exemplū de debitore⁊ creditore. ⁊ ẜm hoc nō ꝯͣdicūt. l. ille. ff. de pig. ſi ſuꝑatus. et. Ce. ti. p̄ſes illi legi ſepe ẜm aliā lr̄am ſignant̉ ꝓ ꝯͣrio. ſꝫ leges illeintelligunt̉ qn̄ debitor ſuꝑatus eſt ignorante creditore ſic ergoiſta regula eſt intelligēda res inter alios acta nō nocet alijs. exemplū habes qn̄ nō nocꝫ in pͥn. illiꝰ. l. ſepe. qn̄ nocꝫ alijs hēs inea. l. ⁊ hic. qn̄qꝫ etiā ꝓdeſt vt pꝫ. sͣ. ſꝫ verbū iſtud exꝑiri quo adexēpla de vxore ⁊ ſocero ⁊ vēditore ponit̉ īpropͥe .ſ. ꝓ defende̓.ſic ponit̉. sͣ. de iudi. c. j. qꝛ illis nō dat̉ rei vēdi. C. d̓ rei vē. doceancillam. hoc ẜm eos qui dicunt ꝙ vxor conſtāte matrimonio
Gẜndusnon eſt dn̄a rei dotalis. vn̄ nec cōpetit ei rei vendicatio. vt in. jp̄dicta doce. ⁊ ꝙ experiri ponatur ꝓ defendere pōt colligi ꝑlegē predictā ſepe. ver. cui autē ⁊cͣ. ſic ergo econuerſo detendre ponitur pro agere. C. de teſti. l. j. ⁊. ff. de alie. mu. iudi. cauſafacta. l. pe. vel poteſt poni proprie quia ⁊ ſi agere non poterat.tn̄ p̄iudicat mihi ſnīalata contra eos. qꝛ potui ꝓhibere quo minus agāt. ⁊ qꝛ ex volūtate mea iudicatū videtur de iure qd̓ habui ex perſona agētisſꝫ in ꝑſona debit orieet creditoris verbumexperiri ponitur proprie ⁊ improprie. cumvni rei vendicatio etalt̓i hypothecari a cōpetat. ar. ꝙ res iudicata alijs nō noceat hēsͣ. de teſti. veniens. ij.¶Uobus.¶ Tria ſūt dicta que per ſe patentAbbas ſiculus.d ¶ Proferentibushoc intellige cum omnes ſunt p̄ſentes. alias vno abſente aliusſententiam ferre nonpoſſet. īmo nulla eſt ſiferatur. sͣ. de off. dele.cām mr̄imonij. ⁊. ij. q. vj. §. diffinitiua. ꝟ. Itē ſi pl̓es. diſtinctioilla q̄ habet̉ in. §. diffinitiua. ſuꝑ. ꝟ. Itē ſi pl̓es. ⁊ ī decr. p̄dicta.cām mr̄imonij ponit̉ tota in decre. p̄ſenti. ſi gͦ pl̓es ſūt iudicesſiue ſint ordinarij ſiue deiegati ſiue arbitri. ⁊ oēs p̄ſentes ſunt tenet ſnīa maioris ꝑtis. lxv. di. c. j. ⁊. ij. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ⁊. ff. de arbi. ſi in tres. ⁊. l. ſe. ⁊. l. diē. §. ſi plures. fallit in cuſu vbinō valet ſnīa maioris ꝑtis. sͣ. de reſcrip. paſtoralis .ſ. rn̄ſo. Iteꝫfallit in cā criminali ep̄i ẜm quoſdā qꝛ nō valet ibi ſnīa niſi oēscōcordāt. vj. q. iiij. c. j. ⁊ ſiqͥs ep̄s criminalit̓. Cum vero iudicesequali numero diſcordāt in ſnīa. puta vnꝰ ex vna ꝑte. ⁊ aliꝰ exalia. vel duo ex vna ⁊ duo ex alia locū hꝫ decre. p̄ſens. ſi gͦ ſintordinarij ⁊ p̄dicto modo diſcordāt tenet̉ ſnīa pro reo. vt hic dicit. qꝛ ꝓmptiora ſunt iura ad obſoluendū ꝙͣ ad cōdemnanduꝫsͣ. de ꝓba. ex lr̄is. ⁊ sͣ. de fi. inſtru. int̓ dilectos. in fi. ⁊. ff. de ac. etob. arrianꝰ. niſi in qͣttuor caſibus hic ꝯtētis. Primo fauore matrimonij. vt. xxxiij. q. j. ſiqͥs acceꝑit. ⁊. jͣ. de deſpō. īpub. cōtinebatur. de libertate aūt habes in predicta decre. ex litteris. circa fi. ⁊ff. de re iudi. inter partes. de teſtamēto habes. ff. d̓ inoffi. teſta. ſipars iudicantiū. Aliꝰ caſus de dote inducit̉ fauore dotis. vt h̓dicit. qꝛ mulieribus multū fauoris debetur in dotibus ſuis. jͣ. d̓do. poſt diuor. reſt. nuper. jͣ. de pigno. ex literis. ⁊ ſic iſti quattuor caſus propter fauorem excipiuntur. e ¶ Ex delegata: indelegata iuriſdictiōe ſecus qͣꝫ in ordinaria: qꝛ vtraqꝫ pēdet a ſuperiore. vt. ff. de re iudi. duo iudices. in cōpromiſſo vero neutravalet. vt. ff. d̓ arbi. diē. §. ſi plures. ſꝫ que eſt rō diuerſitatis quare ſnīa ordinarioꝝ teneat ⁊ nō delegatorū. ſed pēdet a ſuꝑiore.⁊ ſnīa arbitroꝝ nulla. Dicas ꝙ in ordinaria iuriſdictiōe nō eſtſuꝑior ad quē recurratur niſi lex mortua. ⁊ ideo lex voluit ſinealio remedio ꝙ talis ſnīa teneret ꝓ reo in fauorē ipſiꝰ. In delegatis poteſt haberi tecurſus ad delegantem vt ipſe approbetquam viderit comprobandam. ⁊ ideo remanet impendenti. irſententia arbitrorum non eſt quis ſuperior nec habet iuriſdictionem a lege ⁊ ideo nulla eſt.Rubrica. De appellationibus. Quia ſi a ſentētia non appellatur trāſit in rem iudicatā. ⁊ de hoc vidimꝰ. sͣ. ti. ꝓxi. appellatio aūt īpedit effectū rei iudicate ideo de illa videnduꝫ eſt. Uelꝯtinua tu clariꝰ ſupra viſum eſt de ſnīa eiꝰ effectū. Sed qꝛ apvellatio eſt remediū ꝯtra ſnīam merito ſubijcit̉ hec Rubrica.Et qꝛ ẜm Io. an. appellatio recuſatio ⁊ relatio eque cōueniūtin iuriſdictione iudicis ſuſpēdenda ne actor haberet materiammultiplicandi rubricas annectit omīa iſta tria ſimul. Ab. ſi.